ตอน 3
秦灼ควบคุมตัวเองไม่อยู่
มือของเธอสั่น น้ำตาคลอในดวงตา
“เซียวจิ่งเหิง แกมันเลวจริงๆ!”
เซียวจิ่งเหิงถูกตบจนหน้าหันไปด้านข้าง เมื่อหันกลับมาก็ยังคงอึ้ง
ในความทรงจำของเขา เขาไม่เคยทำให้ฉินจั่วร้องไห้ แต่ตอนนี้เขากลับทำให้เธอร้องไห้
ท่าทีของเขาอ่อนลงเล็กน้อย
“ขอโทษนะอาจั่ว ฉันไม่อยากให้หยู่โร่ต้องลำบากใจอีก”
น้ำตาของเธอก็หลั่งลงมา
ฉินจั่วยิ้มเยาะ มองผู้ชายตรงหน้าด้วยคำพูดที่ชัดเจน
“เซียวจิ่งเหิง นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะร้องไห้เพื่อแก”
เซียวจิ่งเหิงรู้สึกตกใจ “อาจั่ว. . .
” “คุณฉิน ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำลายคุณทั้งสองคน” เสียงของกู่หยู่โร่ดังขึ้นข้างๆ
ฉินจั่วหันสายตามองกู่หยู่โร่ที่พิงอยู่ในอ้อมแขนของเซียวจิ่งเหิง
“ที่นี่มีส่วนของเธอที่ต้องพูดไหม?”
กู่หยู่โร่หน้าซีด ฉินจั่วยิ้มล้อเลียน ดวงตาเต็มไปด้วยความขบขัน
“อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญอะไรเลยนะ แม้ไม่มีเธอ ฉันก็จะหย่ากับเซียวจิ่งเหิง”
กู่หยู่โร่ถึงกับเซไปทั้งตัว
“ฉินจั่ว!” เซียวจิ่งเหิงทำหน้าขรึม
ฉินจั่วไม่มองเขา แต่หันสายตาไปที่รอบๆ แล้วยิ้ม
ในชั่วขณะนั้นเธอกลับกลายเป็นหญิงสาวผู้สง่างามและมั่นใจเหมือนเดิม
“แต่เดิมเป็นเรื่องภายในครอบครัว ไม่อยากให้คนอื่นหัวเราะเยาะ”
เธอเช็ดน้ำตา ยกเสียงพูดว่า “แต่คืนนี้เมื่อคุณเซียวได้พูดชัดเจนแล้ว ก็ขอให้ทุกคนช่วยเป็นพยาน”
“ไม่ว่าในอนาคตคุณเซียวจะเสียใจแค่ไหน ครอบครัวฉินจะไม่มีวันให้เขากลับเข้ามาอีก ”
ตระกูลฉินและเซียวเป็นตระกูลชั้นนำของเมืองฮ่องกง
ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งในเรื่องของทั้งสองตระกูลในเวลานี้
รอบๆ เงียบจนได้ยินเสียงเข็มหล่น
มีเพียงเสียงของเซียวจิ่งเหิงที่เย็นชาและสงบนิ่งในห้องโถง “ฉันไม่เสียใจ”
เขายื่นเอกสารหย่าให้ฉินจั่วต่อหน้าทุกคน
ฉินจั่วมีท่าทีที่เยือกเย็นเล็กน้อย จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นอย่างท้าทาย แต่นัยน์ตายังคงเย็นชา
เซียวจิ่งเหิงกำลังทำเพื่อกู่หยู่โร่
เธอไม่รับเอกสาร แต่หยิบอีกฉบับออกจากกระเป๋า
“ขอโทษค่ะ คุณเซียว คุณควรเซ็นฉบับนี้”
เมื่อเห็นคำว่า “ต้องออกจากบ้านโดยไม่มีทรัพย์สินติดตัว. ” ในสัญญา เซียวจิ่งเหิงถึงกับชะงัก
เขาจึงจำได้ว่าเขาเคยเซ็นสัญญาแบบนี้กับฉินจั่ว
นั่นคือก่อนแต่งงาน ฉินจั่วบอกว่า “เซียวจิ่งเหิง ในวงการของเรามีการพบและลาจากมากมาย แต่ฉันก็ยังอยากจะมีรักแท้เพียงหนึ่งเดียวตลอดชีวิต เธอทำได้ไหม?”
เซียวจิ่งเหิงตอบว่า “เรามาทำสัญญากันว่า ใครทรยศการแต่งงาน คนนั้นออกจากบ้านแบบไม่มีอะไรติดตัว?”
ฉินจั่วมองเขานาน แล้วตอบรับอย่างยิ้มแย้ม “ตกลง”
ตอนนี้คนที่เสียหน้าได้กลายเป็นเซียวจิ่งเหิง
แต่เขาไม่ปล่อยให้บรรยากาศอึดอัดนานนัก
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซียวจิ่งเหิงก็เซ็นชื่อบนเอกสารนั้น
ฉินจั่วมองดูการกระทำของเซียวจิ่งเหิงตลอด
เมื่อเห็นลายเซ็นสุดท้าย เธอหลับตาลง
ในขณะนั้น เซียวจิ่งเหิงก็ถูกขุดออกจากใจของเธอโดยสิ้นเชิง
การแสดงนี้เริ่มต้นด้วยการบริจาคและจบลงเช่นกัน
ฉินจั่วได้รับทรัพย์สินจำนวนมากหลังจากการหย่า
เธอบริจาคเงินทันทีสองพันล้าน
หลังจากนั้นเป็นเวลาของการพบปะสังสรรค์
ฉินจั่วถือแก้วไวน์แดงแล้วค่อยๆ แกว่ง
จริงๆ แล้วเธอเหนื่อยมาก แต่เซียวจิ่งเหิงกับกู่หยู่โร่ยังไม่ไป เธอจึงยังไปไม่ได้
ไม่เช่นนั้นพรุ่งนี้พาดหัวข่าวจะกลายเป็น : ประธานบริษัทเซียวพาคนรักใหม่ร่วมงาน ฉินจั่วออกจากงานอย่างเดียวดาย
“คุณฉินหน้าตาคล้ายฉันจริงๆ” เสียงที่มีรอยยิ้มดังขึ้นข้างหน้า
ฉินจั่วเงยหน้ามองสบตากับกู่หยู่โร่ที่ยิ้มอย่างมีความสุข
“คุณคงรู้แล้วใช่ไหมว่า จิ่งเหิงมองคุณเป็นตัวแทนของฉัน”
บาดแผลถูกคนเจตนาร้ายแหย่เกลือ ฉินจั่วรู้สึกโกรธ
แต่ใบหน้ายังคงสงบ เธอแค่ยกคิ้วขึ้น “แล้วไง?”
กู่หยู่โร่ยิ้ม “ฉันแค่อยากบอกคุณฉินว่า จิ่งเหิงรักฉันเสมอ คุณไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา”
ฉินจั่วหายใจสะดุด
วินาทีต่อมา เธอยิ้ม มองกู่หยู่โร่ด้วยสายตาเหยียดหยาม
“กู่หยู่โร่ รักเป็นสิ่งที่ไม่มีค่า คุณไม่รู้หรือ?”
“ลืมบอกคุณไปว่า ยาถอนพิษใกล้จะพัฒนาเสร็จแล้ว ”
“คุณคิดว่าเมื่อเซียวจิ่งเหิงรู้ว่าเขาจะไม่ตาย เขาจะยังอยู่กับคุณไหม?”
กู่หยู่โร่ตาเบิกกว้าง
“คุณพูดอะไร?”
ฉินจั่วกอดอก “ทำไม คุณผิดหวังมากไหม?”
กู่หยู่โร่จ้องมองเธออย่างแน่วแน่
ผ่านไปครู่หนึ่งเธอส่ายหัว
“ไม่ ฉันย่อมหวังให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป ”
“และหวังว่าเขาจะอยู่ข้างฉันเสมอ”
“ดังนั้น…”
พูดจบ กู่หยู่โร่ก็ยิ้มแล้วถอยหลังหนึ่งก้าว ตกลงไปในสระน้ำที่อยู่ข้างหลัง
ตูม
น้ำกระจายไปทั่ว
ในขณะต่อมา เซียวจิ่งเหิงที่ได้ยินเสียงนั้นกระโดดลงน้ำโดยไม่ลังเล
ฉินจั่วมองด้วยสายตาเย็นชา
เมื่อกู้หยู่โร่ขึ้นมาได้ เซียวจิ่งเหิงถามเสียงหนัก “เกิดอะไรขึ้น?”
กู่หยู่โร่ห่อตัวด้วยผ้าขนหนู สั่นเทา “ฉันขอโทษคุณฉิน ให้เธอระบายอารมณ์บ้างก็ดี”
เซียวจิ่งเหิงหันมองฉินจั่วทันที ดวงตาเหมือนเคลือบด้วยน้ำแข็ง
ฉินจั่วไม่ได้พูดอะไร
ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตอบสนอง เธอผลักกู่หยู่โร่กลับลงไปในสระอย่างรวดเร็ว
จากนั้นหยิบถังน้ำแข็งเทลงไปบนหัวของเธอ พูดเสียงเย็นชา
“นี่แหละคือวิธีที่ฉันระบายอารมณ์”
คุณอาจชอบ
