รักร้อยใจในไร่ชา

ภายในงานที่เต็มไปด้วยแขกจำนวนมาก เสียงดนตรีไทยกลับมาบรรเลงอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงซุบซิบของแขกผู้ร่วมงานที่ยังคงไม่หายจากความตกใจ พิธีการถูกจัดการขึ้นใหม่อย่างเร่งด่วน ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นปกติภายนอก แต่ภายในใจของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวต่างเต็มไปด้วยความสับสนและกดดัน

          ลูกหยี ในชุดเจ้าสาวสีขาวงดงามที่เคยถูกเตรียมไว้ให้พี่สาวของเธอ เดินออกมาจากห้องด้วยท่าทีที่มั่นใจในสายตาของคนอื่น แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ในฝันร้ายที่ไม่อาจหลีกหนีได้ เมื่อเธอเดินเข้ามาในบริเวณพิธี สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่เธอ

“เปลี่ยนเจ้าสาวเหรอ” เสียงซุบซิบเบาๆ จากแขกเริ่มดังขึ้นขณะที่พวกเขาสังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างลูกหยีกับลูกเกด ทั้งสองสาวมีบุคลิกที่ต่างกันจนใคร ๆ ก็มองเห็นได้ชัดเจน

         เอกณัฐยืนอยู่ตรงหน้าเธอในชุดสูทสีขาวเรียบง่าย เขามองเธอด้วยสายตาที่นิ่งขรึมและไม่แสดงความรู้สึกใดๆ แม้ว่าข้างในเขาจะยังคงไม่สามารถลืมความจริงที่ว่าเจ้าสาวตัวจริงหนีไปก็ตาม

“ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะมาถึงจุดนี้” เอกณัฐคิดในใจ เขามองลูกหยีที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา หญิงสาวที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเอามาเป็นภรรยาของเขา

         พิธีดำเนินไปต่อ ศาสนพิธีถูกจัดขึ้นอย่างรวดเร็ว พิธีกรเอ่ยกล่าวนำบ่าวสาวเข้าสู่พิธีผูกข้อมือ เพื่อความเป็นสิริมงคล ท่ามกลางเสียงท่องบทสวดอันเป็นมงคล บรรยากาศรอบข้างเงียบลง ไม่มีเสียงหัวเราะ ไม่มีเสียงยินดีที่แท้จริง มีแต่สายตาเฝ้ามองและคำถามในใจของทุกคน

“เธอพร้อมหรือยัง” เอกณัฐเอ่ยถามเสียงเบา ขณะที่ทั้งสองยืนเคียงข้างกันในขณะทำพิธี

ลูกหยี หันไปมองเขา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน

“หนูไม่พร้อม แต่หนูไม่มีทางเลือก” เธอตอบเบา ๆ ด้วยความจริงใจแต่มีเจ็บปวดที่เธอพยายามกลบซ่อน

         เขาเพียงพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับพิธีต่อ ทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน ขณะที่แขกเหรื่อทำการผูกข้อมืออวยพร

       หลังจากพิธีการเสร็จสิ้น แขกผู้ร่วมงานเริ่มทยอยเดินมาขอถ่ายรูปกับบ่าวสาว ทุกคนยังคงแสดงท่าทีเหมือนงานแต่งนี้เป็นปกติ ไม่มีใครกล้าพูดถึงการเปลี่ยนตัวเจ้าสาวอย่างเปิดเผย แต่ความเงียบที่แฝงอยู่ในอากาศกลับยิ่งทำให้บรรยากาศในงานยิ่งกดดัน ลูกหยีรู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ในพิธีนี้ เธอต้องยิ้มให้กับกล้องทุกครั้งที่มีคนเข้ามาขอถ่ายรูป แต่ภายในใจเธอกลับรู้สึกอึดอัดและอยากจะผ่านพ้นช่วงนี้ไปให้ได้เร็วๆ

“นี่คือชีวิตใหม่ของฉันงั้นเหรอ” เธอคิดขณะที่มองไปที่เอกณัฐซึ่งยืนอยู่ข้างเธอ เขายังคงรักษาท่าทีสุขุมเช่นเดิม แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเย็นชาและห่างเหินที่ซ่อนอยู่ใต้ภาพลักษณ์ภายนอก

          หลังจากพิธีการเสร็จสิ้น บ่าวสาวถูกส่งตัวไปยังห้องรับรองเล็ก ๆ เพื่อพักผ่อนจากความวุ่นวายในงาน

“เธอทำได้ดีมาก” เอกณัฐพูดขึ้น ขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับรอง เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความเหนื่อยล้า

“หนูแค่ทำตามที่ถูกบอกให้ทำ” ลูกหยีตอบเรียบ ๆ ความรู้สึกขัดแย้งในใจเริ่มเด่นชัดขึ้นเมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับชีวิตใหม่ที่ไม่เคยคาดฝันมาก่อน