ตอน 2
บทที่ 2
ไม่คิดว่าจะตั้งครรภ์
สีหน้าของพี่แก้วนั้นไม่สู้ดีนัก แต่ก็ยังเอ่ยปากพูดออกมา
“คุณหนูเมื่อวานมีคนมาเร่งเก็บค่าที่ทั้งหมดแปดหมื่นแปดพันหยวนค่ะ”
“อ้อ”
หัวใจฐิสาค่อยๆด่ำลึกลงไป
ความสามารถในการทรมานคนของเคนนั้นไม่รู้จักประมาณเลยจริงๆ เขาไม่ให้หล่อนออกไปทำงานโดยบอกว่าจะทำให้ครอบครัวเขานั้นอับอายขายหน้า รายรับของหล่อนทั้งหมดนั้นจึงมาจากการที่เขาหลับนอนกับหล่อนเสร็จและให้รางวัลกับหล่อน
แต่ว่าเขาจัดการให้หล่อนอาศัยอยู่ในคฤหาสถ์และจัดการให้มีคนปรนนิบัตรดูแลและค่าใช้จ่ายทั้งหมดของที่นี่ก็เป็นหล่อนที่ต้องจ่าย
เมื่อไรที่รู้ว่าหล่อนขาดเงิน เขาจงใจที่จะไม่มาหาหล่อนเป็นระยะเวลาครึ่งเดือน
“ฉันไม่มีเงินเลย ขอผลัดไปก่อนแล้วกัน”
แปดหมื่นกว่าหยวนเลยหรอ
หล่อนจะไปหาที่ไหนตั้งแปดหมื่นกว่าหยวน
“คุณหนู แม่ของพี่ป่วยเข้าโรงพยาบาล คุณหนูช่วยเอาเงินของเดือนนี้ให้พี่ก่อนได้ไหมค่ะ ห่างจากวันที่จะให้เงินเดือนอีกไม่กี่วันเอง”
มะปรางรีบพูดขึ้นมา
“เดี๋ยวรอก่อนนะ”
ฐิสาหันตัวกลับขึ้นไปข้างบน เอาเงินที่เคนให้เมื่อคืนนั้นนับขึ้นทีละใบๆทั้งหมดหนึ่งหมื่นหนึ่งร้อยหยวน
พอที่จะจ่ายเงินเดือนให้กับพวกเขาสองคนแต่ว่าเงินเดือนนี้ถ้าจ่ายไป หล่อนก็จะไม่มีเงินติดตัวเลย
ฐิสาตัดสินใจได้ว่ายังไงวันนี้ตัวหล่อนก็จะไปจากที่นี่แล้วจะไม่กลับมาอีก งั้นก็ให้เงินเดือนสองคนนี้ไปเลยแล้วกัน
เก็บของตัวเองเสร็จ หล่อนก็ออกจากบ้าน
ใช้เงินที่ตัวเองมีติดตัวอยู่ไม่กี่บาทจ่ายค่ารถ
เมื่อนั่งบนรถ หล่อนมองคฤหาสถ์ที่อยู่มาสองปี
“เคน ฉันไปแล้วนะ”
ฐิสาหันหน้ากลับมาใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา
หล่อนชอบเคน ตั้งแต่วันที่เห็นเคนเป็นครั้งแรก หล่อนก็ได้ชอบเขา
แต่ว่าตอนเด็กหล่อนนั้นผิวดำ หน้าตาก็ไม่ได้ดีอย่างน้องสาว เรียนคะแนนก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่ ปากก็ไม่ได้พูดจาหวานเหมือนน้องสาว ในกลุ่มจึงไม่มีใครสนใจหล่อนเลย
ดังนั้น ตอนที่เคนกับทอรุ้งอยุ่ด้วยกันนั้น ฐิสาก็ไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อย
รู้ว่าตัวเองไม่เหมาะกับเคน หล่อนได้แต่แอบชอบเคน จนกระทั่งวันเกิดวันนั้นที่เคนอายุได้22ปี
เดิมทีหล่อนมาเป็นเพื่อนครอบครัวเพื่อมาฉลองวันเกิดให้เขา แต่ใครจะไปรู้พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เห็นเคนมองหน้าด้วยใบหน้าที่โกรธเคืองและตัวหล่อนนั้นอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า บนร่างกายยังมีรอยจ้ำแดงๆอยู่หน่อย
ตั้งแต่วันนั้นหล่อนก็กลายเป็นคนที่ถูกประนามด่าว่าว่าเป็นโสเภณีแผนสูงที่ทุกคนพูดกันสนุกปาก
หล่อนน่าจะได้แต่งกับชายที่หล่อนรัก คำพูดพวกนี้ฐิสาก็ทนมาหมดแล้ว
สองปีมานี้หล่อนพยายามคิดหาวิธีเอาใจเคน แต่ว่าหล่อนยิ่งเอาใจเขามากเท่าไหร่ เคนก็ยิ่งรังเกียจมากเท่านั้น
ชีวิตแบบนี้มาถึงจุดจบของมันแล้ว
เสียงโทรศัพท์เรียกสติของฐิสาให้กลับมาอีกครั้ง
โทรศัพท์มาจากศูนย์ตรวจร่างกาย ก่อนหน้านี้ฐิสาได้ไปตรวจสุขภาพไว้
“สวัสดีค่ะคุณฐิสา ผลการตรวจร่างกายออกมาแล้วนะค่ะ ใบผลรายงานว่าคุณกำลังตั้งครรภ์ ต้องการให้คุณมาทำการตรวจเพิ่มค่ะ”
“คุณว่าไงนะ”
“ดีใจด้วยค่ะคุณฐิสา คุณกำลังตั้งครรภ์ค่ะ”
ได้ฟังเสียงในโทรศัพท์ ฐิสารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า
นี่ฉันท้องแล้วหรอ
ฐิสารีบบอกคนขับรถให้กลับไปยังโรงพยาบาลสูตินารีในตัวเมืองเพื่อทำการตรวจอย่างละเอียด เธอนั่งรถอยู่ในห้องทำงานของหมออย่างกระวนกระวายใจ เป็นไปไม่ได้ ต้องเป็นศูนย์ตรวจร่างกายตรวจผิดแน่ๆ
สองปีมาแล้วที่เธอนั้นไม่ได้ตั้งครรภ์แล้วตอนนี้อยู่ดีๆจะมาตั้งครภ์ได้อย่างไร
“ฐิสา”ฟ้าถือใบผลตรวจออกมา
“ฟ้า ฉันไม่ได้ท้องใช่ไหม”
สีหน้าของฟ้านั้นซับซ้อน เธอนั่งที่โต๊ะทำงาน
ฟ้าเป็นเพื่อนสนิทของฐิสา สองปีมานี้ฐิสามักจะมาหาฟ้าเพื่อให้ตรวจดูโรคและอาการต่างๆให้ ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ดีมาก
“ฐิสา เธอตั้งครรภ์แล้วจริงๆนะ ตอนนี้ครรภ์6สัปดาห์แล้ว”
ใจของฐิสาได้ดิ่งลึกลงไป
ตั้งครรภ์6สัปดาห์
เมื่อวานตอนกลางคืนหล่อนกับเคนมีอะไรกันอย่างดุเดือดในท้องหล่อนก็อุ้มเด็กไว้
วันนี้เช้าถูกคุณนายมณีตีในท้องของหล่อนก็อุ้มเด็กไว้
“แต่ว่า”ฟ้าเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนา
“แต่ว่าอะไร”ฐิสารีบเงยศรีษะขึ้นมา
“ตอนนี้เธออาจมีสิทธิ์จะคลอดก่อนกำหนด ฉันแนะนำให้เธอนอนโรงพยาบาลเพื่อดูอาการ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญ แม่สามีเร่งให้เธอท้องมาสองปีแล้ว ไม่ง่ายเลยนะที่จะท้องได้ แต่ว่าอย่า...”
สำหรับเรื่องสภาพความเป็นอยู่ของฐิสานั้นฟ้ารู้อย่างแจ่มแจ้ง
“แต่ว่า.....”
ฐิสามีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“ฉันไม่มีเงิน วันนี้ค่าใช้จ่ายในการตรวจเกรงว่า.....”
ฟ้าขมวดคิ้ว พร้อมถอนหายใจ
“แต่ว่าตอนนี้เธอท้องนะ นี่คือสายเลือดของเขา เขาจะไม่สนไม่ได้”
ฐิสาฉีกปากฝืนยิ้ม
ทำไมพระเจ้าโหดร้ายต่อหล่อนอย่างนี้ ตอนที่หล่อนตัดสินใจจะหย่านั้นกลับมาเล่นตลกกับหล่อนเสียอย่างนั้น
“ฟ้า แล้วมันรุนแรงมากไหม”
“อันนี้ก็พูดไม่ได้ ทำได้แต่คาดคะเน ครรภ์ยังไม่กี่เดือน ตอนนี้ยังดูอะไรมากไม่ได้ เธอมีอาการผิดปกติอะไรไหม”
ฐิสาส่ายหัว
“งั้นก็ดีแล้ว การคาดคะเนนี้โรงพยาบาลเป็นคนกำหนดออกมา แต่ว่าหมอแต่ละคนก็มีวิธีที่แตกต่างกันออกไป ยังไงเธอก็อย่าคิดมากนะ”
“งั้นฉันก็จะไม่อยู่โรงพยาบาล”
ฟ้าส่ายหัว
“เอาอย่างนี้ ฉันจ่ายยาให้เธอ เธอกลับบ้านแล้วพยายามนอนพักผ่อนหลังจากนั้นคุยกับเคน ถึงอย่างไรเสียเด็กในท้องก็คือลูกของพวกเธอทั้งสอง”
“อืม ค่าใช้จ่ายในการตรวจ”
“เดี๋ยวฉันสำรองออกไปก่อน”
“ขอบคุณมาก แล้วฉันจะหาทางเอาคืนเธอนะ”
ฟ้าจ่ายยาให้ฐิสาเสร็จ ฐิสาก็แยกจากไป
ตลอดทางเดินนั้น ในสมองของฐิสาวุ่นวายเต็มไปหมด
แต่ก่อนหล่อนไม่ใช่ไม่หวังจะให้ตัวเองนั้นท้อง แต่คุณมณีเร่งหนักเข้าความสัมพันธ์ของหล่อนกับเคนก็ตึงเครียด หล่อนก็หวังว่าการตั้งครรภ์สามารถบรรเทาความสัมพันธ์ของตนทั้งสองได้แต่หล่อนก็พบว่าทั้งหมดนี้คือการเสียแรงไปฟรีๆ
ฐิสายังคงกลับบ้านของตัวเอง หล่อนต้องการหาคนปรึกษา แม่ของหล่อนนั้นคือที่พึ่งของหล่อนโดยไม่ต้องสงสัย
ฐิสาลงจากรถ คฤหาสถ์ของครอบครัวเธอนั้นว่างเปล่า แม้ว่าแต่ก่อนครอบครัวเธออำนาจจะสู้ครอบครัวเคนไม่ได้ แต่ก็ถือว่ามีอิทธิพลและมีเกียรติ แต่ว่าพ่อของฐิสาที่ชื่อว่าเทิดนั้นมีการบริหารที่ไม่ดีส่งผลให้ครอบครัวนั้นล้มละลาย
สองปีมานี้ก็ถือว่าทุเลาลงไปบ้าง
คนรับใช้หลายคนกำลังสาละวน แต่ว่าพอเห็นฐิสาก็ทำเหมือนไม่เห็น
หล่อนได้เป็นโสเภณีแผนสูงในสายตาของคนเมืองZ ในที่นี้ก็รวมไปถึงคนในบ้านของหล่อนด้วย
คนรับใช้ทุกคนเห็นหล่อนแต่กลับทำเป็นไม่เห็น
ฐิสาเห็นเป็นเรื่องธรรมดานานแล้ว หล่อนถือกระเป๋าไปยังชั้นบนเตรียมกลับไปห้องเดิมของหล่อนเพื่อพักผ่อน
“พ่อของลูกบอกว่าบริษัทพวกเราเริ่มเตรียมตัวจะเข้าสู่ตลาดอีกรอบหนึ่งแล้ว สองปีนี้บ้านเราค่อนข้างดีขึ้นมาหน่อย”
เสียงที่อยู่ในห้องมาจากแม่ของหล่อนที่ชื่อว่าทิพย์
“แม่ แต่ว่านี่เป็นคุณงามความดีฉันนะ แม่ต้องบอกพ่อให้ชัดเจนด้วยล่ะ”เป็นเสียงของทอรุ้ง “ถ้าไม่ใช่พี่สาวหน้าโง่ของฉันไปมีอะไรกับเคน บ้านพวกเราจะมีวันนี้ได้ไง”
“ใช่ๆ ทั้งหมดคือคุณงามความดีของลูก ลูกวางใจได้ พ่อลูกบอกว่ารอให้บริษัทพวกเราเข้าสู่ตลาดก่อน ตอนนั้นจะขาดหุ้นของลูกไม่ได้เด็ดขาด”
ฐิสาเหมือนถูกให้ยืนแช่แข็งที่ปากประตู
เป็นน้องสาวของหล่อนที่นำตัวหล่อนไปนอนบนเตียงของเคน
ข่าวนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าอีกครั้ง
ตอน 3
บทที่ 3
รู้ความจริง
สองแม่ลูกกำลังพูดคุยอยู่ในห้องอย่างมีความสุข ได้ยินเสียง ตุ้บ! ประตูก็ถูกเปิดออก
ทั้งสองคนตกใจ หันมามองก็เห็นฐิสาในใบหน้าที่โกรธยืนอยู่ตรงประตู
“ทำไมเธอต้องทำกับฉันแบบนี้ ทำไมต้องทำร้ายฉัน”
ฐิสาพูดเสียงดังก้อง
ทอรุ้งกลับไม่มีความหวาดกลัวสักนิด ค่อยๆยิ้ม พร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้
“พี่ ฉันทำร้ายพี่อย่างไร นี่ฉันกำลังช่วยพี่นะ ไม่งั้นพี่จะเป็นลูกสะใภ้ของครอบครัวเคนได้อย่างไร อยู่กับครอบครัวเคนคนที่เสพสมเงินทองลาภยศเงินทองก็คือพี่ คู่รักที่เล่นมาแต่วัยเยาว์ได้ถูกฉกไป คนที่ตกอับเป็นฉันนี่ ฉันต่างหากเป็นผู้เคราะห์ร้าย”
ฐิสาโกรธจนตัวสั่น
“ทอรุ้ง เธอรักเคนไม่ใช่หรอ เธออยู่ด้วยกันกับเขามาแปดปี รู้จักกันมาแปดปี ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ล่ะ”
ฐิสาคิดไม่ออก คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก
ทอรุ้งกลับไม่เเสดงอาการอะไรออกมาเช่นเดิม
“พี่นี่โง่จังเลย ครอบครัวเราล้มละลายแล้ว ถ้าฉันแต่งงานออกไปมันจะมีข้อดีอะไรสำหรับฉันล่ะ ถ้าฉันจะเป็นลูกสะใภ้ก็จะไม่เป็นลูกสะใภ้ที่ไม่ได้เรื่องแบบนี้”
ในสายตาของทอรุ้งบ่งบอกถึงแววตาที่โกรธ
“นี่เธอ”
ฐิสาชี้หน้าทอรุ้ง หล่อนคิดว่าน้องสาวของตัวเองนั้นเป็นสาวที่สวยฉลาด กลับคิดไม่ถึงว่าน้องสาวของตัวเองจะเป็นแบบนี้
“ดังนั้น เธอเลยขายพี่สาวแท้ๆของเธอกิน ใช้ความรักของตัวเองให้เป็นประโยชน์อย่างนั้นหรอ”
ทอรุ้งยิ้มอย่างเย็นชา
“ถ้าใช่แล้วจะทำไมละ ครอบครัวเราก็กลับมาตั้งตัวได้อีกครั้ง ในที่นี้พี่เองก็มีส่วนช่วยด้วย ตอนแรกครอบครัวเคนให้ค่าสินสอดแปดล้านแปดแสนแปดหมื่น เคนรู้สึกขอโทษฉันลับหลังเลยให้ครอบครัวเราอีกสิบล้านและยังให้ฉันอีกสามหมื่นหยวน บ้านพวกเราพึงพาสิ่งนี้ล่ะที่กลับมาฟื้นตัวอีกครั้ง”
“……”
“แต่ว่าไม่มีใครขอบคุณพี่หรอก ทุกคนพูดว่าพี่น่ะเป็นหญิงโสเภณีแผนสูง พี่ถือเพรชถือพลอยพวกนั้นมา มันก็เป็นได้แค่สิ่งที่น่าละอายใจก็เท่านั้นเอง ทุกคนรู้สึกแค่ว่าพี่เป็นสะใภ้ครอบครัวเคน ถึงสามารถเอาเพชรพลอยออกมาได้นิดๆหน่อยๆก็แค่นั้น แต่คุณงามความดีทั้งหมดอยู่ที่ฉัน ฮาๆๆๆ”
เสียงหัวเราะของทอรุ้งช่างแสบแก้วหูนัก แล้วเสียงนั้นก็ค่อยๆทิ่มแทงใจของฐิสาอย่างลึกๆ
แต่ไหนแต่ไรมาหล่อนไม่เคยคิดว่าน้องสาวตัวเองจะเป็นอย่างนี้
ฐิสามองไปที่คุณทิพย์ทันที
“แม่ นี่แม่ไม่สนใจเลยหรอ ทอรุ้งทำแบบนี้แม่ไม่สนใจเลยหรอ”
สายตาของคุณทิพย์นั้นเต็มไปด้วยความดูถูก
“ฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรที่ทำไม่ถูกนิ”
พอได้ยินคำนี้ ฐิสารู้สึกจุกอกมาก
นี่คือแม่แท้ๆของตัวเองเหรอ
พวกหล่อนสองคนเป็นฝาแฝดกัน เพราะว่าทอรุ้งตอนเด็กนั้นทั้งฉลาดและหน้าตาก็สละสลวยพูดจาไพเราะพ่อและแม่ก็ชอบเป็นธรรมดา
พ่อแม่มีความลำเอียง แต่นั้นก็เป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้
“แม่ ตอนหนูเด็กแม่ลำเอียงก็ไม่เป็นไร แต่ว่าเรื่องที่ถูกผิดตรงหน้านี้ อย่างน้อยแม่ก็น่าจะรักษาความเป็นธรรมนะ ทอรุ้งเธอทำร้ายหนู แม่จะนั่งมองโดยไม่สนใจเลยหรอ”
ฐิสากัดฟันกรอด เพ่งมองคุณทิพย์อย่างแน่วแน่
คุณทิพย์กลับยกชาที่อยู่บนโต๊ะขึ้นจิบอย่างเย็นใจ
“ฉันจะบอกให้นะฐิสา วันนี้ฉันจะบอกเธอให้ก็ได้ว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวของฉัน”
“ว่าไงนะ”
ฐิสาเบิ่งตา มองคุณทิพย์ด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อ
“พ่อเธอคนนี้น่ะเป็นคนเจ้าชู้ ในบ้านมีภรรยาอยู่แล้ว พอไปอยู่ข้างนอกก็ยังจะมีคนรักอีก ฉันกับแม่เธอเกือบจะท้องพร้อมกัน แต่แม่ของเธอใจไม่สู้ ตอนที่คลอดเธอออกมาก็ตาย ก็พอดีพ่อเธอเลยใช้โอกาสนี้มารับฉันให้ไปอยู่บ้านด้วยกัน ฉันเห็นเธอน่าสงสารเกิดมาแล้วแม่แท้ๆยังจะมาตาย ก็เลยเลี้ยงมาพร้อมๆกัน พ่อเธอไม่อยากถูกคนครหา เลยบอกพวกเธอตรงๆว่าคือพี่น้องฝาแฝดกัน”
ฐิสาเหมือนถูกฟ้าผ่า
ตัวเองนั้นเรียกหญิงที่อยู่ตรงหน้าว่าแม่มา20กว่าปี คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านี้จะเป็นแค่คนรักของพ่อที่คบกันมาจากข้างนอกเป็นคนเลี้ยงดูหล่อนมา
มิหนำซ้ำไม่ใช่แม่ของตัวเอง
คุณทิพย์เพ่งมองฐิสาไปมาครั้งหนึ่ง
“จะว่าเธอโง่ เธอก็โง่ถึงจริงๆ ไม่ได้ดูสาระรูปตัวเองเลย เธอมีส่วนไหนดีกว่าทอรุ้งลูกสาวของฉัน”
ทอรุ้งยืนอยู่ข้างก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา
ฐิสาโกรธอย่างที่สุด เดินเข้าพรวดพราดเข้ามาจับปกคอเสื้อของคุณทิพย์
“ทำกับหนูอย่างนี้ได้อย่างไง ทำได้ยังไง”
ทอรุ้งเดินเข้ามาตรงหน้า ผลักฐิสาออก
ฐิสาไม่ได้กินข้าวเช้าเลยไม่มีแรง พอผลักเธอ เธอก็ล้มไปที่พื้น เธอคลำท้องของตัวเองอย่างรู้สึกตัว
“จะโทษก็โทษตัวเธอเองที่โง่ ยังจะมาโทษคนอื่นอีก”
ฐิสาลุกขึ้นจากพื้นอย่างระมัดระวัง เพราะกังวลลูกของตัวเองจะได้รับความกระทบกระเทือน หล่อนรู้ว่าตัวเองไม่สามารถยื้อต่อไปได้
“ได้ ฉันไปหาพ่อ ฉันจะบอกทุกอย่างกับพ่อ”
“เธอไปหาก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าพ่อเธอสนใจเธอจริงๆ ตอนนั้นเขาคงไม่เอาฉันมาอยู่บ้านในขณะที่แม่ของเธอเพิ่งตายหรอก ยิ่งกว่านั้นเรื่องทั้งหมดนี้พ่อเธอก็รู้”
ฐิสากัดริมฝีปากตัวเอง เลือดสดๆนั้นไหลเข้าปากหล่อนโดยๆไม่รู้ตัว
“พ่อฉันรู้มาตลอดเลยหรอ”
“แน่นอนล่ะ เขาถึงไม่สนใจไงว่าลูกสาวตัวเองแต่งงานกับใคร สนใจแค่ว่าครอบครัวเราจะกลับมาตั้งตัวได้อีกครั้งหรือเปล่า พ่อเธอกำลังยุ่งเรื่องการเตรียมตัวนำกิจการเข้าสู่ตลาด ถ้าเธออยากถูกด่าก็ไปสิ”
ฐิสาจากไปด้วยความโศกเศร้า
ทอรุ้งกับคุณทิพย์มองฐิสาจากไปด้วยความเศร้าโศก กลับยิ่งดีใจมากขึ้นกว่าเดิม บนใบหน้าของสองแม่ลูกเต็มไปด้วยความสุขใจ
แต่ไม่นาน รอยยิ้มของคุณทิพย์บนใบหน้าก็หายไป
“ทอรุ้ง ถ้าลูกอยากแย่งเคนกลับมาก็รีบทำเวลานะ ถ้าเกิดฐิสามันตั้งท้องขึ้นมาจะทำอย่างไร”
ทอรุ้งพอได้ยินคำนี้กลับยิ้ม
“แม่วางใจเถอะ มันท้องนั้นแหละถึงจะดี”
“ว่าไงนะ จะบ้าหรือเปล่า ถ้ามันท้องเด็กในท้องก็ต้องเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของครอบครัวเคน นั้นก็แปลว่าไม่สามารถหย่ากันได้นะลูก ถ้าเกิดฐิสามันใจสู้คลอดลูกออกมา นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่ แม้ว่าจะหย่ากัน แต่ถ้าลูกแต่งงานไปชีวิตนี้...”
ทอรุ้งมองแม่ตัวเองที่แสดงใบหน้ารีบร้อน ก็รีบพูดขัดขึ้นมา
“วางใจเถอะแม่ ฉันจัดการให้พี่แก้ววางยาในอาหารของฐิสาทุกครั้งที่เคนเข้าไป พี่แก้วก็จะให้มันดื่มซุปร้อน ซุปนั้นฉันหาคนมาจ่ายใบสั่งยาให้”
ทอรุ้งเข้าไปใกล้หูของแม่ “มันคือยาคุมกำเนิด”
คุณทิพย์ตกใจ
“ยาคุมกำเนิด”
“ใช่แล้ว ไม่งั้นสองปีมานี้มันคงตั้งครรภ์ไปนานแล้วล่ะ ที่ผ่านมาดื่มซุปคุมกำเนิดมาสองปี ร่างกายดื่มจนเสีย แม้ว่าจะตั้งครรภ์ก็ต้องแท้ง และถึงแม้ว่ามันจะคลอดออกมาได้ เด็กก็ต้องออกมาพิการ พอถึงเวลานั้นได้แค่ทำให้ครอบครัวเคนก็จะเกลียดมัน”
ทอรุ้งแสดงสีหน้าโหดเหี้ยม
คุณทิพย์ก็ค่อยๆวางใจ
“อย่างนี้ก็ดีน่ะสิ แต่ว่าทอรุ้งแม่ยังมีเรื่องที่เข้าใจอยู่เรื่องหนึ่ง ตอนแรกทำไมถึงเอาฐิสาไปนอนกับเคนล่ะ ทำไมจะต้องทำถึงขนาดนั้น”
คุณอาจชอบ
