ตอน 3
“ถ้างั้น...” เลน่าลุกขึ้น “พวกเราก็ตามไปคุม” แบบนี้ก็จะได้รู้ “...นะนะ” เธอคล้องแขนเขาออดอ้อน ทุกอย่างเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ มาวินไม่ได้แปลกใจกับท่าทางขี้อ้อนของเธอเลย คงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำตามปกตินิสัยของเธอ ก็เขาคนนี้ดูอบอุ่นน่าอ้อนมากๆ
“แน่ใจว่าไหวเหรอ” ก็ยังเจ็บๆ เมื่อยๆ ล้าๆ อยู่บ้าง แต่เธอไม่ได้รู้สึกอยากนอนเลย เลน่าจึงพยักหน้ายืนยันความตั้งใจ มาวินยิ้มและพยักหน้ารับและจูงมือเธอกลับเข้าไปในห้องนอนตามลีโอไป เมื่อพวกเขาเข้าไปลีโอก็เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ชุดแบบนี้มันชุดนักแข่งรถชัดๆ ขาดแต่สวมแจ็คเก็ตอีกตัวเท่านั้น
ที่แท้ลีโอเป็นนักแข่งรถเหรอเนี่ย เท่ห์จัง “พวกเราจะไปคุมความประพฤตินาย ไปสนามไหน”
ลีโอไม่ได้แสดงถึงความไม่พอใจ ในทางตรงข้ามเขากลับเดินเข้ามาหาเธอสองมือโอบแก้มน่ารักของเธอไว้อย่างอ่อนโยน “สนามมังกร มีนายกับเลน่าไปด้วย ชัยชนะต้องเป็นของฉันอย่างไม่ต้องสงสัย”
“เดิมพันด้วยอะไร”
“รถอีโคคาร์”
“นายยังมีไม่พออีกเหรอ”
“เรื่องรถเรื่องเล็ก แต่ศักดิ์ศรีเรื่องใหญ่” มาวินถอนหายใจและส่ายหน้า เขาเปิดตู้หยิบชุดออกมาส่งให้เธอ ว้าว! เธอมีชุดนักแข่งรถด้วยเหรอเนี่ย เท่ห์มากๆ ของมาวินเป็นโทนสีดำตัดขาว ของเธอเป็นสีขาวตัดน้ำเงิน ส่วนของลีโอเป็นโทนน้ำเงินตัดดำ นี่ถูกออกแบบมาเป็นทีมเดียวกันชัดๆ
เมื่อเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเรียบร้อยแล้วทั้งสามก็ออกเดินทาง ที่นี่เป็นคอนโดที่อาศัยอยู่ชั้นสูงมากๆ ลิฟท์ลงสู่ชั้นลานจอดรถ เมื่อเดินออกมาก็มีรถตู้ขนาดใหญ่สีดำจอดรออยู่ ประตูรถค่อยๆเลื่อนเปิดเมื่อพวกเธอมาถึง พวกเขารวยระดับไหนเนี่ย แต่เมื่อเข้ามาแล้วแทนที่ในรถตู้จะเป็นที่นั่งหรูตามที่เธอคิด มันกลับมีเก้าอี้สีดำเพียงตัวเดียว
ลีโอนั่งลงตรงม้านั่งเบาะตัวยาวด้านริม เลน่าขยับไปนั่งข้างเขา มาวินนั่งประจำเก้าอี้สีดำ เมื่อเขานั่งแสงไฟอ่อนๆ ก็ค่อยๆสว่างขึ้น ว้าว! นี่ยังกับหนังอิมพอสซิเบิ้ล มีจอเล็กๆมากมาย พร้อมกับคีย์บอร์ดและปุ่มเล็กๆที่เธอไม่รู้ว่ามีไว้ประโยชน์อะไร เลน่านั่งมองจนตาค้าง ตกลงพวกเธอเป็นสายลับหรือเปล่านะ! ทำไมถึงดูลึกลับน่าค้นหากันจัง
รถค่อยๆเคลื่อนไป ออกจากอาคารมุ่งสู่ถนน ตั้งแต่ตื่นมาพบกับความจริงที่แปลกๆ ในวันนี้ นอกจากสำรวจตัวเอง และมองที่อาศัยทางระเบียงกระจกแล้ว เธอก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เมืองไหน ประเทศไหน จะเป็นไปได้มั้ยว่าเธอที่เป็นหญิงสาวตัวคนเดียว ไม่มีคนที่จะตามหาถ้าหายไป เธออาจจะถูกพวกเขาลักพาตัวมาและทดลองอะไรกับเธอ จนเธอสูญเสียความทรงจำ
“ลุงฉอดครับ ไปตามเส้นทางที่ผมตั้งไว้นะครับ”
“ครับผม” เสียงตอบรับผ่านลำโพงขนาดเล็ก ลุงฉอดคงเป็นคนขับรถ แต่ก่อนที่ความคิดเงียบๆของเลน่าจะไปไกลกว่านี้ เสียงของลีโอก็ดังขึ้น
“พิกัดเดิมไม่ได้แล้วเหรอ” อืม มาวินขานรับก่อนจะตอบเสียงราบเรียบนุ่มทุ้มเป็นตัวเขาต่อว่า “ฝ่ายนั้นน่าจะรู้ตัวแล้ว” เสียงแป้นคีย์บอร์ดดังต่อเนื่องจากปลายนิ้วยาวของมาวินที่เขากำลังสนใจและตั้งใจอย่างมากกับสิ่งที่ทำ มาวินเป็นใครกันความสามารถเขาอย่างกับนักแฮกเกอร์เลย
“ไม่ต้องกังวลนะที่รัก ให้ดาวเทียมของเราเจาะเข้าสัญญาณของพวกมันไม่ได้ ผมก็ชนะอยู่ดี” พรึ่บ! ลีโอเอ่ยพร้อมกับยกร่างบางๆของเธอขึ้นนั่งบนตักเขา ใบหน้าและจมูกซุกดอมดมซอกคอหอมกรุ่นของเธอ
‘ดาวเทียมของเรา’ โอ้ยยย! พวกเขาเป็นใครกันละเนี่ย! สมองทำงานอย่างหนัก แต่ก็ไม่หนักไปกว่าร่างกายที่ร้อนวูบวาบยามถูกโลมเลีย ไล้ลูบไปกับฝ่ามือร้อนจมูกและปลายลิ้นที่ตวัดกวาดหยอกล้ออยู่ที่ใบหูของเธอ ชวนขนอ่อนตามร่างกายเธอลุกชันอย่างพร้อมเพรียง
อื้มมมม ใบหน้าสาวแดงก่ำ ร่างกายลุ่มร้อน ยอดอกของเต้าทั้งสองชูชันแข็งจนเธอแปลกใจ บ่อเล็กที่ลึกระหว่างขาเริ่มเปียกแฉะ “เสียวจัง” เลน่าครางร้องบอก ฝ่ามือหนาไล้ไปมาบริเวณระหว่างขาของเธอ
“ผ่อนคลายขึ้นมั้ย” ลีโอกระซิบถาม ขณะที่นิ้วมือกดคลึงอย่างชำนาญแม้ไม่ได้สัมผัสโดยตรงกับเกสรกลางกลีบสาวแต่ก็เร่งเร้าความรู้สึกผ่านเนื้อผ้าหลายชั้นให้กับเลน่าจนยากจะถอนตัวหรือห้ามปรามให้เขาหยุด “เดี๋ยวจะทำให้เสร็จ” ลีโอเอ่ยสั้นๆ ก็ขยับล้วงมือเข้าไปใต้ร่มผ้า เมื่อครู่เขากระตุ้นเธอจากด้านนอกแต่คราวนี้สัมผัสกลีบสาวเนื้อสัมผัสเนื้อโดยตรง “ชุ่มฉ่ำดีมาก”
อื้ม อื้ม อ๊ะ ทั้งนิ้วและมือบริเวณระหว่างขาของเธอช่างพลิ้วไหว ไม่มีจังหวะไหนที่จะเสียเปล่า สองนิ้วกลางและนางจมดิ่งเข้าบ่อลึกชักเข้าชักออก เลน่าเสียวจนครางก้องสะท้อนไปทั่วทั้งรถ เสียงครางเล็กๆประสานไปกับเสียงกระทบของนิ้วเรียวกับแป้นคีย์บอร์ดของมาวินอย่างลงตัวอย่างไพเราะ
อู้ยยยย เฮ่อ...และรถก็จอด แต่เครื่องยนตร์ยังทำงาน ด้านนอกเกิดอะไรขึ้นเธอไม่ได้ยินเลย จะว่าไปขณะที่รถเคลื่อนตัว และเธอกำลังระเริงเล่นเซ็กส์กับมือของลีโอ เธอไม่ได้ยินเสียงจากด้านนอกเข้ามาเลย
รถจอดไม่นานก็เคลื่อนตัวอีกครั้ง “ลีโอ อาร์สสสส” เธอกำลังจะเสร็จแล้ว...อู้ยยยย...โอ้ววว...ใกล้แล้ว ร่างบางเกร็งบิดสะโพกเด้งขึ้นตามสัญชาติญาติญาณของสัตว์โลก อาร์สสสส เลน่ากรีดร้องออกมา เฮ่อ เฮ่อ ทั้งที่ในรถเย็นสบายแต่เนื้อตัวเธอกลับชื้นไปด้วยเหงื่อที่หลั่งออกมาพร้อมๆกับน้ำจากบ่อลึกระหว่างขาที่เอ่อล้น
คุณอาจชอบ
