ตอน 2
พรรณชมพูลุกขึ้นเมื่อรู้สึกว่าทนนั่งต่อไปไม่ไหว เธอเดินเข้าไปใกล้เพื่อมองกิจกรรมที่เกิดขึ้นระหว่างพี่เสือกับเนย เธอมาที่นี่เพื่อสิ่งนี้ และรู้ว่าพี่เสือน่าจะสมคำเล่าลือไม่ผิดเพี้ยน
เนยแยกขากว้าง พรรณชมพูไม่คิดว่าต้นขาของเนยจะฉีกอ้าได้มากขนาดนี้ มันแทบจะเป็นเส้นตรงเลยด้วยซ้ำ และตอนนี้ริมฝีปากของพี่เสือก็จ่อเข้ากับกลีบเนื้ออันบอบบางของเนย
“ซี้ดดดดด เลียเนยสิคะพี่เสือ ลงลิ้นให้เนย เนยอยากได้”
พรรณชมพูอดคิดไม่ได้ ถ้าเป็นเธอจะกล้าพูดราวกับผู้หญิงขายตัวแบบนี้ไหม เธอจับจ้องไปที่ปลายลิ้นของพี่เสือ ภาพที่ลิ้นสีชมพูแล่บ ออกมาและตวัดปัดไปมาบนปุ่มกระสันของเนย ชวนให้คนที่ยืนจ้องแขนขาอ่อนแรง พี่เสือละเลงลิ้นไปตามร่องเสียวของเนย กลีบเนื้อของเนยเป็นสองสี ช่วงปลายจะคล้ำมากกว่าช่วงในๆ ที่ยังเป็นสีชมพู คงเพราะเนยเป็นผู้หญิงผิวสีน้ำผึ้งกระมัง
นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่?
พรรณชมพูถอนใจนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อลิ้นของพี่เสือคว้านเข้าไปในร่องเสียวของเนย
“อ๊า อ๊ะ”
พรรณชมพูอยากกรีดร้องเหมือนเนย พี่เสือไม่ได้ทำให้เนยเสียวซ่านได้คนเดียว เธอเองแค่ดูเฉยๆ ก็ยังหลั่งน้ำอุ่นๆ ออกมาที่ซอกขา เสียววูบวาบไปทั้งร่าง น้ำแรกแห่งความสาวที่เธอรู้ตัวดี ผู้ชายรูปงามที่แม้จะไม่ได้เห็นหน้าเต็มๆ กำลังทำให้พรรณชมพูขาดใจ กลีบเนื้อกลางร่างเริ่มฉ่ำ ความลื่นทำให้เธออ่อนแรง เธอรู้สึกว่ามือพี่เสือกำลังลูบคลึงเนินโยนีอันโหนกนูนของตนเหมือนที่ทำกับเนย หรืออาจจะมากกว่า
ภาพตรงหน้าพี่เสือกำลังเลียร่องสาวของเนยอย่างเมามัน พรรณชมพูขาอ่อนถอยไปหนึ่งก้าวแล้วนั่งบนขอบเตียง ชายหนุ่มเพียงคนเดียวหันมามอง เขาเอี้ยวหน้าตวัดตาคมที่คุโชนไปด้วยไฟปรารถนามองเธอ แต่ปลายลิ้นของเขายังเลียไปทั่วซอกเนื้อ
“อา” เสียงใคร ไม่ใช่เสียงครางของเนย แต่เป็นเสียงครางของเธอ
ใบหน้าของพรรณชมพูแดงก่ำ มือยังจิกเกร็งข้างหนึ่งอยู่บนหน้าขา อีกข้างหนึ่งจิกผ้าปูที่นอนแน่น พี่เสือกดตามองมือนั้นแล้วจับมือสั่นๆ ของเธอขึ้นมา เขาผละใบหน้าห่างจากร่องเสียวของเนยเพื่ออ้าปากงับปลายนิ้วของพรรณชมพูแทน
“ซี้ดดด” พรรณชมพูเผลอครางเสียงดัง ไม่คิดว่าพี่เสือจะทำแบบนี้ และเธอก็พอใจเสียด้วย
วายุดึงปลายนิ้วของพรรณชมพูออกจากปาก ไม่ใช่ไม่อยาก แต่เขากำลังทำเกินข้อกำหนดซึ่งเขาเป็นผู้ชายเจนจัดที่เคารพกติกาเสมอ หากผิดกติกาเขาจะไม่ทำ ทุกครั้งที่นัดเดทกับผู้หญิง วายุจะถามคำถามแรกก็คือ พอใจแค่ไหน เขาจะทำในสิ่งที่เธอเหล่านั้นพอใจ งานของเขาคือการสร้างความสุขให้ผู้หญิง หรือสามีที่พาภรรยามาออกรอบแลกเปลี่ยน วายุเป็นนัมเบอร์วันที่ถูกเลือก ความเจนจัดของเขาดังกระฉ่อน ไม่มีสาวคนไหนที่ไม่อยากนอนกับเขา
เขาตวัดตากลับไปมองเนย เธอนอนระทวยร่านสวาท เนยกระชากตัวเขาขึ้นเพื่อบดขยี้ริมฝีปากของเขา วายุจูบเธออย่างที่เธอต้องการ มือของเขาลูบไปทั่วร่างเต่งตึงโดยเฉพาะโคกสวาทที่ดกไปด้วยขน วายุลิ้มลองเนินรักมานักต่อนัก กลิ่นเฉพาะของผู้หญิงแต่ละคนไม่เหมือนกัน คงเป็นเพราะพวกเธอรักษาความสะอาดได้ไม่เท่ากัน บางคนทำให้เขาฝืนใจ แต่ก็ยังรักษาน้ำใจเป็นสุภาพบุรุษทำให้เธออย่างต่อเนื่อง แต่บางคนช่างหอมเสียจนไม่อยากดึงหน้าออกจากตรงนั้น ถ้าท่อนเอ็นขนาด 8 นิ้ว ของเขาจะไม่ปวดตึงมากจนกลั้นไม่ไหว
เขาเลื่อนตัวอีกครั้งเพื่อดูดยอดถันของเนย เต้านมที่ยัดซิลิโคนถูกบีบขยำเท่าที่จะทำได้ เนยกดหัวเขาให้ละเลงลิ้นกับร่องสวาทของเธออีกครั้ง
“ลิ้นของพี่เสือดีจัง เนยอยากได้อีก”
มาถึงตอนนี้พรรณชมพูต้องแขม่วหน้าท้องพลางๆ ขมวดคิ้วเรียวสวยมุ่น วูบของความไม่พอใจกับการเรียกร้องของเนย เป็นวูบวาบที่เกิดขึ้นเพราะอารมณ์ใฝ่ต่ำ พรรณชมพูอยากให้ลิ้นของพี่เสือสวาปามร่องรักของเธอมากกว่าเนย
พรรณชมพูหันหน้าหนีแก้มร้อนซู่ เมื่อพี่สิงดื่มกินกลีบเนื้อของเนยอีกหน เสียงของเนยดังแหลมบาดแก้วหูเกินไป
“อ๊า ดีจังพี่เสือ อ๊า”
‘นี่หล่อนจะเก็บอารมณ์นิดนึงได้มั้ยยัยเนย เสียงของหล่อนมันน่าเกลียดมากเข้าใจมั้ย’
อารมณ์คุกรุ่นของพรรณชมพูที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอตวัดตามองเนยอย่างไม่พอใจ ไม่รู้ทำไม เสียงของเนยตอนนี้จึงเหมือนเสียงควายออกลูก น่าเกลียด
พรรณชมพูลุกขึ้นถอยห่างออกไป มือของเธอสั่นอยากคว้าบ่าพี่เสือกระชากกลับมาหาเธอ ในใจกรีดร้องกึกก้อง
‘พี่เสือเป็นของฉัน’
เรือนร่างแกร่งแข็งไปด้วยมัดกล้าม ยกเว้นท่อนเอ็นสีขาวอมชมพูของพี่เสือจะแข็งเพราะอารมณ์ความต้องการ เขาลุกขึ้นเอี้ยวหน้ามามองเธอ พรรณชมพูหลบตาวูบริมฝีปากสั่นระริก จนพี่เสือต้องถาม
“ยังได้อยู่มั้ยคุณหมูชมพู”
ชื่อของเธอที่ถูกพี่เสือเรียก เหมือนพู่กันที่แต้มสีแดงแล้วทาไปทั่วดวงหน้าของพรรณชมพู เสียงของพี่เสือทุ้มและเพราะมาก
“คะ ค่ะ” ไม่อยากตอบ แต่ตอบไปแล้ว พรรณชมพูไม่อยากเป็นตัวการที่ทำให้พี่เสือค้างเติ่งอยู่บนยอด ถึงจะไม่ประสีประสา แต่ก็ยังรู้ว่าผู้ชายยามที่ขนาดท่อนเนื้อขยายเหยียดเต็มลำ ยากที่จะกู่กลับ นอกจากเขาจะเสียอารมณ์จนหมดความต้องการไปเอง
คำตอบของพรรณชมพูทำให้ลำลึงค์ของวายุผลุบเข้าไปในร่องสวาทของเนย
“ซี้ดดดดด ใหญ่จังพี่เสือ เนยตึงไปหมดแล้ว อ๊า”
ตอน 3
เนยคือผู้หญิงร่านที่คว้าบ่าพี่เสือแล้วรัดแน่น พี่เสือโยกกายไปมาตามบทเพลงกามา พรรณชมพูไม่อยากมองแต่ก็ไม่อาจผ่านเลยไปได้ เธอจับจ้องร่างสูงใหญ่ของพี่เสือ มองไปทั่วแผ่นหลังที่เกร็งจนกล้ามขยับ มองบั้นท้ายงอนแต่สอบของพี่เสือที่สะบัดไปมา แล้วความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้พรรณชมพูก้าวเข้าไปมองลำลึงค์ขนาดเขื่องของพี่เสือ
“โอวววว”
ภาพนั้นทำให้เธอเปล่งเสียงครางสั่นๆ ออกมา ลำลึงค์อวบๆ หนาๆ อีกทั้งความยาวอันน่าสงสัยกำลังเคลื่อนที่อยู่ในร่องเสียวของเนย พรรณชมพูใจเต้นรัวแรง เหงื่อซึมออกจากง่ามนิ้ว ลมหายใจขาดห้วงกับภาพที่ทำให้น้ำลายเหนียว
ไม่ว่าพรรณชมพูจะรู้สึกอย่างไร วายุก็คิดว่าเขาหยุดไม่ได้ เขาต้องเดินเกมจนจบ เพื่อไม่ให้เหลืออารมณ์คั่งค้างอีกต่อไปถึงจะจบหน้าที่ของเขา
บั้นท้ายของพี่เสือเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง กลีบแคมของเนยปลิ้นเข้าปลิ้นออก เนยกรีดร้องด้วยเสียงที่พรรณชมพูไม่ชอบเลยสักนิด เต้านมของเนยขยับกระเพื่อมนิดหน่อย นั่นทำให้พรรณชมพูเบ้ปากเยาะเย้ย เพราะซิลิโคนที่ยัดเข้าไปใต้ผิวหนังจนกลมไม่ใช่นมของแท้ นมของเนยในตอนนี้จึงไม่สวยเลยสักนิด
วายุทิ้งตัวลงข้างๆ เนย จับข้อเท้าของเนยชูขึ้นแล้วสอดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องเสียวอีกครั้ง คราวนี้พรรณชมพูจะได้เห็นจะๆ หญิงสาวร่างอวบเขม้นตามองราวกับเด็กตัวน้อยที่เจอของแปลก แก้มของเธอแดงก่ำน่าจูบ แต่แววตาของเธอนี่สิมันไม่ฉ่ำปรือเพราะแรงอารมณ์ที่น่ากระพือเหมือนผู้หญิงคนอื่น
วายุไม่ยอมเสียเวลากระแทกลำลึงค์อัดร่องเนื้อของเนยอย่างรุนแรง
“กรี๊ดดดดด พะ พี่เสือ เนยถึงแล้ว อ๊า”
เขาส่งเนยขึ้นสวรรค์ไปแล้ว ก็เร่งตัวเองสุดแรงก่อนจะพุ่งพรวดออกมา ลำลึงค์ก็ถูกดึงออกจากร่องเสียว ถุงยางอนามัยที่วายุสวมครอบให้ตัวเองตั้งแต่เริ่มถูกดึงออก น้ำขาวขุ่นข้นพุ่งกระจายเจิ่งนองอยู่บนหน้าท้องและทรวงอกของเนย
สำหรับพรรณชมพู นั่นช่างเป็นภาพที่หาคำบรรยายไม่ถูก ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมส่วนตัว ไม่เคยรู้จัก นี่คือครั้งแรกที่ทั้งได้เห็น ได้กลิ่นคาวกามาอบอวลอยู่ในห้องแคบๆ
หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็กลับเข้าสู่ร่องรอยเดิม พรรณชมพูก้มดูโปรแกรมแชทไลน์ในโทรศัพท์มือถือของตน พี่เสือไม่เคยส่งข้อความมาถามไถ่เลยนับจากนั้น เขาเงียบมาก เขาบอกเขาทำงานนี้เป็นงานอดิเรก เขามีงานประจำทำทุกวัน บางทีอาจจะติดต่อเขายากหน่อย โปรแกรมแชทไลน์ก็เป็นแค่เส้นทางสื่อสารระหว่างเขากับสาวๆ หรือหนุ่มๆ ในเว็บไซต์ที่ต้องการเรียกใช้บริการจากเขา ถ้าโทร.หาเขาจะไม่รับ ติดต่อได้ทางเดียวคือข้อความในไลน์
พรรณชมพูนั่งๆ นอนๆ อยู่ในห้อง วารสารหางานหลายเล่มก็วางอยู่บนเตียง งานไม่ใช่เรื่องจำเป็นอันดับแรกเพราะเธอเป็นลูกสาวของผู้มีอันจะกิน คุณพ่อเป็นนักธุรกิจ คุณแม่เป็นอาจารย์สอนหนังสือในมหาวิทยาลัย นี่ไงสาเหตุที่ทำให้เธอต้องสวมหน้ากากเมื่อนัดพี่เสือกับเนย
“ชมพูจ๊ะ วันนี้ไม่ได้ออกไปสมัครงานที่ไหนหรือลูก”
คุณแม่ของพรรณชมพูไม่มีสอนในวันนี้ เธอเข้ามาในห้องลูกที่ไม่เคยล็อกประตู พรรณชมพูยังไม่ได้งานทำ เธอกับสามีเคยชวนให้ทำงานที่บริษัท แต่ลูกปฏิเสธเพราะอยากหางานทำเอง แต่ถ้าไม่ได้งานยังไงเรื่องใช้เส้นสายก็คงต้องเกิด
“ไม่ค่ะ”
“ยังไม่ได้งานที่ถูกใจหรือลูก”
“ยังค่ะ”
“ที่บริษัท วัฒนาภักดี ใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยที่แม่สอน ก็เปิดรับพนักงานนะลูก มีตำแหน่งตรงกับสายงานที่ชมพูเรียนมาด้วย บริษัทก็ดูจะมั่นคงดีนะเท่าที่แม่รู้มา เจ้าของเขารวยมากเชียวล่ะ”
“เหรอคะคุณแม่ เขาจะจ่ายเงินเดือนให้ชมพูเท่าไหร่ล่ะคะ” พรรณชมพูหัวเราะคิก
“เขาแจ้งไว้เลยว่าสายงานของชมพูจะได้เงินเดือนเริ่มต้น 20,000 บาท สำหรับผู้ที่จบใหม่ๆ แม่ว่าก็มากพอสมควรนะลูก”
“ค่ะ ชมพูก็ว่ามาก เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ชมพูจะไปสมัครงานที่นั่นนะคะ”
“งั้นตอนนี้ลงไปช่วยแม่ชำกิ่งกุหลาบหน่อยดีกว่านะ”
“ค่า ได้เลยค่ะ”
บริษัทผลิตชุดชั้นในแบรนด์น้องใหม่ที่กำลังถูกจับตามองอย่างวัฒนาภักดี เจ้าของแบรนด์ Volume Sexy Bra ที่ออกแบบได้ถูกใจสาวๆ พรรณชมพูที่เคยรักชอบแบรนด์ดังๆ ก็ยังตกหลุมรักชุดชั้นในแบรนด์นี้ เพราะเมื่อสวมใส่แล้วให้ความรู้สึกสบายไม่อึดอัด ในขณะที่สวมใส่ก็ทำให้เรื่อนร่างอวบอิ่มสมชื่อหมูชมพูอย่างเธอกลายเป็นสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ขึ้นมาทันตาเห็น
พรรณชมพูกรอกใบสมัครเสร็จเรียบร้อยและมีโอกาสเข้าไปสัมภาษณ์งานกับฝ่ายบุคคล ผลการสัมภาษณ์ทำให้เธอเกือบเดินคอตกออกไป เท้าเล็กๆ ของคนสูงแค่ 150 กำลังจะพ้นประตูกระจกบานสวิงไปแล้ว แต่ประชาสัมพันธ์ก็วิ่งมาตามเธอกลับเข้าไป
“ขอโทษนะคะน้อง คือผู้ใหญ่อยากสัมภาษณ์น้องด้วยตัวเองค่ะ”
“เหรอคะ”
“ค่ะ กรรมการผู้จัดการขอสัมภาษณ์น้องเองค่ะ”
“กรรมการผู้จัดการเลยหรือคะ เอ่อ คือหนูมาสมัครงานตำแหน่งพนักงานบัญชีนี่คะ แล้วทำไมถึง”
“ปกติไม่เคยเรียกสัมภาษณ์เองหรอกค่ะ วันนี้อยู่ออฟฟิศด้วยล่ะมั้ง ก็เลยอยากสัมภาษณ์น้องเองค่ะ”
“อ๋อค่ะ แต่หนูสงสัย ทำไมตำแหน่งงานบัญชีต้องถึงขนาดกรรมการผู้จัดการสัมภาษณ์เองด้วยล่ะคะ”
“อันนี้พี่ไม่ทราบหรอกค่ะ แต่อย่าให้ท่านรอนานนะคะ”
คุณอาจชอบ
