หลังหย่าร้าง เศรษฐีมาขอแต่งงานทุกวัน

คำพูดของเขาเหมือนเข็มพิษที่เจาะเข้าไปในใจของเธออย่างแรง

บิงชิงได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองแตกสลาย เหมือนเสียงแก้วที่แตกออกมา

ไม่ว่าเธอจะเข้มแข็งแค่ไหน คนที่สามารถและง่ายที่สุดที่จะทำร้ายเธอ ก็ยังคงเป็นกู้เฉิงอยู่ดี

ชายเลือดเย็นคนนี้ยืนห่างจากเธอไกลมาก

เธอไม่เคยเห็นเขามีสีหน้าเย็นชาเช่นนี้มาก่อน เหมือนน้ำในบ่อที่ถูกแช่แข็งในหน้าหนาว

คิ้วตาเขาช่างดูดี แต่เสียดายที่ไม่เคยให้เธอเห็นหน้าตาดีๆ เลย

หัวใจเธอรู้สึกเศร้าโศก

เธอรักผู้ชายคนนี้มาสิบปีเต็ม

แอบรักเจ็ดปี พูดคุยและเตรียมแต่งงานสามปี

เขาไม่เคยจับมือเธอเลย

เธอใช้หัวใจที่ร้อนแรงของเธอไปสัมผัสกับใบหน้าที่เย็นชาของเขา สามปีเต็ม แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้เขาอบอุ่นขึ้นได้เลย

เธอรู้ว่า การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

เขาไม่ชอบเธอ การแต่งงานกับเธอเป็นเพราะ ตระกูลกู้เคยมีชื่อเสียงในวงการแพทย์ แต่ภายหลังได้เปิดธุรกิจผลิตยาและโรงพยาบาลใหญ่ จนมาถึงรุ่นของพ่อกู้เฉิง โรงพยาบาลถูกขายไป เหลือเพียงบริษัทผลิตยาโกวที่ว่างเปล่า

ส่วนพ่อแม่ของเธอ ดำเนินธุรกิจบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพที่ดี

ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นลูกสาวคนโปรดของตระกูลบิง

เมื่อรู้ว่าเธอรักกู้เฉิงอย่างมาก แม่ของเธอได้สัญญาว่าจะใช้สูตรยาของตัวเองเป็นสินสอด

คุณพ่อกู้ดีใจอย่างบ้าคลั่ง ใช้ความกดดันจากครอบครัวบีบเขา เขาพยายามต่อต้าน แต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ ทิ้งผู้หญิงที่เขารักและยอมแต่งงานกับเธอ

ต้องรู้ว่า เมื่อยาตัวใหม่ประสบความสำเร็จและออกวางตลาด ครอบครัวกู้จะกลับมาเจริญรุ่งเรืองเหมือนในอดีต

เพียงแต่ว่าไม่มีใครคาดคิดว่าอุบัติเหตุทางรถยนต์จะเอาชีวิตพ่อแม่ของเธอไป

เหลือให้เธอเพียงสูตรยาแผ่นเดียว

และเธอเองก็จากลูกสาวที่เคยเป็นที่รัก กลับตกลงสู่สภาพที่ไม่มีค่า

ความรักที่สูญเปล่า ไม่มีคุณค่าใดๆ

ต่ำต้อยเหมือนดินบนพื้น

เช่นเดียวกับเธอในตอนนี้

เธอทรุดตัวลงกับพื้น ดวงตาที่เคยสว่างใสดั่งแสงจันทร์ที่ส่องลงมายังแม่น้ำเย็น ตอนนี้ไม่มีสีใดๆ เลย

เมื่อคืนที่ผ่านมาเธอถูกทำร้ายทั้งคืน วันนี้ก็ต้องเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้อีก

เลือดสดไหลจากหน้าผาก ลงหยดบนหลังมือของเธอ

ร่างกายและจิตใจบาดเจ็บหนัก เธอรู้สึกปวดเมื่อยและอ่อนแอ หนาวสั่นเป็นระยะๆ ด้วยความมุ่งมั่นที่เข้มแข็ง เธอพยายามยืนหยัด ไม่อยากให้ตัวเองล้มลงอย่างต่ำต้อยต่อหน้าพวกเขา

บรรยากาศเหมือนถูกแช่แข็ง

ในที่สุด เธอก็พูดขึ้นก่อน จ้องมองเขาและยิ้มอย่างเศร้า

“กู้เฉิง เราหย่ากันเถอะ”

เธอไม่อยากทิ้งความหยิ่งในตัวเองไปจนหมด

ที่ว่าการอำเภอ

ข้อตกลงหย่าถูกร่างขึ้น กู้เฉิงลงนามโดยไม่ลังเล

บิงชิงรู้สึกเศร้าใจ เขาลงนามแล้ว ...

ในใจของเขา จริงๆ แล้วเขาอยากหย่า

หรือไม่ก็ไม่เคยอยากแต่งงาน

คำพูดของเขาเย็นชาดุจน้ำแข็ง “ตระกูลกู้ไม่สามารถรับความอับอายนี้ได้ เรื่องหย่าของเรา ภายในหนึ่งปี ก่อนที่ยาตัวใหม่จะวางตลาด ไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้ สูตรของแม่เธอถูกส่งให้แผนกวิจัยแล้ว รายได้ที่เกิดขึ้นจะให้เธอ 20%”

บิงชิงยิ้มอย่างสิ้นหวัง “เพิ่มในข้อตกลง ถ้าฉันสามารถพิสูจน์ว่าฉันถูกทำร้าย สิทธิ์ในสิทธิบัตรยาจะกลับคืนให้ฉัน”

เมื่อเห็นเขาขมวดคิ้ว เธอพูดอย่างเย็นชา “ทำไม? กลัวหรือเปล่า? เมื่อคืนที่ผ่านมา คนที่ทำร้ายฉันคือคุณใช่ไหม? ครอบครัวของคุณหลอกแต่งงาน อยากได้สูตรใช่ไหม?”

ด้วยความเชื่อใจ เมื่อวานขณะจัดงานแต่งงาน เขาได้จับมือเธอ เธอรู้สึกดีใจและมอบสูตรให้เขา

กู้เฉิงรู้สึกว่าถูกดูหมิ่น

เขาสัญญา “ได้ เพิ่มอีกข้อ ถ้าคุณทำเรื่องอับอายให้ตระกูลกู้ สิทธิ์ในสิทธิบัตรจะเป็นของบริษัท คุณจะไม่ได้รับเงินสักแดงเดียว”

“ตกลง”

บิงชิงพูดเสร็จ ลงนามในข้อตกลงหย่าด้วยแรงเต็มที่

เมื่อวานแต่งงาน วันนี้หย่า

ช่างน่าขันจริงๆ