ตอน 3
บทที่ 3
จากวันนี้ไป ตัดความสัมพันธ์กันอย่างเด็ดขาด
ธาวินใช้แรงที่มากที่สุด จับในส่วนที่ชะเอมเจ็บ เธอพูดอะไรไม่ออกเลย
“เธอกล้าด่าว่าแชมเปญเป็นผู้หญิงเลวหรอ!” เขาจ้องเธออย่างโหดร้าย ในตามีความดุร้ายทีถูกปกปิดไว้ “เธอเชื่อไหมว่าฉันจะเรียกคนมาฉีกปากที่พูดแต่คำโกหกของเธอ?”
ชะเอมลืมตาโต ดวงตาทั้งสองเธอแดงไปหมด น้ำตาก็ไหลลงมาไม่หยุด
เขาไม่เชื่อเธอเลย เขาสนใจแต่เพียง จะปกป้องแชมเปญคนเดียว
แต่ชะเอม ในสายตาเขา กลับเป็นขยะที่ตกต่ำ ไม่มีค่าพอที่จะเชื่อใจ
เป็นเพราะเธอโง่เกินไป
ชะเอมใช้แรงปิดตา แล้วน้ำตาก็ไหลงลงมา เธอพยายามใช้แรงทั้งหมด แล้วผลักธาวินออก นี่เป็นครั้งแรกเลย
“ธาวิน นายจะเชื่อหรือว่าเชื่อก็แล้วแต่! ในเมื่อ พวกเราก็……หย่ากันแล้ว จากนี้ไป การอยู่หรือการตายของนาย ฉันจะไม่เป็นห่วงอีกแล้ว” น้ำเสียงของเธอออกแหบๆ ขนตาก็สั่นอยู่ตลอดเวลา “นายชอบเจ้าชู้ ชอบกินต่อ งั้นนายก็ไปเป็นเถอะ ถูกคนอื่นหลอก ถูกคนอื่นหักหลัง เป็นสิ่งที่นายสมควรได้รับ!”
ธาวินขมวดคิ้ว บนตัวของเธอมีความรู้สึกอันตรายที่ถูกกดทับอยู่
“ชะเอม เธอกล้ามากนะ ที่พูดแบบนี้กับฉัน” หลังจากพูดจบ เขาก็เดินเข้าใกล้อีก
ชะเอมเงยหน้าขึ้นและโชว์คอของเธอให้ธาวินดู
“ทำไม นายจะบีบคอฉันอีกหรอ? มาสิ ธาวิน ฉันให้ชีวิตนี้กับนาย!” สีหน้าของเธอมีแต่ความเด็ดขาด แต่ใต้ตาก็ยังมีน้ำตาไหลออกมาแบบควบคุมไม่ได้ “ใครให้ฉันโง่ล่ะ ที่ตกหลุมรักนาย ถ้าสามารถเริ่มใหม่ได้ ถึงแม้ฉันจะรักหมาตัวหนึ่ง ก็ไม่ทีทางมีความรู้สึกกับนาย”
ธาวินนิ่งไปสามวิเต็มๆ นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาเห็นเธอโต้เถียงแบบนี้
เมื่อก่อน เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กอ่อนแอ แต่ว่าท่าทีเธอในตอนนี้ ทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก และไม่รู้ว่าจะตอบกลับยังไง
“ชะเอม เธอคิดว่าฉันจะไม่กล้าเก็บเธอจริงๆหรอ?”
ชะเอมหลบสายตาออก กำหมัดแน่นแล้วพูดว่า “ธาวิน พวกเราหย่ากันแล้ว จากวันนี้ไป นาย ฉัน ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก นายจะเก็บฉันยังไงอีก?”
หลังจากพูดจบ เธอก็หยิบกุญแจออกมาจากกระเปา แล้วโยนไปใต้เท้าของธาวิน จากนั้นก็พูดอย่างเย็นชาว่า “กุญแจคืนให้นาย จากนี้ไป พวกเราเดินทางใครทางมัน อย่าได้พบเจอกันอีก!”
เธอหันหลัง แล้วเดินออกไป
เธอเดินอย่างเร่งรีบ จนกระทั่งออกจากตึกของบริษัท เธอถึงกล้าให้น้ำตาไหลลงมา
มือก็สั่นไม่หยุด เธอพิงไว้ที่กำแพง แล้วใช้มือปิดปากไว้
ฟ้าดินรู้ คำพูดพวกนั้นที่เธอพูด ใช้แรงไปเยอะแต่ไหน
ธาวิน เป็นคนที่เธอใช้ช่วงเวลาทั้งหมดในวัยรุ่น ไปรักผู้ชายคนๆหนึ่งสุดหัวใจ……อย่าได้พบเจอกันอีก ก็แค่คำพูดที่โมโห
ถ้าการกระทำที่ธาวินทำต่อเธอ ดีกว่านี้นิดหน่อย เธอก็จะยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมด แล้วอยู่ข้างๆเขา
ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวด แต่โอกาสแบบนี้ ธาวินก็จะให้เธอ
น่าตลกมากจริงๆ……
อีกทางหนึ่ง ณ ห้องทำงาน
ธาวินมองดูชะเอมจากที่ไกลๆ สีหน้าแย่จนน่ากลัว
“ธาวิน นายอย่าโกรธนะ……” แชมเปญกอดแขนของเธอไว้ แล้วค่อยๆปลอบใจ “พวกเธอหย่ากันแล้ว ไม่มีความเกี่ยวข้องกันแล้ว เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว……”
“ใครบอกว่าเราหย่ากันแล้ว?” ธาวินพูดด้วยเสียงที่เย็นชา แววตาของเขาแหลมคมมาก “ชะเอม ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแบบนี้หรอก!”
ผู้หญิงคนนั้น กลับกล้ามาทำแบบนี้ต่อหน้าเขา!
เขาจะต้องสั่งสอนเธอดีๆ ให้เธอรู้สึกผิด ให้เธอรู้ว่า คนเลวๆแบบเธอ ก็เหมาะที่จะมาคุกเข่าที่ข้างเท้าเขา ขอร้องให้เขาให้อภัย!
“เวาลาก็เริ่มเย็นแล้ว เธอกลับไปพักผ่อนเถอะ ฉันยังมีธุระต่อ” หลังจากพูดจบ ธาวินก็ออกจากตัวของแชมเปญ แล้วเข้าไปในห้องทำงาน
แชมเปญอยากเข้าไปด้วย แต่ธาวินกลับปิดประตู แล้วปล่อยให้เธออยู่ข้างนอก!
เรื่องแบบนี้ เมื่อก่อนไม่เคยเกิดขึ้นเลย!
เป็นเพราะชะเอมหรอ?
สีหน้าของแชมเปญเริ่มไม่ดี ในแววตามีท่าทีที่อยากจะฆ่าคนอยู่
แต่ในห้องทำงาน ธาวินกลับหยิบใบหย่าจากลิ้นชักออกมา แล้วมองดู
หลังจากนั้น เขาก็นำใบหย่าเข้าไปในเครื่องตัดกระดาษ
ชะเอม ต่อจากนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!
คุณอาจชอบ
