เผลอใจรัก​เพื่อนสนิท

@คอนโด

วาโยหยิบโทรศัพท์​ขึ้นมากดโพสต์​ไอจี ถ่ายรูปครึ่งตัวลงแคปชั่นว่า 'พริกที่ว่าเผ็ดยังไม่เด็ดเท่าคนโพสต์'​ ตามด้วยสติกเกอร์​แก้วไวน์สีแดง ไม่นานเสียงแชตก็ดังขึ้น

ติ๊ง~ คุณ​ได้รับข้อความจาก 'ภามเพื่อนชั่ว'​

"จะไปไหน?" ภามเห็นวาโยไม่ตอบเลยทักเข้าไปในกลุ่มที่มีกันอยู่สามคน

แชตกลุ่ม เพื่อน (ไม่) ​ สนิท (3)

[ภาม : มาดูเพื่อนมึงดิ @JJ​] ​ ส่งข้อความพร้อมแคปหลักฐานที่วาโยโพสต์​เข้าไปในกลุ่มด้วย

[เจเจ : อะไร! แท็กกูทำห่าอะไรล่ะ กูกำลัง​ทำกิจกรรม​อยู่] ​

[วาโย : กิจกรรม​อะไร?] ​ เห็นข้อความอยู่ด้านบนเลยตอบแชตกลุ่มก่อน แต่ไม่ได้เมินเฉย​กับแชตส่วนตัวที่ภามส่งมา เพราะเธอส่งสติกเกอร์​ยิ้มตอบกลับไปแล้ว

[เจเจ : กิจกรรม​เข้าจังหวะ​กับน้องจอย เดี๋ยว​มาๆ อีกยี่สิดนาทะยัะรยบ่ย​ซบ​บย] ​ ​

[วาโย : ทุเรศ​ที่สุดเล​ยไอ้เจ!] ​ ตอบกลับไปพร้อมส่งสติ๊กเกอร์​อ้วก

พิมพ์กลับมาแบบนี้รู้ได้ทันทีเลยว่าไอ้เจทับโทรศัพท์​ชัวร์​

วาโยเลยย้ายมาคุยในแชตส่วนตัวแทน 'ภามเพื่อนชั่ว'​

"เหลือแกคนเดียวแล้วนะภามเพื่อนรัก~"

"​จะไปไหน ถามก็ไม่ตอบ"

"มีคลับเปิดใหม่ตรงข้ามร้านฟรีสไตล์..."

"แล้ว?"

"เราไปกันไหม~" ส่งสติกเกอร์​หมาอ้อน

"ไม่ไป...ขี้เกียจ! ว่าจะกลับไปนอนแล้ว"

"ฉันเป็นผู้หญิง​น่ารัก ตัวเล็ก แถมสวยอีกต่างหาก จะปล่อยให้ไปคนเดียวได้ยังไง หรือถ้าให้ฉันรอไอ้เจ มีหวังคลับปิดก่อนพอดี ไปส่งฉันหน่อยน้า~ ภามเพื่อนรักของวาโย" ส่งสติกเกอร์​พนมมือ

ฉันพิมพ์​ดักไว้ทุกช่องทางจะได้ไม่กล้าปฏิเสธ​

"ข้อแลกเปลี่ยน​คืออะไร?" ว่าล่ะมันต้องมาคำนี้

"เดี๋ยว​ฉันทำความสะอาดห้องคนเดียวหนึ่งอาทิตย์เลย​"

"ซักผ้าให้กูด้วย"

"มากไป!" ส่งสติกเกอร์​หมีท้าวเอวโมโหหน้าแดง

"แล้วแต่นะ"

"เออๆ ตกลง เดี๋ยว​ฉันจะทำความสะอาด​ห้องแล้วก็ซักผ้าให้แกด้วย!"

"งั้นดีล! ​อีกสิบนาทีถึง อาบน้ำแต่งตัวรอเลย"

"แต่งเรียบร้อยแล้วค่า"

ลืมบอกไป ว่าฉันกับไอ้ภามเราสองคนเป็นรูมเมทกัน​ อยู่คอนโดเดียวกันแต่นอนคนละห้อง แชร์กันแค่ห้องนั่งเล่นเท่านั้น

แกร๊ก~ สิบนาทีประตูก็ถูกเปิดเข้ามา เรื่องตรงเวลาขอให้บอกเถอะ

"กลับมาแล้วหรอ" วาโยวิ่งออกมารับคนที่เปิดประตู​เข้ามาใหม่ด้วยความตื่นเต้น​ แต่เขากลับหยุดยืนมองเธออย่างพิจารณา​

"จะใส่ชุดนี้ไปจริงๆ?"

"ใช่ สวยป่ะ^^ ชุดนี้เพิ่งCFมาใหม่เลยนะ" วาโยหมุนตัวไปมาให้ภามได้ดูชุดเต็มๆตา​

"เอาอะไรมาสวย ใส่อย่างงี้แก้ผ้าไปเถอะ นมจะทะลักออกมาหมดเต้าอยู่แล้ว แล้วตรงเอวนี่คืออะไร? แหว่ง​เหมือนโดนหนูแทะ กระโปรงก็สั้น!"

"หือ! นั่นปากหรอที่พูดอ่ะ"

"ไปหาเสื้อมาคลุมสักตัวไป อายเค้า ไม่มีอะไรน่ามองเลย ผอมแห้งอย่างกับไม้เสียบผี"

"ไอ้ภาม! เดี๋ยว​แม่ตบคว่ำ" วาโยง้างมือเตรียมตบป้องหู คำพูดย้อนแย้ง​นะ เมื่อกี้บอกนมจะทะลัก พอตอนนี้มาบอกไม่มีอะไรน่ามอง

"อย่านะ" ภามชี้นิ้วไปที่มือวาโย ก่อนจะพูดต่อ "ถ้าตบกู กูไม่พาไปนะ"

"เออๆ" วาโยลดมือลง แล้วหันไปหยิบกระเป๋า​ "เอ้า! ถอยไปดิ มายืนขวางทางทำไม"

"เดี๋ยว! ถ้ามึงไม่เปลี่ยนหรือไม่หาเสื้อมาคลุมก็ไม่ต้องไป" ภามยกแขนกั้นประตูไม่ให้ออก

"เป็นห่วงฉันหรอ? กลัวคนอื่นมองอ่ะดิ"

"กูห่วงคนอื่น มองมึงแล้วเสียลูกตา!"

วาโยหมุนตัวหันหลังเดินกระฟัดกระเฟียดกลับเข้าไปในห้องนอน เพื่อหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับไว้

"พอใจรึยัง?"

"เออ ดีขึ้นมาหน่อย" ภามเอามือที่กั้นประตูลงแล้วยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

"หึ๊ย!" วาโยพ่นลมหายใจ​ออกมาอย่างหงุดหงิด​ อุตส่าห์​เลือกชุดตั้งนาน ยืนหมุนหน้ากระจกเป็นสิบๆรอบ แต่กลับไม่ได้ใส่ออกไปโชว์​เนี่ยนะ

"บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเดินกระทืบ​เท้า เดี๋ยว​ส้นหัก"

"ยุ่ง!" วาโยรีบสับเท้าเดินแบบไม่รอภาม จนเดินมาถึงหน้าลิฟท์​

"ถ้ารองเท้าคู่นี้ส้นหักอีก อย่ามาขอร้องอ้อนวอนให้กูพาไปซื้อนะ"

"เออ! ฉันไม่ง้อแกหรอก" วาโยกอดอกพร้อมสะบัดหน้าหนี แฟนยังไม่จุ้นจ้าน​ขนาดนี่เลย มีแต่ไอ้บ้านี้แหละวุ่นวาย​ไม่เลิก