สามีจอมเผด็จการ

หลิวยินนั้นมีสีหน้าบูดบึ้ง พลางเหลือบมองซ้ายและขวา แล้วรีบกระชับเสื้อคลุมของเธอและก้าวไปอย่างรวดเร็วทันที

เมื่อคืนเพื่อที่จะได้เล่นละครเรื่องใหม่ ผู้จัดการของเธอเลยพาเธอมาทานอาหารเย็นกับเหล่าคนดังในวงการ

ใครจะไปรู้ว่ากินไปได้สักพักก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา

ตอนที่ตื่นขึ้นมานั้นถึงได้เห็นว่าตัวเองนั้นอยู่บนเตียงของผู้กำกับ

ไอ้แก่เอ๊ย ไม่คิดเลยว่าจะเล่นนอกกฎกับตัวเอง！

แต่เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องทั่วไปในวงการบันเทิง

เพื่อที่จะได้รับบทนำในละครเรื่องใหม่ เธอไม่มีทางเลือกนอกจากเก็บความโกรธเอาไว้！

จู่ ๆ ใจของหลิวยินนั้นสั่นขึ้นมา เพราะโดนเล่นงานซะหนัก ขาเลยอ่อนและล้มไปข้าง ๆ

มีเสียงดังตึกและกระแทกเข้ากับประตูห้องส่วนตัวข้าง ๆ เข้า

หลิวยินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รีบยืนตัวตรงอย่างรวดเร็ว จัดเสื้อผ้าของเธอให้เรียบร้อยและเตรียมจะจากไป

พอมีเสียงแกร๊ก ประตูก็เปิดออก

ฟู่เหยียนอันที่สวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาวยืนอยู่ที่ประตูห้อง สายตาที่ลึกล้ำนั้นแฝงไปด้วยแสงเย็นชา

ใจของหลิวยินเต้นรัว และรู้สึกร้อนตัวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

“ค...คุณฟู่”

สองสามวันมานี้ ข่าวของเธอกับฟู่เหยียนอันนั้นขึ้นเทรนการค้นหายอดนิยมมาตลอด

คนนอกนั้นลือกันว่าเธอเป็นผู้หญิงคนใหม่ของฟู่เหยียนอัน

แต่มีแค่เธอเท่านั้นที่รู้ว่าผู้จัดการของเธอจงใจปล่อยข่าวลือเพื่อดึงดูดความสนใจเฉย ๆ

ฟู่เหยียนอันนั้นเย็นชากับเธอมาโดยตลอด

แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงไม่ออกมาชี้แจงเรื่องข่าวลือพวกนั้นเลย

“เมื่อคืนคนที่อยู่ในห้องฉันคือเธองั้นเหรอ？”

ฟู่เหยียนอันมองหลิวยินนิ่ง ๆ สายตามองไปที่รอยรักบนคอของผู้หญิงคนนั้น แววตาสีดำดูเย็นชามาก

ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นมานั้น เขาตื่นแล้ว

แต่เธอเดินเร็วมาก เขาเลยไม่ทันเรียกเธอ

ตอนนี้ทางเดินว่างเปล่า มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น

เมื่อคืนนี้คนที่ช่วยเขาน่าจะเป็นเธอ

หลิวยินอึ้งไปพลางมองไปหน้าหล่อเหลาของผู้ชายคนนั้นพลางกระพริบตาปริบ ๆ

เมื่อคืนฟู่เหยียนอันนอนกับผู้หญิงคนหนึ่งงั้นเหรอ？

แต่เขากลับไม่รู้ว่าเป็นใคร？

“คุณฟู่ ฉัน...”

“เข้ามาแล้วค่อยว่ากัน”

ฟู่เหยียนอันนึกถึงสีแดงบนเตียง น้ำเสียงของเขาเลยนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย

หลิวยินรู้สึกมีความสุขและรีบเดินตามไปทันที

“เมื่อคืนเธอบอกว่าเธอเข้าผิดห้องและมาอยู่ในห้องของฉันงั้นเหรอ？”

ฟู่เหยียนอันนั่งบนโซฟาแล้วเงยหน้าขึ้นมองหลิวยินเล็กน้อย

ความทรงจำเมื่อคืนนี้ไม่ชัดเจน แต่เขากลับจำตอนที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่ใต้ร่างเขาได้อย่างชัดเจน

ถ้าเธอไม่ได้เป็นคนเล่นงานเขา งั้นเขาก็เป็นหนี้เธอ

“ใช่ค่ะ ทีแรกฉันไปอีกห้องเพื่อออดิชั่นละครของผู้กำกับหลิวหน่ะค่ะ แต่ไม่คิดว่าจะเข้าผิดห้อง”

หลิวยินหลุบตาลงเล็กน้อยเพื่อปกปิดแสงในแววตาของเธอ

ฟู่เหยียนอันเงียบไป “เธออยากได้อะไรเป็นการตอบแทน？”

หลิวยินเงยหน้าขึ้นมองฟู่เหยียนอันพลางขยับริมฝีปาก “ไม่จำเป็นหรอกค่ะคุณฟู่ เรานั้นต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ฉันไม่ใส่ใจเรื่องเมื่อคืนหรอกค่ะ”

ฟู่เหยียนอันเป็นคนที่ทรงพลังที่สุดในเจียงเฉิง

เขาสั่นเท้า เจียงเฉิงต่างก็สั่นไปด้วย

ปกติก็นอนกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วนแล้ว นอนกับผู้หญิงฟรี ๆ แค่คนหนึ่งจะเป็นอะไรไป？

ถ้าเธอบอกว่าเธออยากได้ค่าชดเชย มันจะทำให้เขาดูถูกเธอได้

“เธอเป็นศิลปินยอดนิยมของชินกวง เอนเตอร์เทนเมนท์ ไม่ต้องกังวล ฉันจะให้คนมอบงานที่ดีที่สุดให้เธอและจะดันให้เธอเป็นศิลปินชั้นแนวหน้าภายในหนึ่งปี” ฟู่เหยียนอันพูด

หลิวยินที่ได้ยินนั้นรู้สึกดีใจมาก

เธอพยายามระงับความสุขในใจไว้และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ขึ้นมาว่า “ขอบคุณค่ะ คุณฟู่”

“ออกไปเถอะ”

พอฟู่เหยียนอันเห็นท่าทางนิ่ง ๆ ของเธอก็อดไม่ได้อยากจะชื่นชมเธอเล็กน้อย

“โอเคค่ะ”

หลิวยินพยายามเก็บความตื่นเต้นไว้และหันหลังเพื่อจากไป

“เดี๋ยวก่อน”

จู่ ๆ ฟู่เหยียนอันก็พูดขึ้นมา ทำให้หลิวยินหายใจติดขัดขึ้นมา

พอหันกลับมาก็เห็นฟู่เหยียนอันลุกขึ้นและหยิบจี้หยกคุณภาพดีจากพื้นข้างเตียงขึ้นมา

“นี่ของเธอรึป่าว？”