ตอน 2
@มหาวิยาลัยB
เจ้าของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผมสีน้ำตาลอันดกดำ ใบหน้าอันหล่อเหลาอย่าง ริกกี้ ยืนเด่นสง่าบนเวทีกลางลานกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ในมือถือไมโคโฟนร้องเพลง น้ำเสียงที่ถูกเปล่งออกมา มันทั้งนุ่มหูผ่านเสียงเพลงอันเพราะๆ ของชายหนุ่ม ทั้งใบหน้าที่หล่อเป็นทุนเดิมและน้ำเสียงที่ชวนให้หลงไหลดังไปทั่วกลางลานกิจกรรมของ มหาวิทยาลัย สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ของการจัดงานนิทรรศการ ชายหนุ่มคณะวิศวะปีสี่เบ้าหน้าฟ้าประทานหนึ่งในสี่หนุ่มสุดฮอตกลุ่มR4 ไม่ใช่ฮอตแค่ในรั่วมหาลัย แถมมีดีกรีความฮอตของริกยังดังระดับประเทศ เพราะสองหนุ่มคู่แฝดอย่างริกและริว นั้นติดท็อปเทนคู่แฝดชายหนุ่มที่หน้าตาดีที่สุดลำดับต้นๆ ของประเทศอีกด้วย
กลุ่มสาวๆ อีกมากมายยังขอต่อคิวต่อคิวยาวยื่นใบสมัครเข้าเป็นสะใภ้บ้านธัญญดาภัทร์ ทายาทของตระกูลดังครอบครัวทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ระดับต้น ๆ ของประเทศ ระดับความรวยนั้นคงไม่ต้องพูดถึง
หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีอย่างริกที่กำลังยืนเด่นร้องเพลงบนเวที ไม่ได้มีดีแค่เพียงแค่หน้าตาหล่ออย่างเดียว แต่ด้วยความที่ชื่นชอบเล่นดนตรีและยังมีน้ำเสียงเพราะอันมีเสน่ห์ที่มักจะ ทำเอาสาวๆ มอ.B นั้นคลั่งไคล้กรี๊ดคอแทบแตกไปตามๆ กัน นานทีปีหนที่ริกชายหนุ่มสุดฮอตแห่งคณะวิศวะนั้นจะขึ้นร้องเพลงที เรียกได้ว่านาน ๆ จะได้เห็นเป็นบุญตากัน และเป็นสิ่งที่สาวๆ หลายคนนั้นตั้งหน้าตั้งตารอหนุ่มสุดฮอตอย่างริกนั้นขึ้นร้องเพลงบนเวทีให้ได้ชมกัน
ชายหนุ่มผู้มีเสน่ห์ด้านหน้าตาแถมยังร้องเพลงเสียงเพราะ นั้นยิ่งทำให้สาวๆ นั้นหลงไหลริกเยอะมากขึ้นทุกวัน ฮอตทั้งแต่ปี 1 ยันปี 4 ไม่ต่างจากเพื่อนสนิทอย่างเรียวตะนั้นเอง เรียกได้ว่าหนุ่มๆกลุ่มนี้เรื่องหน้าตานั้นไม่มีใครยอมใคร หล่อกินกันไม่ลงเลยทีเดียว
เสียงเพลงและเสียงกรี๊ดกร๊าด ของสาวๆ ขอบเวทีนั้นดังก้องมาจนทำเอาร่างบางที่นั่งทำข้อสอบที่ชั้น 5 ของตึก นั้นถึงกับนั่งไม่ติดกันเลยทีเดียว ร่างบางของนินิว หญิงสาวใบหน้าสวยหวานซ่อนเปรี้ยว นั่งกระสับกระส่ายไปมาอย่างคนไม่มีสมาธิ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ร่างบางได้แต่ชะเง้อคอมองที่หน้าต่างของห้องสอบ แต่นั้นก็ใช่ว่าจะเห็นเจ้าของเสียง
ยิ่งเสียงของคนที่ร้องเพลงดังขึ้นมาทำเอา นินิวนั้นแทบอยากจะลงกรี๊ดที่ขอบเวทีด้านล่าง แต่นั้นก็ได้เพียงแค่คิด ซึ่งความเป็นจริงร่างบางยังคงนั่งทำข้อสอบที่ในห้องเรียนเหมือนเดิม
นี้ไม่ไช่นิสัยเธอเลยด้วยซ้ำที่ต้องมานั่งทนฟังเสียงนุ่มๆของพี่ริก หนุ่มหล่อที่เธอคลั่งไคล้เขาแทบเป็นแทบตาย ใบหน้าสวยหวานของเด็กสาวปีสามอย่างนินิวรู้สึกหนวงๆ เจ็บแปลบๆ ขึ้นมาภายในใจราวกับคนอกหักที่ไม่ได้ดูชายหนุ่มที่ตนนั้นแอบชอบนั้นขึ้นร้องเพลงในครั้งนี้ มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะขึ้นร้องเพลงที่มหาลัยเนื่องจากปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่เขาใช้ชิวิตในรั้วมหาลัย ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาเสียจริง ๆ อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารอเวลานี้มาทังปี สุดท้ายก็พลาดเวลาที่มีค่าของฉันจนได้ เศร้าใจชะมัด
ข้อสอบที่อยู่ในมือไม่ได้ถูกเปิดอ่านและขีดเขียนอะไรลงไป จิตใจของเธอไม่ได้อยู่ในห้องสอบเลยซักนิดเดียว มันอยู่ที่ลานกิจกรรมซะมากกว่า
ร่าบางได้แต่มองประตูห้องสอบตาละห้อยอิจฉาคนที่ได้ดูจัง ดูในคลิปวิดิโอก็ไม่เหมือนดูสดนะ เศร้าจริง
"ใครจะมีจิตใจทำข้อสอบกันเล่าเสียงเพลงดังขนาดนี้
หึ ! สงสัยอาจารย์กิ่งแก้วเป็นคนโลกส่วนตัวสูงนะฉันว่า มหาลัยมีงานกิจกรรมทั้งทียังใเรียกให้พวกฉันมาสอบ บ้าไปแล้วเถอะ" ร่างบางได้แต่พลานนึกโทษต้นเหตุที่ทำให้เธอไม่ได้ดูหนุ่มรุ่นพี่ขึ้นร้องเพลงในครั้งนี้
วันนี้เป็นเป็นวันสอบเก็บคะแนนวิชาที่ฉันไม่ชอบเอาเสียเลย ถ้าเป็นชั่วโมงเรียนปกติสาบานว่าวันนี้ฉันไม่เข้า แล้วค่อยไปตามเรียนกับเพื่อนห้องอื่นทีหลัง แต่นี้สอบๆ เก็บคะแนนฉันเลยต้องจำใจมาสอบ ขณะที่พี่ริกหนุ่มหล่อเพียงคนเดียวที่ได้ใจฉันไปครอบครองตั้งแต่ที่ฉันก้าวเข้ามาเรียนที่นี่ บ้าชะมัดฟ้ากลั้นแกล้งคนสวยๆ อย่างฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน
เมื่อเพลงแรกที่พี่ริกร้องจบลงไป เขาก็ร้องเพลงที่สองตามมาต่อ ไม่เห็นหน้าแค่ได้ยินเสียงฉันก็จำได้ว่าเป็นเขา อารมณ์ของคนที่เราหวีดหนะ ขนาดมาในรูปแบบเสียงฉันก็จำเขาได้หมดแหละ
ฉันตามดูคลิปเก่าๆที่เขาร้องมาจนหมด ฉันรู้แท้กระทั้งเพลงที่เขากำลังร้องอยู่ตอนนี้มันสื่อถึงใคร เรื่องผู้ฉันทำการบ้านมาเยอะ ไม่มีตกเหมือนข้อสอบตรงหน้าที่ไม่อีกกี่นาทีฉันก็จะตก หึ หึ
เมื่อเห็นว่าตัวเองยังพอมีโอกาสที่จะได้ดูเขาร้องเพลงบ้าง กระดาษข้อสอบที่อยู่บนโต๊ะตรงหน้าฉันถูกทำเสร็จภายในสิบนาที พอรู้ว่าผู้ชายร้องเพลงต่อมันเหมือนมีแรงบันดาลใจขึ้นมาเลยแหละ ฉันรีบทำข้อสอบภายในเวลาอันสั้น เสร็จพร้อมส่งอาจารย์ทันที ฉันภาวนาให้พี่ริกร้องต่ออีกซักสองเพลง ทันเวลาที่ฉันลงไปที่ลานกิจกรรมพอดี แต่ขณะที่ฉันกำลังเก็บของใส่กระเป๋าเท่านั้นแหละ โชคไม่ได้เข้าข้างฉันเลย เสียงพี่ริกนั้นก็เงียบลง พร้อมกับเสียงกรี๊ดของกลุ่มคนที่หวีดพี่เขา ฉันถึงกับหน้าหงิกหน้างอขึ้นมาทันที ที่รู้ว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้ดูที่ริกขึ้นร้องเพลง ฉันจึงออกมารอยัยเชอรีนและยัยมีนนาที่หน้าห้องแทนด้วยกับความเศร้าใจ
ถามว่าฉันเสียใจไหมบอกเลยว่า เสียใจสุดๆ ก็คนมันรอฟิวส์ที่เขาร้องเพลงหนะ ฉันเป็นคนที่ชอบผู้ชายร้องเพลงอย่างเช่นพี่ริกนั้นแหละ พี่เขาคือสเปกฉันเลย คนอะไรหล่อเกินต้านมากแม่ อิจฉาผู้หญิงคนนั้นที่เป็นแฟนเขาหนะ แต่สำหรับฉันนะเหรอไม่ได้หวังไปไกลจนเป็นแฟนพี่เขาหรอก วันๆ แค่มีพี่เขาให้ฉันปลื้ม มีเขาให้ฉันได้หวีดไปวันๆแค่นั้นก็ทำให้มีความสุขแล้ว ถึงจะไม่ได้ครอบครองก็เถอะ
ฝากพี่ริกกี้คนเกรี้ยวกราดกันด้วยนะคะ แก๊งค์เดียวกับพี่เรียวตะคะ
ตอน 3
หลังจากที่สอบเสร็จพวกฉันสามคนก็มาทานข้าวยังโรงอาหารกลางของมหาลัยและในจังหวะนั้นสายตาของฉันก็เหลือบไปเจอกลุ่มพวกพี่ริกที่กำลังเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอีกฝากกันพอดี แปลกแฮะทำไมวันนี้พวกเขามาท่านข้าวที่นี่กันด้าย ยิ้มไปอีกสิคะเจออะไรแบบนี้
จากที่ใบหน้าเศร้าพอเห็นพี่ริก ใบหน้าสวยหวานก็แปลเปลี่ยนสดใสขึ้นมาทันที ทั้งที่เมื่อกี้น้ำตาคลอเบ้าอยู่หลอมล่อ มีนนาที่เห็นเช่นนั้นถึงกับกระทุ้งข้อสอกเข้าที่เพื่อนสนิทอย่างจงใจ ที่เห็นนินิวนั้นยิ้มไม่หุบ พอเห็นผู้ชายสีหน้านางก็เปลี่ยนขึ้นทันที หมั่นไส้ยัยนินิวจริง ๆ เลย
หึ! ถึงวันนี้จะไม่ได้ดูเขาอยู่ร้องเพลง แต่แต้มบุญฉันยังสูงอยู่นะที่เจอพี่ริกที่โรงอาหาร ร่างบางได้แต่มองไปยังกลุ่มหนุ่มรุ่นพี่จนตาเยิ้ม ไม่มีเก็บอาการเลยซักนิดเดียว นินิวเผลอยิ้มให้เขาอย่างลืมตัวโดยที่ริกนั้นหันมามองเธออยู่พอดี
"คนอะไรยิ่งนับวันฉันยิ่งหลงมาก" แต่ใบหน้าสวยยิ้มได้ไม่นานก็ต้องหุบกับ เมื่อร่างระหงของริต้าแฟนสาวของริกเดินเข้ามานั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม หมดกันสิ่งที่แอบมองมาเมื่อเจ้าของเขามา หลบให้ไว
คนที่ทำหน้าที่สังเกตุอาการเพื่อนอย่างมีนนาถึงกับเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับหลุดขำเพื่อนสนิท เมื่อกี้นินิวไม่ยอมแตะข้าวเลยด้วยซ้ำ สงสัยเพื่อนเธอจะอิ่มใบหน้าหล่อๆ ของพี่ริกแทนข้าวในจานแล้วละสิ
"อ้าว ไมแกไม่ยิ้มต่อแล้วละ ฉันว่าแกคงอิ่มข้าวไม่ต้องกินแล้วนะ มองพี่เขาแบบนั้น จับกินพี่เขาได้คงจับกินไปแล้วสินะ" มีนนาแขวะนินิวมาและแกล้งแหย่เพื่อนให้รู้ตัว
"ยัยบ้า ว่าฉันมาได้นะ แค่มองเล่นๆ ให้ใจฟูบ้างแค่นั้นเอง" เล่นมาบอกให้ฉันจับกินพี่เขาแบบนี้ได้ไง ถ้าทำอย่างนั้นได้ ป่านี้เขาคงเป็นสามีฉันไปแล้วละ ชิ ยัยเพื่อนบ้านี้ นินิวได้แต่มองค้อนให้กับเพื่อนกับมา
"ฉันว่าแกไม่เล่นแล้วมั้งกับพี่ริกนี้ ชอบเขาตั้งแต่ปี 1 ยันปีสามแล้ว ถ้าชอบมากขนาดนั้นก็เดินเข้าไปบอกกับเขาเลยสิคะ ช้าอยู่ทำไม"
"แบบนั้นได้เหรอ แฟนเขาแหกอกฉันตายก่อนพอดี ไม่เอาอยู่แบบนนี้ก็ดีแล้ว"
"หูย...ดูแม่พระขึ้นมาเชียว" ไม่วายยัยรีนนี้น้อยแขวะฉันมาด้วยเช่นกัน ซึ่งคำพูดของนินิวนั้นมักจะสวนทางกับบุคลิกของเธอเพราะที่จริงเธอไม่ได้แรงอย่างที่คนอื่นเข้าใจกัน แต่มีเพียงเพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้นิสัยอันแท้จริงของเธอ
ด้านริกหลักจากที่ลงจากเวทีมาร่างสูงก็เดินมาหากลุ่มเพื่อนๆ ที่นั่งเขารออยู่ข้างเวที
"กระแสยังแรงดีไม่มีตก สาวๆ กรี๊ดจนหูกูแทบแตก" ริวแฝดน้องนั้นบอกกับพี่ชายมา เพราะริกเองห่างหายจากการ้องเพลงไปนานพอสมควร จากที่เห็นเมื่อสักครู่เดาว่าพี่ชายยังคงเอกลักษณ์เฉพาะตัวเขาไว้เช่นเคย น้องชายถึงกับยกนิ้วให้อย่างชื่นชม
"นี้ใกล้เที่ยงแล้วกูว่าพวกเราไปหาไรทานกันเถอะ โรงอาหารกลางก็ไม่มีเลว นะไปส่องสาวๆ มนุษย์กันเป็นไง" ไอ้อรัณที่เล่นเกมอยู่ในมือ หันมาเอ่ยชวนพวกผม ส่วนไอ้เรียวแต่พยักหน้าตามไอ้อรัน จะขับรถไปทานข้างนอกช่วงเที่ยงรถก็คงติดหนักเดี่ยวกับมาเรียนต่อไม่ทันกัน งั้นก็โรงอาหารกล่งนี้แหละใกล้สุดละ
ทั้งสี่หนุ่มเดินตรงมายังโรงอาหารที่ติดกับคณะมนุษย์ศาสตร์ซึ่งนาน ๆ พวกเขาจะมาที่นี่กันที เพราะห่างจากตึกวิศวะพอสมควร แน่นอนถิ่นนี้มักจะมีของสวยๆงามๆ ให้กันจนเพลินตา เพราะแหล่งรวมสาวงามๆ เยอะมากพอๆ พอๆกับคณะนิเทศ ซึ่งต่างจากวิศวะที่มีแต่หนุ่มๆ ให้มองกัน แบบนี้ก็ไม่เลวนะสำหรับอาหารมื้อเที่ยงของวันนี้
พอเดินมาแถวนี้ทั้งสี่หนุ่มก็ตกเป็นเบ้าสายตาของใคร ๆ หลายคนทันที แต่เรื่องนี้พวกเขาชินแล้วแหละฮอตมาตั้งแต่ปี1ยันปี4 ดีกรีความฮอตก็ใช่ว่าจะน้อยลง
"ไอ้เรียวนั้นน้องรีนนิ" ไอ้ริวที่เห็นเชอรีนนั่งอยู่อีกฝากโต๊ะที่ไม่ได้ไกลมากก็หันไปบอกกับไอ้เรียวตะ
"แล้วแต่ยัยนั้นสิ บอกกูเผื่อ" ไอ้เรียวพูดแค่นั้นและก็ไม่ได้สนใจเมียมันเช่นเคย
"แล้วทำไม มึงมองน้องตาเยิ้มเชียวละ ไม่เห็นเป็นอย่างที่ปากพูด" ไอ้ริวสังเกตุอาการไอ้เรียว แต่ไอ้เรียวกับไม่สนใจ สายหน้าเอือมๆให้กับไอ้ริวมาแทน
"ไอ้เรียว มึงอย่างพึงดุกู" ไอ้ริวดักทางไอ้เรียวตะเอาไว้ ผมได้แต่นั่งฟังพวกมัน
"น้องคนนั้นอะผมยาวๆ สีบอนด์กระโปงสั้นๆ นั่งข้างเชอรีนหนะ คนนั้นนะที่หันมามองไอ้ริก ชื่อไรวะ" ร่างสูงทั้งสามหนุ่มมองไปตามที่ริวบอก ก็เจอกับสามสาวที่นั่งทานข้าวกันอยู่ แต่กับเธอคนนั้นเล่นจ้องหน้าผมไม่หยุด ผมและเธอสบตากัน ยัยนั้นจึงเป็นฝ่ายหลบหน้าผมแทน
"กูเห็นน้องเขานั่งจ้องไอ้ริก ตั้งแต่เราเข้ามาแล้ว สวยสัส สเปกเลย" ไอ้ริวบอกกับผมมา เออใช่เธอมองผมจริงแหละ
"ทำไม สนใจเธอเหรอ" ไอ้เรียวถามไอ้ริว
"เออ น่ารักดีวะ เห็นตั้งแต่วันที่แข่งหรีดแล้ว เพื่อนเชอรีนนิก็ไม่เลวนะ น่ารักกันทุกคน" ไอ้ริวเอ่ยมา ผมก็ว่าอย่างไอ้ริวแหละ เพื่อนสนิทเชอรีนน่ารักกันทุกคน โดยเฉพาะคนที่หลบสายตาผม ตัวเล็ก ๆ ร่างบางตัวแค่นี้อุ้มถนันมือดี
ฝากกดไรท์และเม้นต์กันมาได้นะคะ ขอเป็นเม้นต์ที่อ่านแล้วไม่เป็นกระทบกับความรู้สึกของไรท์นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านๆกันให้สนุกนะคะ❤️
ติดตามผลงาน ไรท์ได้ที่เพจKim Nayeol คะ
คุณอาจชอบ
