หลังจากเลิกกัน พี่ชายที่รวยที่สุดของไอ้สารเลวก็ตกหลุมรักฉัน

หลัวว่านหันไปตามเสียง เห็นเพียงแค่เส้นสันกรามของชีหยั่นโจวที่ตึงเครียด ลูกกระเดือมที่เห็นชัดทำให้เขาดูมีเสน่ห์

“อ้าว คุณหลัวรู้จักกับคุณชีมาก่อนเหรอ น่าจะบอกกันก่อนนะ”

หยุนเต๋อเห็นชีหยั่นโจวเริ่มโกรธ ก็รีบหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อหยุนเต๋อวิ่งไปแล้ว หลัวว่านก็รีบออกจากอ้อมกอดของชีหยั่นโจว

ชีหยั่นโจวมองหลัวว่านด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดว่า “ฉันจะส่งคุณออกไป ”

หลัวว่านไม่อยากทำให้ชีหยั่นโจวผิดหวังต่อหน้าผู้บริหารหลายคน จึงได้แต่เดินตามชีหยั่นโจวไปขึ้นลิฟต์อีกตัวหนึ่ง

ลิฟต์เริ่มเลื่อนลง ในพื้นที่แคบๆ มีเพียงสองคนเท่านั้น

หลัวว่านอดไม่ได้ที่จะมองชีหยั่นโจวอีกสองสามครั้ง

ชุดสูทสามชิ้นที่เขาใส่แสดงความเป็นมืออาชีพได้อย่างเต็มที่ ไม่เหมือนกับเมื่อคืนที่อยู่ในรถที่จับข้อเท้าเธอแล้วพูดจาไม่หยุด

หลัวว่านลังเลสักพักก่อนจะพูดขึ้นว่า “เมื่อกี้ ...ขอบคุณนะ”

ชีหยั่นโจวแค่เหลือบมองหลัวว่านด้วยสายตาเย็นชา “ตั้งแต่ที่คุณรับตำแหน่งของหลัวหยวน ธุรกิจก็เป็นแบบนี้เหรอ?”

หลัวว่านอึ้งไปสักพัก ก่อนจะเข้าใจว่าชีหยั่นโจวเข้าใจผิดว่าเธอยอมทำทุกอย่างเพื่อธุรกิจ แม้แต่การเสียสละร่างกาย

เมื่อคิดถึงคำพูดของชีหยั่นโจวก่อนหน้านี้ในลิฟต์เกี่ยวกับ “การป่วย” หลัวว่านยิ่งโกรธมากขึ้น

ในขณะที่แอลกอฮอล์ยังไม่หมดฤทธิ์ เธอจึงระบายความโกรธใส่ชีหยั่นโจวโดยไม่เลือกหน้า

“ฉันทำธุรกิจด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่จำเป็นต้องให้คุณมาชี้นิ้วสั่ง!”

“และขอให้คุณสบายใจได้เลย ต่อให้ไม่มีผู้ชายเหลืออยู่ในโลก ฉันก็จะไม่ขอความช่วยเหลือจากคุณ!”

พูดจบ ประตูลิฟต์ก็เปิดพอดี หลัวว่านก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่หันกลับมา

ชีหยั่นโจวมองตามหลังของเธอที่หายไปแล้วหัวเราะเบาๆ “ดื้อจริงๆ”

เมื่อหลัวว่านกลับถึงบ้าน แอลกอฮอล์ก็เริ่มจางหายไปบ้างแล้ว

เธอเริ่มรู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองและพูดจาโต้ตอบชีหยั่นโจว

อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ ทำอะไรต้องคิดถึงอนาคต

แต่หลัวว่านก็คิดว่าเธอและชีหยั่นโจวไม่มีความเกี่ยวข้องกัน จะทะเลาะกันก็ช่างเถอะ ยังไงก็จะไม่ไปหาเขาอีกแน่นอน

ความง่วงเข้ามาเยือน หลัวว่านจึงทิ้งเรื่องพวกนั้นไว้เบื้องหลัง

*

เช้าวันถัดมา มีข่าวร้ายจากบริษัทหลัวหยวน

บริษัทหลัวหยวนก่อตั้งโดยพ่อของหลัวว่าน

สี่เดือนก่อน มีปัญหาหลายอย่างถูกเปิดเผยออกมา พ่อของเธอไม่สามารถรับได้ จึงกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย

หลัวว่านได้รับมอบหมายให้เข้ามาดูแลบริษัทในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

แต่เธอไม่คาดคิดว่าชีอี้หมิงจะทรยศเธอ แล้วยังเล่นงานเธอลับหลัง ขัดขวางการปล่อยเงินกู้จากหยั่นหิงให้กับหลัวหยวน

ทำให้หลัวหยวนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก หลัวว่านไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องโทรหาชีอี้หมิง

ในโทรศัพท์ เสียงของชีอี้หมิงยังคงนุ่มนวลเหมือนเคย

“ที่รัก คุณก็รู้ว่าสถานการณ์ของบริษัทหลัวหยวนตอนนี้เป็นอย่างไร หยั่นหิงให้กู้ตอนนี้ก็เสี่ยงที่จะสูญเสียทุกอย่าง”

เสียงของหลัวว่านแหบพร่า “ชีอี้หมิง เห็นแก่ที่เราเคยคบกันมา 3 ปี ช่วยให้หลัวหยวนมีทางรอดได้ไหม?”

ชีอี้หมิงหัวเราะเบาๆ “ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ผมซื้อบ้านที่หมู่บ้านหรูแล้ว คุณย้ายมาอยู่กับผม แล้วผมจะสั่งให้ปล่อยเงินกู้ทันที ”

“ชีอี้หมิง คุณฝันไปเถอะ!” หลัวว่านตะโกนด้วยเสียงที่เจ็บปวด

เสียงของชีอี้หมิงเย็นลง “ตอนนี้นอกจากหยั่นหิง ไม่มีใครกล้ารับบริษัทหลัวหยวนแล้ว คุณรู้ไหมว่าผลของการปฏิเสธผมคืออะไร?”

“แต่ชีอี้หมิง หยั่นหิงไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวที่ตัดสินใจ!” หลัวว่านเย้ย

“คุณหมายถึงชีหยั่นโจว?” ชีอี้หมิงขมวดคิ้วก่อนจะพูดอย่างมั่นใจ “ชีหยั่นโจวไม่ใจดีขนาดนั้นหรอก!”

หลัวว่านรู้สึกเย็นวาบในใจ

จริงๆ แล้ว ชีหยั่นโจวคือพี่ชายของชีอี้หมิง เขาจะช่วยคนอื่นได้อย่างไร?

แต่หลัวว่านก็รู้ว่าการพูดคุยกับชีอี้หมิงต่อไปไม่มีประโยชน์ เธอไม่สามารถทำสิ่งที่ขัดต่อจริยธรรมได้ จึงวางสายทันที

หยั่นหิงอินเตอร์เนชั่นแนลไม่ได้ปล่อยเงินกู้ ผู้ถือหุ้นต่างไม่พอใจและมีการโต้เถียงกัน

หลัวว่านจึงต้องสัญญากับพวกเขาว่า “ในหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะทำให้หยั่นหิงปล่อยเงินกู้ ไม่อย่างนั้นฉันจะลงจากตำแหน่งประธาน แล้วคุณจะตัดสินใจว่าจะขายหรือแบ่งบริษัทหลัวหยวนอย่างไร”

เมื่อคนถูกกดดันสุดขีด แม้แต่การทำร้ายตัวเองก็ยังทำได้

หลัวว่านได้ยินว่าชีหยั่นโจวจะไปงานเลี้ยง จึงแต่งตัวอย่างดีและไปปรากฏตัวต่อหน้าเขา

ชีหยั่นโจวมาพร้อมกับพี่น้องเจียงชี่เหนียน

หลัวหว่านวันนี้แต่งตัวสวยมาก สวมชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมแท้สีขาว ผมยาวถูกรวบขึ้น เผยให้เห็นผิวขาวเนียนด้านหลังที่สะท้อนแสง

เจียงชี่เหนียนที่งานเลี้ยงสังสรรค์สังเกตเห็นเธอในทันที เขาใช้ข้อศอกสะกิดชีหยั่นโจว

“แฟนเก่าของน้องนาย หลัวหว่าน! หน้าตากับหุ่นเธอนี่สุดยอดมากเลยนะ”

ชีหยั่นโจวมองตามสายตาเจียงชี่เหนียน ก็เห็นหลัวหว่าน สายตาเขามองผ่านข้อเท้าเรียวของหลัวหว่านอย่างแผ่วเบา

“ขาเรียวยาวของเธอคงสนุกใช่มั้ย ฉันเห็นนายกับเธอเดินออกไปด้วยกันเมื่อคืน!”

เจียงชี่เหนียนสนใจหลัวหว่านตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่ไม่คิดว่าชีอี้หมิงและชีหยั่นโจวจะชิงตัดหน้าไปก่อน

ชีหยั่นโจวนึกถึงความรักที่ถูกบังคับให้จบลง เสียงเขาแหบพร่า “ก็แค่ธรรมดา”

“ไม่จริงหรอก แค่ขาคู่นั้นก็เล่นได้ปีหนึ่งแล้ว หรือว่าเบื่อเพราะน้องชายของนาย?”

เจียงชี่เหนียนบ่นพึมพำ ขณะที่หลัวหว่านถือแก้วไวน์เดินมาหาพวกเขา

“คุณชี เราคุยกันหน่อย”

หลัวหว่านทักทายชีหยั่นโจวเสร็จ ก็พยักหน้าให้เจียงชี่เหนียนเป็นการทักทาย

เจียงชี่เหนียนรู้ตัวดี รีบหลบหนีไป

ชีหยั่นโจวสูงหนึ่งเมตรแปดสิบแปด เมื่อหลัวหว่านยืนข้างเขา ดูตัวเล็กน่ารัก

เมื่อได้กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นบุหรี่จากตัวเขา หลัวหว่านก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงจูบที่เสียการควบคุมก่อนหน้านี้

“คุณหลัว คุณอยากคุยอะไรกับผม?”

เขามองหน้าหลัวหว่านที่สวยงามจากมุมสูง

หลัวหว่านรู้สึกว่าเวลาชีหยั่นโจวเรียกเธอว่า "คุณหลัว" เสียงแหบพร่านั้นมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหล เหมือนกำลังจีบเธอ

หลัวหว่านที่ไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องนี้มาก่อน หูของเธอเริ่มแดง แต่เธอพยายามทำตัวให้สงบและพูดว่า :

“เยี่ยนหางเซ็นสัญญาความร่วมมือกับลั่วหยวนไปแล้ว ตอนนี้เลยกำหนดการปล่อยเงินกู้ แต่เยี่ยนหางยังไม่ปล่อยเงิน ทำให้…”

แต่คำพูดของเธอถูกชีหยั่นโจวขัดจังหวะ

“นั่นคือสัญญาที่คุณเซ็นกับคนอื่น มันเกี่ยวอะไรกับผม?”

หลัวหว่านรีบพูด “ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ควรมารบกวนคุณชี แต่คุณช่วยเร่งให้หน่อยได้ไหม สำหรับคุณ มันแค่สองคำสั่ง”

แต่ชีหยั่นโจวเลิกคิ้วมองเธอ “ไม่ใช่ว่าผู้ชายในโลกนี้ตายหมดแล้วหรือ ถึงจะมาหาผมช่วย?”

หลัวหว่านหน้าแดงจัด ต้องกัดริมฝีปากแดงของเธอเพื่อพูดต่อ

“ตอนนั้นฉันเมา ความคิดไม่แจ่มใส ขอให้คุณช่วยลืมเรื่องที่ฉันผิดพลาดไปเถอะ…”

แต่ชีหยั่นโจวยังคงไม่สนใจ น้ำเสียงเหมือนเดิม “คืนนั้นผมไม่ได้ทำอะไรเลย”

หลัวหว่านเดาความหมายของเขา หากไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ ย่อมไม่สามารถช่วยเธอได้

หลัวหว่านรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าว แต่เธอไม่สามารถปล่อยโอกาสนี้ไปได้

มิฉะนั้นลั่วหยวนที่พ่อเธอสร้างขึ้นด้วยมือเขากำลังจะเปลี่ยนเจ้าของ

เธอใจแข็ง ใช้ขาเล็กๆ ถูชีหยั่นโจว ตาจ้องมองเขาด้วยความรัก

ชีหยั่นโจวหรี่ตาลง มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการประเมินที่คลุมเครือ

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ผลักเธอออก หลัวหว่านจึงกล้าหาญขึ้น โอบเอวเขาไว้แล้วเอียงตัวลง

หลัวหว่านมองชีหยั่นโจวด้วยท่าทางเย้ายวนใจ รู้ว่าเขามีปฏิกิริยา

เธอจึงถามด้วยความกล้า “ไปบ้านฉันไหม?”

“ยังเก่งอยู่” ชีหยั่นโจวหรี่ตา มองเธอขึ้นลง สายตาร้อนแรงเหมือนสัตว์ป่า

หลัวหว่านรู้สึกว่าหูร้อนจนเหมือนจะมีควันขึ้น เธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน

แต่ตอนนี้เพื่อที่จะไม่ทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมเพื่อให้ได้เงินจากเยี่ยนหางมาปกป้องลั่วหยวน เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

ชีหยั่นโจวยื่นมือโอบเอวบางของหลัวหว่าน หลัวหว่านก็อ่อนโยนปล่อยให้เขาพาเธอออกจากงานเลี้ยง…