ตอน 3
“ท่านได้รับเลือกจากความรักของประชาชนขึ้นโดยมิได้ใช้เงินซื้อใจประชาชนเลยครับ”คิวะตอบผมพลางยื่นเอกสารอีกซองมาให้ผม ผมจึงหยิบซองเอกสารมาจากมือของคิวะมาและเปิดออกดูทันที และก็ปรากฏรูปถ่ายของผู้ชายวัยกลางคนกำลังยืนยิ้มไปด้วยความสุขอยู่ตรงกลางระหว่างกลุ่มผู้คนมากมายที่ไปให้กำลังใจเขาในวันที่เขาชนะการเลือกตั้ง
“เขาชื่ออะไร?”ผมถามคิวะไปพลางหยิบรูปอื่นๆดูไปด้วย
“ท่านมิซาน มิยาชิตะครับ”คิวะตอบผมมา ผมก็พยักหน้าเข้าใจและสายตาของผมก็ไปสะดุดเข้ากับรูปภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดและเซ็กซี่แต่ใบหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยความทุกข์ ทำไมเธอถึงมีความทุกข์มากขนาดนี้มองจากเสื้อผ้าที่เธอใส่เธอคงจะเรียนอยู่ชั้นมหาวิทยาลัยแล้วหน้าตาก็สวยเข้าขั้นสวยมากปากกระจับเรียวเล็กจมูกโด่งเป็นสันเชิดรั้นอย่างคนถือดีดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตาแววตาเป็นประกายช่างน่าจับจ้อง
“ลูกสาวของท่านนายกครับนาย”
“คุณหนู โยโกะจัง ซาโยโกะ มิยาชิตะครับอายุ20ปี เธอเพิ่งเดินทางมาจากเมืองไทยเมื่อวานนี้ครับ”คิวะรายงายผมทุกเรื่องที่ผมสงสัยและอยากรู้ ทำให้ผมเงยหน้าจากรูปถ่ายของผู้หญิงที่ชื่อโยโกะไปมองหน้าเขาและยิ้มบางๆให้เขา
“ขอบใจ นายเป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่และทั้งลูกน้องของฉันจริงๆ”
“ผมเต็มใจครับนาย ชีวิตของผมถูกกำหนดมาให้มารับใช้นาย”คิวะตอบผมแต่เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม ผมยิ้มอย่างซาบซึ้งที่เขาให้ความรักและความเคารพต่อตระกูลของผมได้มากขนาดนี้
“ขอบใจนะคิวะ^_^”ผมเอ่ยขอบใจคิวะไปพลางยิ้มให้เขาเหมือนตอนที่เราทั้งคู่ยังเป็นเด็ก คิวะก็ยิ้มให้ผมและโค้งตัวให้ผมอย่างเคารพอีกครั้ง
“ครับ แล้วนายจะไปตามนัดไหมครับ?”
“ผมจะได้ไปเคลียร์ทางให้นาย”คิวะเอ่ยถามผมด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง เพราะตอนนี้ตระกูลของผมได้กลับไปยิ่งใหญ่กว่าเดิมทั้งธุรกิจด้านในและนอกประเทศ ทำให้ผมมีศัตรูเยอะขึ้นอีกเท่าตัว
“ฉันไม่ค่อยอยากไป รู้สึกไม่ค่อยดี”ผมบอกไปตามความรู้สึก ถ้าจะมีลางร้ายอะไรเกิดขึ้นกับผม ผมจะรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี และตอนนี้งานทุกอย่างของไอ้ริวก็ตกเป็นของผมเพราะผมให้มันเลือกระหว่างเมียผู้เป็นที่รักของมันกับงานที่เป็นทุกอย่างในชีวิตมันว่ามันจะเอาอะไร และคำตอบของไอ้ริวก็เป็นไปอย่างที่ผมหวัง เพราะมันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อไปดูแลปลายฟ้า ที่ผมทำเเบบนี้เพราะผมอยากให้มันและปลายฟ้าอยู่อย่างมีความสุขไม่ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงทุกวันผมไม่อยากเห็นน้องสาวของผมต้องร้องไห้ทุกๆวันในตอนที่สามีออกไปทำงานข้างนอก และเราก็ไม่รู้เลยว่าจะว่าจะมีชีวิตกลับมาหาครอบครัวรึเปล่า ผมจึงต้องเลือกทุกอย่างให้น้องผมได้อยู่อย่างสุขสบายและไอ้ริวมันก็ยอมทุกอย่างเพื่อปลายฟ้า
“ครับนาย งั้นผมจะโทรไปเรียนท่านนายกให้นะครับ”
“ขอบใจมาก ฝากด้วยนะ”
คุณอาจชอบ
