ตอน 3
หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลหนึ่งสัปดาห์แล้ว โจวซือเหยียนก็ทำให้ฉันลำบากหลายครั้ง
หมอบอกว่าถุงน้ำในมดลูกของฉันเริ่มเติบโต โอกาสที่จะตั้งครรภ์มีน้อยมาก ถ้าตั้งครรภ์ทั้งฉันและลูกก็จะต้องทนทุกข์ทรมาน
โจวซือเหยียนไม่ใส่ใจเลย
“ไม่มีทางเลือกอื่น ต้องทำตามที่โจวซือเหยียนต้องการ แล้วลูกในท้องของตังตังจะทำยังไง?”
หลายคืนที่ฉันปฏิเสธเขา กลับได้รับแต่การบังคับและการเยาะเย้ย
“ก่อนหน้านี้เธอไม่ใช่เคยอยากขึ้นเตียงฉันเหรอ? ตอนนี้ฉันทำให้เธอพอใจ แล้วทำไมเธอถึงไม่ต้องการอีกล่ะ? เล่นอะไรกับฉันกันแน่?”
“ก็แค่เด็กคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ? รอให้ลูกในท้องของตังตังเกิดอย่างปลอดภัย แล้วฉันจะให้เธอมีอีกคนก็ได้ ”
ฉันนอนขดตัวบนผ้าปูที่นอนเย็นเยียบ ความรู้สึกแสบในท้องยังไม่หายไป และความเจ็บปวดก็เพิ่มขึ้นอีก
คำพูดของโจวซือเหยียนเหมือนเข็มที่มีพิษแทงเข้ามาในใจฉัน
“โจวซือเหยียน ฉันเป็นแค่เครื่องมือในการตั้งครรภ์ในสายตาของคุณใช่ไหม?” ฉันถามด้วยเสียงแหบแห้ง
เขาใส่เสื้อผ้าอย่างช้าๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการดูถูก “ไม่ใช่แล้วหรือ?”
“เธออยู่ในบ้านโจวมา 5 ปี สิ่งที่เธอกินและใช้ไม่ใช่เงินของบ้านโจว?”
“เธอให้กำเนิดเด็กที่มีหัวใจแข็งแรงให้ลูกชายของตังตัง ฉันก็ยังเห็นว่าเธอมีประโยชน์อยู่บ้าง”
พูดจบเขาก็ออกจากห้องนอนโดยไม่หันกลับมา
ประตูห้องนอนปิด ฉันยังคงได้ยินเสียงจากข้างนอกอย่างแผ่วๆ
“พี่ซือเหยียน การทำแบบนี้จะไม่โหดร้ายเกินไปกับพี่หลินว่านไหม? หรือฉันควรจะเอาลูกออกดี?”
โจวซือเหยียนปลอบเธอด้วยเสียงเบาๆ “เธอเคยเจ็บปวดมาก่อน ไม่กลัวความเจ็บปวดเล็กน้อยนี้ ”
ฉันรู้ว่าคำพูดเหล่านี้ซูหยู่ตังตั้งใจพูดให้ฉันได้ยิน
ช่วงเวลาที่ผ่านมา ทุกคืนซูหยู่ตังก็จะมาอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน
เธอมองฉันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเกลียด ราวกับจะบอกว่า “โจวซือเหยียนทำให้เธอเจ็บเพราะฉัน ลองเล่นตุกติกดูสิ”
ตั้งแต่ถูกโจวซือเหยียนจับกลับมา มดลูกของฉันมีแนวโน้มที่จะเกิดถุงน้ำที่เลวร้ายขึ้น
ตอนนี้ต้องร่วมมือกับหมอในการรักษา ต้องกินยาวันละหลายเม็ด
กลางคืนซูหยู่ตังเคยเข้ามาในห้องของฉันหลายครั้ง
เธอเอายาแก้ปวดของฉันไปหลายครั้ง “พี่ซือเหยียนบอกว่าเธอเคยรับมีดแทนฉัน ไม่กลัวความเจ็บปวดนี้”
ฉันนอนบนเตียงด้วยความเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว ในสายตาของเธอเห็นเป็นแค่เรื่องตลก
เธอถือใบมีดไว้ที่หน้าและหัวเราะเยาะ “จริงๆ แล้วเด็กในท้องของฉันไม่มีปัญหา!”
“แค่เผลอตั้งครรภ์กับคนอื่น ไม่ดีที่จะอธิบายกับโจวซือเหยียนเท่านั้น!”
“ดังนั้นฉันจึงคิดวิธีนี้ที่จะได้ประโยชน์สองทาง พอพี่ซือเหยียนเอาเด็กในท้องเธอออกมาก่อน ฉันก็จะแกล้งทำเป็นแท้ง”
“แบบนี้ก็สามารถกำจัดเธอได้ และจัดการเด็กในท้องให้เรียบร้อย”
ฉันเจ็บจนแทบทนไม่ไหว แม้แต่เสียงพูดก็แผ่วเบา “เธอไม่กลัวว่าฉันจะบอกเขาเหรอ?”
ซูหยู่ตังหัวเราะเยาะ “ไปบอกสิ เธอคิดว่าพี่ซือเหยียนจะเชื่อฉันหรือเชื่อเธอ?”
เสียงนั้นเงียบลง ประตูห้องนอนถูกเปิดจากด้านนอก โจวซือเหยียนเข้ามาในห้อง
คุณอาจชอบ
