ตอน 1
แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องไปทั่วงาน หยดน้ำที่เกาะบนดอกกุหลาบสีขาวเมื่อกระทบแสงไฟส่องแสงระยิบระยับเป็นประกาย
ภาพที่แสนสวยงาม บรรยากาศที่อบอุ่น บวกกับผู้คนมากหน้าหลายตาที่หลั่งไหลกันเข้ามาร่วมแสดงความยินดี ช่างเป็นความทรงจำที่น่ายินดีสำหรับคู่บ่าวสาว
ฉับพลันประตูบานใหญ่ก็เปิดขึ้น เรียวขายาวระหงเดินก้าวออกมา บนกายประดับด้วยชุดเดรสยาวสีขาวสะอาด ผมดำขลับถูกม้วนขึ้นไปกลางศีรษะ แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าเนื่องจากบนศีรษะถูกคลุมด้วยผ้าบางๆสีขาวไว้ แต่ก็สามารถบอกได้ว่าเจ้าสาวน่าจะเป็นหญิงสาวที่งดงามมากคนหนึ่ง
" เจ้าสาวเดินเข้ามาในงานแล้ว ไหนเจ้าบ่าวล่ะ " เสียงซุบซิบดังมาจากบรรดาแขกเรื่อ
" นั่นสิ.ได้ข่าวว่างานนี้ฝั่งตระกูลลูอิซเอ่ยปากขอแต่งงานกับตระกูลคอทลินเองไม่ใช่หรอ "
" เธอไม่รู้อะไรน่ะสิ ที่ตระกูลลูอิซขอแต่งงานก็เพราะแค้นน่ะสิ "
" ตายแล้ว!! แค้นเรื่องอะไรกัน "
" ก็เรื่องลูกสาวคนเล็กของตระกูลลูอิซที่แต่งเข้าไปในตระกูลคอทลินน่ะสิ ได้ข่าวว่าตายอย่างปริศนา ตระกูลลูอิซโกรธมาก "
" ถ้าอย่างนั้น การแต่งงานวันนี้ก็เพื่อแก้แค้นน่ะสิ "
" ฉันว่าน่าจะใช่ ไม่อย่างนั้นจะแต่งงานทำไม ลำพังแค่ตระกูลลูอิซที่ยิ่งใหญ่ก็สามารถจัดการตะกูลคอทลินได้แล้วเพียงแค่พลิกผ่ามือ "
" น่าสงสารเจ้าสาว รู้ทั้งรู้ว่าแต่งเข้าไปยังไงก็อาจจะมีชีวิตรอดกลับมายาก แต่ก็ยังต้องแต่งเข้าไป "
" นั่นน่ะสิ "
เสียงกระซิบดังระงมไปทั่วงาน คำพูดทุกคนได้ยินเข้าโสตประสาททั้ง 2 ข้าง แต่เจ้าสาวก็ยังยืนนิ่งเฉยอยู่กลางเวทีอย่างสงบเสงี่ยม
พลั๊ก!!!
ฉับพลันประตูก็เปิดออกอย่างแรง ตามมาด้วยฝีเท้าหนักแน่นทรงพลัง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใดๆ ด้านหลังของชายหนุ่มยังตามมาด้วยกลุ่มคนจำนวนมาก ที่คาดว่าน่าจะเป็นบอดีการ์ดประจำตัว
เจ้าบ่าวเดินเข้ามากลางงาน พลางกวาดตามองไปรอบๆ
โอลิเวอร์ คอทลิน ประมุขตระกูลคอทลิน กลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก ก่อนจะค่อยๆยืนขึ้นเพื่อทักทายว่าที่ลูกเขย
" คุณมาคอส... "
มาคอส ลูอิซ มองประมุขคอทลินด้วยหางตา ก่อนจะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจ ทิ้งให้โอลิเวอร์ขบฟันอย่างโมโหที่ถูกทำให้เสียหน้า
ร่างหนาเดินขึ้นเวทีไปอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องมองไปที่ร่างบางที่กำลังจะเป็นผู้หญิงของเขาในไม่กี่นาทีข้างหน้า
เท้ายาวก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว มือหนากำลังจะเชยคางมนขึ้นมาเพื่อให้มองหน้าได้อย่างชัดเจน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจ้าสาวดึงป้าคลุมหน้าออกด้วยตนเองก่อนจะเงยหน้าสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว
ใบหน้าสวยหวานปรากฏอยู่ในสายตาของมาคอส ลูอิซ ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองตาสีเม็ดอัลมอนด์อย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่ชายหนุ่มจะกระตุกรอยยิ้มร้ายเรียกให้คนที่มองเห็นถึงกับขนลุกเกรียว
" ยินดีต้อนรับเข้าสู่ตระกูลลูอิซ เจ้าสาวของฉัน "
เสียงดังกังวานประกาศก้องก่อนที่มือหนาจะคว้าเอวบางยกร่างเล็กขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดาย
" คุณจะทำอะไร! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ " เจ้าสาวหวีดร้องเล็กน้อยก่อนจะแย้ง
" พาเธอเข้าสู่ตระกูลลูอิซไง "
" แต่งานแต่งยังไม่เริ่ม คุณจะพาฉันออกไปแบบนี้ไม่ได้ " เคท คอทลิน เริ่มดิ้น
" ทำไมจะไม่ได้ มีงานแต่งหรือไม่มีงานแต่งเธอก็ต้องไปกับฉันอยู่ดี พ่อเธอยกเธอให้ฉันแล้วสาวน้อย "
เสียงหัวเราะในลำคอทำให้เคทขนลุกเกรียว มารร้ายในคราบซาตานอย่างเขาไม่สนใจกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น ทำได้ทุกอย่างเพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ถึงแม้งานแต่งครั้งนี้เธอจะเต็มใจมาเอง แต่ซาตานร้ายที่อยู่ตรงหน้าก็เกินกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้ เธอทราบดีว่าแต่งงานไปก็คงได้รับการดูแลที่ไม่ดีนัก หรืออาจจะถูกทรมานต่างๆนาๆ เพื่อระบายความเเค้นของตระกูลลูอิซ แต่อย่างน้อยเธอก็สามารถใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองกับตระกูลคอทลินได้ บุญคุณครั้งนี้ตระกูลคอทลินต้องชดใช้ให้เธอเท่านั้น
หญิงสาวเม้มปากแน่นรู้ดีว่าขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์จึงได้หยุดดิ้นรน
มาคอสมองหญิงสาวอย่างแปลกใจ ก่อนจะกระดกยิ้มมุมปาก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจทีเดียว
" เธอคิดว่ากำลังจะได้เป็นนายหญิงของตระกูลลูอิซสินะ มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก "
" นายหญิงของตระกูลลูอิซหรอ หึ..น่าขำ คิดว่าคุณมีดีขนาดที่ชั้นต้องไขว่คว้ามาครอบครองรึไงกัน " คำพูดสบประมาททำให้มาคอสฉุนกึก เขาวางร่างบางลง มือหนาคว้าเข้าที่ปลายคางมนก่อนจะออกแรงบีบ
" กล้าสบประมาทฉันคงไม่รู้สินะว่าจะเกิดอะไรขึ้น "
" หึ..มาคอส ลูอิซ คุณมันก็แค่นี้แหละ เผื่อคุณจะไม่รู้ว่าไม่ได้มีผู้หญิงทุกคนหรอกนะที่อยากเข้าหาคุณ ผู้หญิงที่รังเกียจคุณก็มีเหมือนกัน "
ร่างบางกระซิบเสียงเบา แม้ว่าเธอจะเต็มใจแต่งงานแทนแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอพิสวาทซาตานอย่างเขาเสียเมื่อไหร่ ถ้าไม่ใช่ว่าเขาเองก็มีประโยชน์ต่อเธอไม่มีทางที่เธอจะเฉียดเข้าใกล้เด็ดขาด
" เธอสินะ ผู้หญิงที่ว่า " ร่างสูงปรายยิ้มอย่างมารร้าย พลางเดาะลิ้นในปาก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจกว่าที่คิด ก็ดี...จะได้สนุกหน่อย
" ใช่ "
" แคร์ คอทลิน เธอพยายามจะยั่วโมโหฉันใช่ไหม "
เขาเรียกชื่อผู้หญิงอีกคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวเธอ ใช่ เธอสวมรอยเป็นแคร์เพื่อแต่งงานเข้ามาในตระกูลลูอิซ
" ใช่ " เธอตอบอย่างไม่ลังเล
มาคอสยิ้มมุมปาก มือหนาดึงร่างบางเข้ามาใกล้ก่อนจะบดขยี้เรียวปากของเธออย่างรุนแรง
" อื้อ.. "
เคทดิ้นยกมือขึ้นทุบกลางหลังของมาคอสดังปักแต่ก็ไม่สะเทือนร่างสูงเท่าไหร่ มือหนาบีบปลายคางให้เธออ้าปากก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปอย่างตระกละตระกราม มืออีกข้างก็ล็อกหลังศรีษะเธอไม่ให้ดิ้นไปไหนได้
จูบที่แสนยาวนานทำให้เคทหายใจไม่ทั่วท้อง ก่อนที่เธอกำลังจะหมดแรงมาคอสก็พลักร่างบางออก ขาที่อ่อนแรงทำให้เคทถึงกับเข่าอ่อนกลางเวที
เธอปลายตาขึ้นมองซาตานร้ายอย่างแค้นเคือง แต่กลับเรียกรอยยิ้มขบขันจากชายหนุ่มแทน
เขาสนใจในตัวเธอซะเเล้ว แคร์ คอทลิน
" พาเจ้าสาวของฉันกลับคฤหาสน์ วันนี้มีอะไรสนุกรออยู่อีกเยอะ "
สิ้นคำสั่งบอดีการ์ดจำนวนหนึ่งก็กรูกันเข้ามากึ่งลากกึ่งพยุงร่างบางให้เดินออกไปพร้อมกัน
ใครบอกว่านี่เป็นการรับเจ้าสาวกลับบ้านกัน นี่มันนักโทษชัดๆ
แขกเรื่อพากันมองอย่างตกตะลึงที่เห็นเจ้าบ่าวพาเจ้าสาวเดินออกจากงานไปโดยที่งานยังไม่ทันเริ่ม
" อ้อ...ไม่ต้องเสนอหน้าไปหาฉันที่ตระกูลลูอิซ ถ้าฉันไม่ได้เรียก ส่วนลูกสาวของนาย ฉันขอก็แล้วกัน หึ.."
มาคอสพูดต่อหน้าโอลิเวอร์และภรรยาก่อนจะเดินออกจากงานไป ทิ้งให้คนจัดงานถึงกับหน้าเสีย กัดฟันอย่างโมโห
ตอน 2
รถหรูเลื่อนเข้ามาจอดภายในคฤหาสน์หลังงาม หญิงสาวมองออกไปนอกหน้าต่างรถเพื่อดูทิวทัศน์ภายนอก บ้านหลังนี้ขนาดเนื้อที่น่าจะหลายไร่ เพราะนอกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเนื้อที่แล้ว ยังมีบ้านหลังเล็กๆ ถูกสร้างขึ้นมาโดยรอบคำนวนคร่าวๆ น่าจะหลายสิบหลัง
ผลั๊วะ!!
" มองอะไร " เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นหลังจากประตูรถเปิดออก เคทสะดุ้งตกใจ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ
" เปล่า "
" มองว่าเธอจะเข้ามาสูบอะไรในบ้านฉันไปได้บ้างน่ะหรอ อย่าฝันไปเลยดีกว่า "
เคทตวัดสายตาไปมองอย่างไม่พอใจ เขากำลังสบประมาทเธอ
" ฉันไม่เคยอยากได้อะไรที่เป็นของลูอิซสักอย่าง เพราะอะไรรู้ไหม "
เคทเลิกคิ้วขึ้นถาม
" เพราะว่าฉันรังเกียจ " พูดจบปากบางก็ยกขึ้นอย่างมีชัยที่ได้ยั่วโมโหคนตรงหน้าสำเร็จ
" รังเกียจก็ดี ยิ่งรังเกียจฉันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เพราะเธอก็จะได้คนที่เธอรังเกียจอย่างฉันไปเป็นผัวยังไงล่ะ " พูดจบมาคอสก็เอื้อมมือไปกระชากร่างบางให้ลงมาจากรถ พร้อมกับลากเข้าไปในบ้านอย่างไม่ปรานี
" ปล่อย!! ปล่อยฉัน!! " เคทดิ้นเพื่อหนีเอาตัวรอด สถานะการตอนนี้เลวร้ายกว่าที่เธอคิด แรกเริ่มเธอคิดว่าตระกูลลูอิซคงจะรังเกียจจนไม่กล้าแตะต้องเธอ มากสุดก็คงทำให้ทรมานร่างกายเพียงเท่านั้น ซึ่งเธอน่าจะรับไหว แต่จากคำพูดและการกระทำของมาคอส ลูอิซ เธอชักจะไม่มั่นใจเสียแล้วว่าจะรับไหวรึเปล่า
" อย่าพยศให้มากนัก เพราะยิ่งพยศชั้นก็ยิ่งชอบ รู้ไว้ซะด้วย " มาคอสลากเธอเข้าไปในคฤหาสน์ต่อหน้าบรรดาสาวใช้และบอดีการ์ด ซึ่งทุกคนจ้องมองเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีทีท่าว่าจะมีใครเข้ามาช่วยเธอสักคน
ดี...ดีจริงๆ เจ้านายบ้านนี้สั่งสอนลูกน้องได้เยี่ยมมาก
ปัง!!
มาคอสเปิดประตูห้องที่ใกล้ที่สุด เหวี่ยงร่างบางเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง
ร่างบางถลันเข้าไปหาเตียงใหญ่กลางห้อง ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างลำบาก แต่ยังไม่ทันได้ลุกออกจากเตียงร่างหนาก็ตามมาทับร่างเธอจนลุกออกไปไหนไม่ได้
" มาคอส เดี๋ยวก่อน " หญิงสาวเห็นท่าไม่ดีจึงรีบร้องห้าม
" ใครอนุญาตให้เธอเรียกชื่อฉัน...ฮะ แคร์ คอทลิน " มือหนาบีบเข้าที่คอของเธออย่างไม่เบามือนึก เคทยกมือขึ้นทุบชายหนุ่มอย่างเเรง เพราะแรงบีบของเขากำลังทำให้เธอขาดอากาศหายใจ
" แค่กๆ คุณคงไม่คิดจะ...แค่ก..ฆ่าเจ้าสาวในวันแต่งงานใช่ไหม " เสียงกระท่อนกระแท่นถามออกไปอย่างยากลำบาก ใบหน้างดงามเริ่มซีดเซียวจากอาการขาดออกซิเจน
" ไม่หรอกแคร์ เธอยังตายไม่ได้ "
มาคอสปล่อยมือออกจากคอระหง หญิงสาวรีบหายใจเอาอากาศเข้าปอดพร้อมกับไอจนหน้าแดง
แค่กๆๆๆ
เคทนอนหมดแรงอยู่บนเตียง ช่วงหน้าอกยกขึ้นเนื่องจากอาการพยายามหายใจเอาอากาศเข้าปวด มาคอสลุกขึ้นออกจากร่างบางเดินไปที่โต๊ะข้างเตียง ก่อนจะโยนยาเม็ดสีขาวใส่ตัวเธอ
" อะ อะไร "
ร่างบางมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ
" ฉันสงสารก็เลยคิดว่าควรให้เธอกินจะดีกว่าจะได้ไม่กัดลิ้นตายไปซะก่อน หรือว่าจริงๆ แล้วเธอไม่จำเป็นต้องใช้ของพรรค์นี้ คงจะเคยบ่อยอยู่แล้วไม่จำเป็นต้องใช้หรอกมั้ง "
เพี๊ยะ!!
เคทลุกขึ้นยืนอย่างโกรธจัด เธอเดินเข้าไปหาชายหนุ่มก่อนจะตวัดฝ่ามือตบใบหน้าหล่อเหลาอย่างแรง
" ต่ำ "
หญิงสาวเอ่ยเสียงรอดไรฟัน จ้องมองร่างสูงอย่างแค้นเคือง
" ฮ่าฮ่าฮ่า " มาคอสหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งทำเอาหญิงสาวมองด้วยอาการหน้าเสีย ขนทั่วตัวลุกเกรียวเมื่อสายตาดุจพญาเหยี่ยวกำลังจ้องมองมาที่เธอ
" ฉันต่ำได้มากกว่านี้อีก ถ้าเธอต้องการฉันจะทำให้เธอดู "
มือหนาผลักร่างบางให้นอนแผ่อยู่บนเตียงก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับร่างเธอไว้ เคทหวีดร้องออกมาพร้อมกับสัญชาตญาณของการเอาตัวรอดบอกให้เธอต่อสู้
ร่างบางทั้งผลักทั้งดัน ก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบร่างสูงอย่างยากลำบากเนื่องจากชุดที่ใส่เป็นเดรสยาว แรงที่ใช้ส่งผลให้กระโปรงฉีกเป็นทางยาวตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงขาอ่อน เคทพยายามกระเสือกกระสนตัวเองออกมาจากเตียง แต่ก็ยังไม่ทันพ้นมือร้ายซาตานก็เข้ามาจับตรงที่ข้อเท้าก่อนจะกระชากร่างบางปลิวเข้ามาใต้ร่างของเขาเหมือนเดิม
" กรี๊ดดดด " เคทหวีดร้องออกมา
" ฤทธิ์มากนักใช่ไหม ได้...ยาเนี้ยไม่ต้องกินมันแล้ว ฉันจะเอากับเธอแบบสดๆ ให้เธอมีสติครบร้อยเปอร์เซ็นแบบนี้แหละดี ให้เธอแค้นจนแทบจะฆ่าฉันให้ตายไปเลย ดีไหม ฮ่าฮ่าฮ่า "
" มาคอส คุณบ้าไปแล้วรึไง!! "
" อะไรล่ะที่เรียกว่าบ้า "
" ฉะ..ฉันว่าคุณใจเย็นๆ ก่อนนะ คุณจะเอายังไงบอกฉันก็ได้ ไม่เห็นต้องทำกับฉันแบบนี้เลย " เคทพูดเสียงสั่น พยายามยืดเวลาออกไปให้มากที่สุด เผื่อมาคอสจะได้ใจเย็นลง ถ้าขืนมีอะไรตอนที่ยังโกรธแบบนี้มีหวังเธอได้สลบคาเตียงแน่
" เธอกลัวรึไงสาวน้อย ทีตอนอยู่ในงานไม่เห็นกลัวแบบนี้เลย ฮึ.. " มือหนาบีบคางหญิงสาวเบาๆ แล้วเชิดคางมนขึ้น เผยให้เห็นรอยจางๆ ที่ลำคอระหง ดวงตาคมกระตุกวูบนึงก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว สงสัยเขาจะทำรุนแรงกับเธอมากไปหน่อย สาวน้อยตรงหน้าเลยเกิดความกลัวขึ้นมา
เคทเม้มริมฝีปากแน่นไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกลัวจริงๆ
" ไม่กลัวก็ดี เวลาอยู่บนเตียงจะได้ไม่น่าเบื่อ " มาคอสยืดตัวขึ้นก่อนจะค่อยๆปลดเสื้อเชิ้ตสีขาวออก เคทเผลอยกมือขยุ้มเสื้อที่อกอย่างไม่รู้ตัวสายตาเริ่มล่อกแล่กเพื่อหาทางเอาตัวรอด แต่สถานะการตรงหน้าก็ไม่เอื้ออำนวยเธอนัก ตอนนี้สมองเธอไม่แล่นคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น ยิ่งเมื่อเห็นชายหนุ่มถอดเสื้อเชิ้ตออกจากตัวจนหมด มัดกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบและลอนคลื่นบริเวณหน้าท้องของเขาก็ยิ่งทำให้เธอสติแตกซ่าน
" เอามือออก " มาคอสสั่ง
ตอน 3
" เอามือออก " มาคอสสั่ง
ร่างบางนอนนิ่งไม่เคลื่อนไหวแถมยังกำเสื้อที่อกตัวเองแน่น มาคอสจิ๊ปากอย่างขัดใจก่อนจะก้มลงมากระชากคอเสื้อเธออย่างแรง ชุดเจ้าสาวบางเบาแทบจะปลิ้วติดไปกับมือแกร่ง ดึงรั้งจนเห็นเนินอกชัดเจน
" มะ..ไม่ต้องๆ ฉันถอดเอง " ร่างบางเห็นท่าไม่ดีจึงรีบบอก
" งั้นก็ถอดสิ "
" คุณก็ลุกออกไปสิ ฉันถอดไม่สะดวก " ร่างสูงดันตัวออกไปยืนที่ข้างเตียง มือกอดอกยืนมองหญิงสาวที่พยายามถอดชุดเจ้าสาวออกจากตัว ยังไม่ทันที่จะเห็นอะไรไปมากกว่านั้นร่างบางก็หันกลับมาพร้อมกลับเหวี่ยงสิ่งที่อยู่ในมือกระแทกศีรษะชายหนุ่มอย่างจัง
เพล้ง!!
ร่างสูงเซไปหลายก้าว แต่เนื่องจากร่างกายที่แข็งแกร่งจึงทำให้ไม่ล้มลงอย่างที่หญิงสาวหวังไว้
" เธอ... " มาคอสกัดฟันกรอดอย่างโมโห เลือดสีแดงฉานไหลมาเป็นทางตรงหางคิ้ว ร่างสูงปาดเลือดทิ้งอย่างไม่สนใจก่อนจะกระโจนเข้าหาหญิงสาวอย่างเหลืออด พอกันที..วันนี้เขาคงจะใจดีกับเธอมากเกินไปถึงได้กล้าขนาดนี้
" กรี๊ดดดด มาคอส คุณเป็นบ้าไปแล้วรึไง " เสียงเสื้อฉีกขาดดังพร้อมๆกับเสียงกรีดร้องของหญิงสาว ซาตานร่างสูงไม่สนใจฟังสิ่งใดทั้งนั้น มือหนาดึงทึ้งชุดเจ้าสาวออกจากตัวได้อย่างง่ายดาย เพียงไม่กี่นาทีหญิงสาวก็เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่านอนอยู่บนเตียง
" เธอกล้ามากนะที่ตีหัวฉัน แคร์ คอทลิน " มาคอสยืดตัวขึ้นค่อยๆถอดเข็มขัดตัวเก่งออก ฉับพลันก็เหมือนนึกอะไร ชายหนุ่มดึงเข็มขัดออกรวดเดียวก่อนจะรวบมือบางสองข้างแล้วมัดเข้าด้วยกัน
" ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ทำบ้าอะไรเนี้ย "
ร่างบางดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันทนาการ ลำพังแค่ปกติเธอก็ทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว ยิ่งถ้ามาโดนมัดแบบนี้ก็ยิ่งหมดหวัง
" ฤทธิ์มากก็ต้องโดนแบบนี้แหละ " ชายหนุ่มเดาะลิ้นอย่างพอใจ มือหนาปลดกางเกงขายาวออกให้พ้นตัวตามมาด้วยกางเกงในส่งผลให้ท่อนเอ็นขนาดใหญ่โผล่ออกมา เคทหวีดร้องพร้อมหลับตาลง แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอถูกส่งไปเรียนที่ต่างประเทศก็ตาม แต่เรื่องแบบนี้กลับไม่มีประสบการณ์มาก่อน
" ฮ่าฮ่า เป็นอะไรไปล่ะ ทำอย่างกับไม่เคยเห็นไปได้ " มาคอสหัวเราะอย่างนึกสนุก แค่เห็นปฏิกิยาของหญิงสาวก็เดาได้แล้วว่าเธอน่าจะยังบริสุทธิ์อยู่
" มาคอส " เคทเรียกชื่อเขาเสียงเบาหวิว ดวงตาสั่นระริกแต่ก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มใจอ่อนลงได้
" เธอตีหัวฉันแล้วคิดว่าจะรอดหรอ ทำตัวดีๆดีกว่าสาวน้อย "
" จูบฉันสักหน่อยเป็นไง เผื่อชั้นจะใจดีปล่อยเธอไป " ซาตานร้ายเริ่มวางแผนหลอกล่อ ไม่มีทางที่คืนนี้เธอจะได้ออกไปอย่างปลอดภัยแน่นอน ยิ่งได้เห็นผิวขาวใส รูปร่างสมส่วน หน้าอกกลมกลึง สะโพกผาย กับหน้าท้องแบบราบ ลูกชายที่นอนสงบนิ่งอยู่ดีๆก็ผงาดขึ้นมา
เคทมองอย่างไม่ไว้ใจ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ใช้เรียวปากบางประกบปากชายหนุ่มเบาๆ มาคอสเหยียดยิ้มสอดมือหนาไปรองด้านหลังศีรษะหญิงสาว บังคับให้เธอหนีไปไหนไม่ได้ ริมฝีปากหนาดูดริมฝีปากเธออย่างรุนแรงเหมือนหิวกระหายมานาน
" อื้ออ "
เคทยกมือขึ้นทุบอกชายหนุ่มเมื่อเขาเริ่มดันลิ้นเข้าไปในปากพร้อมกับดูดดึงริมฝีปากเธอจนเกิดเสียงดังจ้วบ
มือหยาบลูบไล้ไปตามร่างกายที่ร้อนฉ่า ผิวของหญิงสาวเนียนละเอียดไปซะทุกส่วน ยอดอกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะเมื่อเธอพยายามหายใจเอาอากาศเข้าสู่ปอดเพราะผ่านการจูบเป็นเวลานาน
มาคอสถอนจูบออกเพื่อให้เธอได้พักหายใจก่อนจะเริ่มขบเม้มบริเวณลำคอกับเนินอกจนเป็นรอยแดงช้ำไปหมด
" มาคอส อย่า.. "
" หืมมม " ชายหนุ่มไม่สนใจเสียงห้ามของเธอใช้ลิ้นสากเลียยอดปทุมถันที่ตั้งชูชัน
" อ๊ะ "
เคทสะดุ้งความรู้สึกเสียวซ่านเล่นจากท้องน้อยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ลิ้นร้อนลากผ่านไปมาอย่างไม่รีบร้อนก่อนจะขบเม้มดูดดึงยอดปทุมถันอย่างแรงจนแข็งขึ้นเป็นไต มือหนานวดคลึงหน้าอกอีกข้างอย่างเอาแต่ใจ
" มะ มาคอส อะ อ่าา "
เสียงครวญดังขึ้นจากร่างบางเบาๆ เธอพยายามกลั้นเสียงครางตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มรู้สึกมีอารมณ์มากไปกว่านี้
" อย่ากลั้น ครางออกมา " มาคอสบีบปลายคางหญิงสาวเบาๆพร้อมกับสั่ง
" ไม่ " เธอปฏิเสธแทบจะทันที นั่นยิ่งเป็นความผิดอย่างมหัน มันเป็นการท้าทายอำนาจมืดอย่างเห็นได้ชัด
ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากคอยดูสิว่าจะทนไปได้สักเท่าไหร่
คุณอาจชอบ
