เพลงกาม

เนยคือผู้หญิงร่านที่คว้าบ่าพี่เสือแล้วรัดแน่น พี่เสือโยกกายไปมาตามบทเพลงกามา พรรณชมพูไม่อยากมองแต่ก็ไม่อาจผ่านเลยไปได้ เธอจับจ้องร่างสูงใหญ่ของพี่เสือ มองไปทั่วแผ่นหลังที่เกร็งจนกล้ามขยับ มองบั้นท้ายงอนแต่สอบของพี่เสือที่สะบัดไปมา แล้วความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้พรรณชมพูก้าวเข้าไปมองลำลึงค์ขนาดเขื่องของพี่เสือ

“โอวววว”

ภาพนั้นทำให้เธอเปล่งเสียงครางสั่นๆ ออกมา ลำลึงค์อวบๆ หนาๆ อีกทั้งความยาวอันน่าสงสัยกำลังเคลื่อนที่อยู่ในร่องเสียวของเนย พรรณชมพูใจเต้นรัวแรง เหงื่อซึมออกจากง่ามนิ้ว ลมหายใจขาดห้วงกับภาพที่ทำให้น้ำลายเหนียว

ไม่ว่าพรรณชมพูจะรู้สึกอย่างไร วายุก็คิดว่าเขาหยุดไม่ได้ เขาต้องเดินเกมจนจบ เพื่อไม่ให้เหลืออารมณ์คั่งค้างอีกต่อไปถึงจะจบหน้าที่ของเขา

บั้นท้ายของพี่เสือเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง กลีบแคมของเนยปลิ้นเข้าปลิ้นออก เนยกรีดร้องด้วยเสียงที่พรรณชมพูไม่ชอบเลยสักนิด เต้านมของเนยขยับกระเพื่อมนิดหน่อย นั่นทำให้พรรณชมพูเบ้ปากเยาะเย้ย เพราะซิลิโคนที่ยัดเข้าไปใต้ผิวหนังจนกลมไม่ใช่นมของแท้ นมของเนยในตอนนี้จึงไม่สวยเลยสักนิด

วายุทิ้งตัวลงข้างๆ เนย จับข้อเท้าของเนยชูขึ้นแล้วสอดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องเสียวอีกครั้ง คราวนี้พรรณชมพูจะได้เห็นจะๆ หญิงสาวร่างอวบเขม้นตามองราวกับเด็กตัวน้อยที่เจอของแปลก แก้มของเธอแดงก่ำน่าจูบ แต่แววตาของเธอนี่สิมันไม่ฉ่ำปรือเพราะแรงอารมณ์ที่น่ากระพือเหมือนผู้หญิงคนอื่น

วายุไม่ยอมเสียเวลากระแทกลำลึงค์อัดร่องเนื้อของเนยอย่างรุนแรง

“กรี๊ดดดดด พะ พี่เสือ เนยถึงแล้ว อ๊า”

เขาส่งเนยขึ้นสวรรค์ไปแล้ว ก็เร่งตัวเองสุดแรงก่อนจะพุ่งพรวดออกมา ลำลึงค์ก็ถูกดึงออกจากร่องเสียว ถุงยางอนามัยที่วายุสวมครอบให้ตัวเองตั้งแต่เริ่มถูกดึงออก น้ำขาวขุ่นข้นพุ่งกระจายเจิ่งนองอยู่บนหน้าท้องและทรวงอกของเนย

สำหรับพรรณชมพู นั่นช่างเป็นภาพที่หาคำบรรยายไม่ถูก ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมส่วนตัว ไม่เคยรู้จัก นี่คือครั้งแรกที่ทั้งได้เห็น ได้กลิ่นคาวกามาอบอวลอยู่ในห้องแคบๆ

หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็กลับเข้าสู่ร่องรอยเดิม พรรณชมพูก้มดูโปรแกรมแชทไลน์ในโทรศัพท์มือถือของตน พี่เสือไม่เคยส่งข้อความมาถามไถ่เลยนับจากนั้น เขาเงียบมาก เขาบอกเขาทำงานนี้เป็นงานอดิเรก เขามีงานประจำทำทุกวัน บางทีอาจจะติดต่อเขายากหน่อย โปรแกรมแชทไลน์ก็เป็นแค่เส้นทางสื่อสารระหว่างเขากับสาวๆ หรือหนุ่มๆ ในเว็บไซต์ที่ต้องการเรียกใช้บริการจากเขา ถ้าโทร.หาเขาจะไม่รับ ติดต่อได้ทางเดียวคือข้อความในไลน์

พรรณชมพูนั่งๆ นอนๆ อยู่ในห้อง วารสารหางานหลายเล่มก็วางอยู่บนเตียง งานไม่ใช่เรื่องจำเป็นอันดับแรกเพราะเธอเป็นลูกสาวของผู้มีอันจะกิน คุณพ่อเป็นนักธุรกิจ คุณแม่เป็นอาจารย์สอนหนังสือในมหาวิทยาลัย นี่ไงสาเหตุที่ทำให้เธอต้องสวมหน้ากากเมื่อนัดพี่เสือกับเนย

“ชมพูจ๊ะ วันนี้ไม่ได้ออกไปสมัครงานที่ไหนหรือลูก”

คุณแม่ของพรรณชมพูไม่มีสอนในวันนี้ เธอเข้ามาในห้องลูกที่ไม่เคยล็อกประตู พรรณชมพูยังไม่ได้งานทำ เธอกับสามีเคยชวนให้ทำงานที่บริษัท แต่ลูกปฏิเสธเพราะอยากหางานทำเอง แต่ถ้าไม่ได้งานยังไงเรื่องใช้เส้นสายก็คงต้องเกิด

“ไม่ค่ะ”

“ยังไม่ได้งานที่ถูกใจหรือลูก”

“ยังค่ะ”

“ที่บริษัท วัฒนาภักดี ใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยที่แม่สอน ก็เปิดรับพนักงานนะลูก มีตำแหน่งตรงกับสายงานที่ชมพูเรียนมาด้วย บริษัทก็ดูจะมั่นคงดีนะเท่าที่แม่รู้มา เจ้าของเขารวยมากเชียวล่ะ”

“เหรอคะคุณแม่ เขาจะจ่ายเงินเดือนให้ชมพูเท่าไหร่ล่ะคะ” พรรณชมพูหัวเราะคิก

“เขาแจ้งไว้เลยว่าสายงานของชมพูจะได้เงินเดือนเริ่มต้น 20,000 บาท สำหรับผู้ที่จบใหม่ๆ แม่ว่าก็มากพอสมควรนะลูก”

“ค่ะ ชมพูก็ว่ามาก เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ชมพูจะไปสมัครงานที่นั่นนะคะ”

“งั้นตอนนี้ลงไปช่วยแม่ชำกิ่งกุหลาบหน่อยดีกว่านะ”

“ค่า ได้เลยค่ะ”

บริษัทผลิตชุดชั้นในแบรนด์น้องใหม่ที่กำลังถูกจับตามองอย่างวัฒนาภักดี เจ้าของแบรนด์ Volume Sexy Bra ที่ออกแบบได้ถูกใจสาวๆ พรรณชมพูที่เคยรักชอบแบรนด์ดังๆ ก็ยังตกหลุมรักชุดชั้นในแบรนด์นี้ เพราะเมื่อสวมใส่แล้วให้ความรู้สึกสบายไม่อึดอัด ในขณะที่สวมใส่ก็ทำให้เรื่อนร่างอวบอิ่มสมชื่อหมูชมพูอย่างเธอกลายเป็นสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ขึ้นมาทันตาเห็น

พรรณชมพูกรอกใบสมัครเสร็จเรียบร้อยและมีโอกาสเข้าไปสัมภาษณ์งานกับฝ่ายบุคคล ผลการสัมภาษณ์ทำให้เธอเกือบเดินคอตกออกไป เท้าเล็กๆ ของคนสูงแค่ 150 กำลังจะพ้นประตูกระจกบานสวิงไปแล้ว แต่ประชาสัมพันธ์ก็วิ่งมาตามเธอกลับเข้าไป

“ขอโทษนะคะน้อง คือผู้ใหญ่อยากสัมภาษณ์น้องด้วยตัวเองค่ะ”

“เหรอคะ”

“ค่ะ กรรมการผู้จัดการขอสัมภาษณ์น้องเองค่ะ”

“กรรมการผู้จัดการเลยหรือคะ เอ่อ คือหนูมาสมัครงานตำแหน่งพนักงานบัญชีนี่คะ แล้วทำไมถึง”

“ปกติไม่เคยเรียกสัมภาษณ์เองหรอกค่ะ วันนี้อยู่ออฟฟิศด้วยล่ะมั้ง ก็เลยอยากสัมภาษณ์น้องเองค่ะ”

“อ๋อค่ะ แต่หนูสงสัย ทำไมตำแหน่งงานบัญชีต้องถึงขนาดกรรมการผู้จัดการสัมภาษณ์เองด้วยล่ะคะ”

“อันนี้พี่ไม่ทราบหรอกค่ะ แต่อย่าให้ท่านรอนานนะคะ”