ล่อลวงภรรยาเข้าสู่อ้อมกอด : สามีลึกลับคือมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง

เจียงวานตกใจจนตัวสั่น เกือบได้โยนโทรศัพท์ทิ้งไป

เธอค่อยๆ ตบหัวใจของตัวเอง แล้วหันกลับไป เห็นหลู่จิงเฉินยืนอยู่ด้านหลังเธอ สายตาลึกซึ้งมาก

“คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?” เธอหลบสายตา ก้มหน้าลง ใบหน้าแดงเหมือนไฟไหม้อายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี!

สิ่งที่เธอเพิ่งส่งเขาคงเห็นหมดแล้ว

“เพิ่งกลับมาไม่นาน”

หลู่จิงเฉินเห็นหน้าเธอแดงเหมือนมะเขือเทศ นึกถึงสิ่งที่เธอเพิ่งส่งมา สายตายิ่งลึกซึ้งขึ้น

“ฉันไม่รู้เลยว่าเมียฉันพอใจกับฉันมากขนาดนี้ ”

พูดจบก็เดินเข้าไปใกล้ ร่างสูงแทบจะติดกับเจียงวาน

กลิ่นอายความเป็นชายที่อบอวลรอบตัวเธอ

เจียงวานใจเต้นเร็วขึ้น อยากถอยหลังแต่ถูกมือใหญ่ของเขากอดเอวบางไว้ “ระวังหม้อ”

พอนึกได้ว่ายังทำอาหารอยู่ เจียงวานก็รีบหาเหตุผลออกจากอ้อมแขนเขา “ฉันทำอาหารอยู่ คุณออกไปเถอะ”

หลู่จิงเฉินเห็นเธอเขินอายแล้วน่ารัก ก้มหน้า ริมฝีปากบางแนบที่ข้างหูเธอ “คืนนี้จะพยายามให้มากขึ้น”

ลมหายใจร้อนแรงของชายทำให้ความร้อนบนใบหน้าของเจียงวานไหลขึ้นถึงหูทันที

ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความโรแมนติก

ยามเช้า

เจียงวานออกจากห้องนอนอย่างสะลึมสะลือ หลู่จิงเฉินเหมือนเมื่อวาน ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว เขายืนอยู่ข้างโต๊ะอาหาร เทนม แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงบนใบหน้าหล่อเหลาเหมือนภาพวาด

เหมือนเขารู้สึกถึงสายตาของเธอ หลู่จิงเฉินเหลือบตามองเธอ เจียงวานรีบหลบสายตาเข้าห้องน้ำ

ทั้งสองกินอาหารเช้าอย่างเงียบๆ และมีความอึดอัดเล็กน้อย หลู่จิงเฉินลุกขึ้นไปทำงาน

เจียงวานขณะเก็บล้างจานเห็นแผลที่หลังมือของเขา รีบเรียกเขาไว้ “รอเดี๋ยว”

หลู่จิงเฉินหยุดเดิน หันกลับมาด้วยความสงสัย

ร่างบางของหญิงสาวรีบหากล่องยามา เปิดออก หยิบพลาสเตอร์แปะมาที่หน้าเขา

“บาดเจ็บแล้วไม่รู้ตัว?”

“ไม่เป็นไร แผลเล็กน้อย”

หลู่จิงเฉินมองแผลที่หลังมืออย่างไม่ใส่ใจ

“แผลเล็กก็ต้องดูแล ถ้าเกิดติดเชื้อจะทำยังไง” เจียงวานพูดพร้อมกับจับมือเขาให้สูงขึ้น ทำความสะอาดแผลแล้วติดพลาสเตอร์อย่างตั้งใจ

ใบหน้าสวยเย็นของสาวน้อยมีความใส่ใจที่ไม่รู้ตัว ขนตาเหมือนปีกแมลงปอสั่นเบาๆ

หลู่จิงเฉินมองเธอ ใจเขารู้สึกสะท้าน

ตั้งแต่เด็กจนโต เขาได้รับบาดเจ็บบ่อย แม้จะมีคนดูแลแผลให้เขา แต่เขารู้ว่าพวกเขาแค่ทำงาน ไม่มีใครใส่ใจจริงๆ

หลังหลู่จิงเฉินออกไป เจียงวานก็ถือกระเป๋าออกจากบ้านเช่นกัน

เธอได้รับคำเชิญสัมภาษณ์งานหลายที่ เลยอยากไปดู

แต่เพิ่งออกจากเขตที่พักก็ถูกชายร่างใหญ่สองคนจับขึ้นรถ

ไม่นาน

รถจอดหน้าวิลล่าของครอบครัวเชียง

เจียงวานถูกชายสองคนลากออกจากรถอย่างหยาบคาย

“อย่าทำแบบนี้กับพี่สาว ปล่อยเธอเถอะ” เสียงเจียงเหวินเหวินที่ดูประดิษฐ์ดังขึ้น

เจียงวานมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

เธอเปิดประตู วิ่งมาหน้าเจียงวาน แล้วแอบบีบแขนเธออย่างแรง

เจียงวานเจ็บจนสูดหายใจลึก ผลักเธอออก

เธอร้องตกใจแล้วล้มเข้าอ้อมแขนของเจียง กั๋วเทา

เจียง กั๋วเทาโกรธมาก ยกมือขึ้นตบหน้าเจียงวานอย่างแรง “น้องสาวอ้อนวอนให้เธอ เธอกลับผลักเธอ เธอช่างใจร้ายจริงๆ!”

หน้าเจียงวานเจ็บแสบ หูดังอื้อ เธอหลับตาแน่นหันไปมองแม่เลี้ยงเสิ่น ชุยหยุน

แม้สีหน้าเธอจะดูไม่อยากทำ แต่ก็ไม่พูดอะไร

ใจเจียงวานเย็นชา ยิ้มเยาะเย้ย

เจียง กั๋วเทา “เธอรู้ไหมว่าการหนีการแต่งงานทำให้ครอบครัวเชียงเสียหายแค่ไหน? การแต่งงานนี้ เธอจะแต่งหรือไม่แต่งก็ต้องแต่ง! พาเธอไปขังไว้ที่ห้องเก็บของ!”