คุณหมอสองรัก

เขามองหน้าแสนดีอย่างแปลกใจที่เธอตัดสินใจตอบรับคำขอนั้นของญะญ๋า ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเคยคุยเรื่องนั้นกับเธอไปแล้ว ว่าขอให้เธอรักษาระยะห่างและมองญ๋าเป็นเพียงแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น แต่ทว่าสายตาของแสนดีที่มองต่อแฟนสาวของเขาเวลานี้ไม่ต่างไปจากเดิมเลย และมันก็เป็นเรื่องยากที่จะแยกเธอออกจากญะญ๋า

หมู่บ้านจัดสรรสุดหรู...

บ้านสองชั้นสไตล์ยุโรปที่สร้างบนเนื้อที่เกือบหนึ่งไร่รวมที่จอดรถและล้อมรอบไปด้วยสนามหญ้า ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ห้าสิบล้านซึ่งหลังที่แพงสุดอยู่ที่แปดสิบล้านและหมอปืนก็เลือกหลังที่แพงที่สุดเพราะต้องการให้ที่นี่เป็นบ้านหลังสุดท้ายไว้สำหรับการสร้างครอบครัว ซึ่งพอรวมค่าต่อเติมบ้านและเฟอร์นิเจอร์ราคาก็พอๆ กับเพนท์เฮ้าส์เดิมของหมอปืนที่เพิ่งประกาศขายไป และที่นี่ยังมีความเป็นส่วนตัวมากๆ เพราะมีเพียงแค่สิบเก้าหลังในโครงการเท่านั้น 

“ว้าว ที่นี่สวยจัง” 

“ญ๋าชอบใช่ไหมครับ อาเพิ่งให้คนย้ายของเข้ามาเมื่อวานนี้เอง ตอนนี้ทุกอย่างก็น่าจะพร้อมเข้าอยู่แล้ว” 

“รวมถึงของใช้ญ๋าด้วยเหรอคะ” 

“ใช่ครับ ทั้งเสื้อผ้าแล้วก็ของใช้ของญ๋าอาย้ายมาที่นี่หมดแล้ว” 

“งั้นญ๋าขอเดินดูรอบบ้านหน่อยได้ไหมคะ” 

“ได้สิครับ” สิ้นเสียงหมอปืนญะญ๋าก็รีบวิ่งไปดูหลังบ้าน เพราะเธอมองเข้าไปเห็นบางสิ่งที่น่าสนใจจึงอยากเดินเข้าไปดูให้เห็นเต็มตา

“ฝากญ๋าด้วยนะปืน เดี๋ยวพวกพี่ว่างจากงานรีสอร์ทที่เขาใหญ่แล้วจะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆ” แม่ของสาวป่วยจิตพูดฝากฝังลูกสาวของเธอไว้กับน้องชายคนสนิทหรือว่าที่ลูกเขยในอนาคต เพราะต้องกลับไปดูรีสอร์ทเล็กๆ ธุระกิจของบ้าน

“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจ้างแม่บ้านมาอยู่ประจำที่นี่แล้วครับ เธอจะช่วยดูแลญ๋าในเวลาที่ผมไปทำงานหรือว่าไม่อยู่บ้าน” 

“เดี๋ยวหนูช่วยดูค่ะ” แสนดีพูดอาสาขึ้นในความตั้งใจเดิมของเธอ

“เธอเรียนจบแล้วไม่ไปเป็นหมอหรือไง?” 

“หนูตั้งใจว่าจะเรียนต่อจิตแพทย์ ช่วงนี้เลยมีเวลาว่างสามเดือนก่อนเรียนต่อ หนูเลยอยากให้เวลากับญ๋ามากขึ้น ขอเวลาหนูอยู่กับเธอสักสามเดือนนะคะ” 

“นานไป ฉันให้เธออยู่ที่นี่นานขนาดนั้นไม่ได้...” คนตัวสูงขมวดคิ้วพูดตอบกลับศัตรูหัวใจของตน

“งั้นหนึ่งเดือนได้ไหมคะ ส่วนอีกสองเดือนหนูขอมาเช้าเย็นกลับ” แสนดีพูดต่อลองกับหมอปืนเพื่อให้ได้โอกาสอยู่กับญะญ๋าช่วงหนึ่ง ก่อนที่เธอจะต้องกลับไปตั้งใจเรียนแพทย์เฉพาะทางอีกครั้ง

“งั้นพี่ขอกลับบ้านก่อนนะปืนฝากญ๋าด้วยนะ..แม่ฝากญ๋าด้วยนะแสนดี” คนเป็นแม่พูดขึ้นเพื่อหยุดคนทั้งสองไม่ให้ปะทะคารมกัน เพราะทั้งคู่มีท่าทางจะหยุมหัวกันตั้งแต่ขึ้นรถจนกระทั่งถึงที่หมาย ซึ่งพ่อแม่ของญะญ๋าก็พอรับรู้ได้ว่าสองคนเป็นศัตรูหัวใจกัน เพราะแย่งความรักจากลูกสาวเสียสติของเธอ

“ญ๋าลูก~ วิ่งหายไปไหนแล้วล่ะ” คนเป็นพ่อตะโกนหาลูกสาวพร้อมกับชะเง้อคอมอง ก่อนที่เธอจะวิ่งกลับมาด้วยท่าทางสดใสและรีบเล่าให้ผู้เป็นพ่อฟังถึงเรื่องตื่นเต้นที่เธอเจอมา

“หลังบ้านมีสระว่ายน้ำด้วยค่ะพ่อ...” 

“ญ๋าชอบหรือเปล่า?” หมอปืนเอ่ยถาม

“ชอบค่ะ^^” 

“อาคิดไว้อยู่แล้วว่าญ๋าจะต้องชอบที่นี่เหมือนอา” หมอปืนพูดพร้อมกับลูบหัวคนตัวเล็กอย่างอบอุ่นและจ้องตาหวานเยิ้มใส่เธอ แววตาและการกระทำของเขาที่แสดงต่อเธอนั้นยังดูนุ่มนวลและอบอุ่นเสมอไม่เปลี่ยน

“อยู่ที่นี่อย่าดื้อกับอานะลูก เดี๋ยวแม่กับพ่อจะมาเยี่ยมบ่อยๆ” 

“ค่ะแม่” เธอตอบรับเสียงใส ท่าทางของเธอเวลานี้ราวกับเป็นเด็กสาวอายุสิบแปดอีกครั้ง แม้ทุกคนจะพยายามบอกว่าเธอแก่กว่านั้น แต่เธอยังคงมีท่าทางเหมือนกับสาวแรกแย้ม

“งั้นพ่อกับแม่กลับก่อนนะ” 

“ไม่อยู่ทานข้าวกันก่อนเหรอครับ จะกลับเลยเหรอ?” 

“อือ ฝากญ๋าด้วยนะไอปืน” 

“ได้ครับพี่ ขับรถดีๆ นะครับ” หมอปืนตอบรับคำฝากฝังของพ่อสาวป่วยจิต ก่อนที่ทั้งคู่จะล่ำลาเดินทางกลับบ้านที่เขาใหญ่

“งั้นเราเข้าไปดูในบ้านกันเถอะครับ” สิ้นเสียงหมอปืน เขาก็เดินจูงมือหลานสาวเข้าไปด้านในบ้าน ส่วนแสนดีก็เดินเนียนตามเข้ามา แม้ยังไม่ได้รับการยืนยันจากเจ้าของบ้านว่าจะให้เธออยู่ที่นี่ได้นานเท่าไหร่

ภายในบ้านหรู...

หมอปืนพาญะญ๋าขึ้นมาดูห้องนอนของญะญ๋าที่อยู่ติดกับห้องนอนของเจ้าบ้าน ที่นี่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามเพื่อเอาใจสาวสวยเจ้าของห้อง

“ชอบไหมครับ?” 

“นี่ห้องของญ๋าจริงๆ เหรอคะ ทำไมมันใหญ่แบบนี้ล่ะ” ดวงตาคู่สวยเบิกโตเป็นประกาย เมื่อเห็นความใหญ่โตของห้องที่คุณอาคนใจดีเตรียมไว้ให้เธอ

“ใช่ครับ ทั้งหมดในห้องนี้อาตั้งใจทำให้ญ๋าเลยนะ” 

“ขอบคุณนะคะอา^^” คนตัวเล็กสวมกอดชายร่างสูงเจ้าของบ้านด้วยท่าทางชอบใจ

“ส่วนห้องนอนของอาจะอยู่ติดกับห้องนอนญ๋า มีอะไรเรียกอาได้ตลอดเลยนะครับ” 

“ค่ะอา…งั้นแกก็นอนที่ห้องฉันนะแสนดี” 

“เอ่อ..อาว่าแยกห้องกันดีกว่านะครับ ที่นี่มีห้องนอนหลายห้องอย่านอนเบียดกันบนเตียงเลย” 

“เอาตามที่อาแกบอกก็ได้นะ” แสนดีไม่กล้าที่จะเรื่องมาก เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ในสิ่งที่เอ่ยขอไป

“แต่ว่าญ๋าไม่อยากนอนคนเดียว” เธอทำหน้าหงอยเพราะไม่อยากที่จะต้องนอนอยู่คนเดียวเหมือนกับตอนที่อยู่ที่โรงพยาบาล

แม้จะไม่ชอบใจที่เป็นแบบนี้ แต่หมอปืนก็จำใจต้องตอบรับคำขอนั้น “…ก็ได้ครับ นอนด้วยกันก็ได้” 

“ขอบคุณค่ะอา” เธอตอบรับเสียงใสและรีบวิ่งหายเข้าห้องแต่งตัวไปเพราะมีบางอย่างในนั้นดึงดูดความสนใจของเธอ

หมับ!

“อย่าแตะต้องญ๋า ห้ามเกินเลยกับแฟนฉันเด็ดขาด” คนตัวสูงออกคำสั่งอย่างระวังเสียงกับเจ้าของต้นแขนเล็กที่เขาเพิ่งคว้าไว้

“นี่เป็นโอกาสเดียวของหนู หมอรู้ใช่ไหมคะ?” เธอไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธคำสั่งนั้น และหมอปืนก็รู้ได้ทันทีว่าแสนดีไม่ยอมถอยแน่

“ถ้าเธออยากจะท้าทายฉันก็ลองดู...” 

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]