คุณลุงขา อย่ามาหื่น

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

    ตอน เกือบ

    หลังจากที่ลุงบ็อบกลับมาไทยได้เดือนกว่าๆ เขาก็ลงทุนเปิดร้านอาหารไทยสไตล์กึ่งผับที่ใหญ่เอามากๆ

    เขาหุ้นกับคุณพ่อของเมเด้นโดยตัวเขาเองออกเงินส่วนใหญ่ ทว่าเขากลับยกให้คุณพ่อกับคุณแม่บริหารแทนเพราะว่าเขาจะไปลงทุนอย่างอื่นอีก

    ลุงบ็อบมาเที่ยวที่บ้านของเมเด้นบ่อยมากเพราะว่าที่ไทยแล้วเขาไม่มีญาติที่ไหนเลย แถมยังมีจุดประสงค์แอบแฝงที่เขามาอยู่ทุกวัน

    สาวน้อยเมเด้นกำลังเดินออกมาจากที่สอนพิเศษ เธอติวสอบเข้ามหาลัยกับเพื่อนๆทั้งวันตั้งแต่เช้าจนเย็น

    เพื่อนๆสามคนเดินเรียงกันออกมา ในกลุ่มเมเด้นสวยที่สุด แถมเธอยังสูงขาวขายาวตัวเพรียวบางเฉียบยังกะนางแบบ

    วันนี้เมเด้นใส่กางเกงยีนส์ดาเด็ปทรงรัดรูป ตูดของเธองอนงามเตะตา และใส่เสื้อยืดตัวเล็กสีแดง 

    เต้าน้อยๆของเธอนูนแน่นเสื้อตัวเล็กจนเห็นขนาดทั้งหมด นมของเธอไม่ใหญ่แต่แน่นดึ๋งดั๋งทรงสวยอิ่มเอิบ

    "เมจ๊ะ วันนี้แม่ให้ลุงไปรับได้ไหมเอ่ย พอดีแม่กับพ่อติดงานอยู่ที่ร้านน่ะจ๊ะ" แม่โทรมาหาเมเด้น

    "ไม่เอาอ่ะ หนูกลับแท็กซี่เองค่ะ" เมเด้นรีบสวนทันควัน เธอไม่ชอบขี้หน้าลุงหน้าหล่อคนนี้เลย 

     เขาแอบมองเธอด้วยสายตาหื่นราวกับจะกลืนกินทุกครั้งที่เจอะเจอ

    เขามักจะหาเรื่องถูกเนื้อต้องตัวของเมเด้น แบบว่าได้นั่งเบียด ได้โดนไม้โดนมือหรือว่าได้อยู่ใกล้ๆแขนชนกัน เขาหาเรื่องทำได้หมด

    จนเมเด้นรังเกียจต่อให้เขาจะหล่อปานพระเอกหนังก็ตาม

    "แต่ลุงจะถึงแล้วนะ" แม่ย้ำ

    "ไม่เอา หนูไม่ชอบเค้า แม่ให้คนอื่นมารับหนูไม่ได้เหรอ" เมเด้นบ่น

    "เอ้าก็คนอื่นจะไว้ใจได้รึเราน่ะเป็นสาวเป็นแส้แล้วนะ แล้วอย่าขึ้นแท็กซี่ล่ะไม่ได้เห็นข่าวหรือที่โดนข่มขืนในรถ" แม่ตอกกลับมาเสียงดุ

    ตื๊ด! ๆ ๆ เมเด้นกดตัดสายแล้วกัดฟันกร่อดๆ

    ยี้! ๆ ๆ เธอยืนกระทืบเท้าแบบเด็กน้อยไม่พอใจจนเพื่อนๆงง

    "เป็นอะไรเม" เพื่อนสาวคนนึงถาม

    "ตาลุงบ็อบจะมารับฉัน" เมเด้นตอบอย่างอารมณ์เสีย

     เพื่อนอีกคนตาโต เธอออกอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้า "หรือ พี่คนนั้นน่ะนะ ขอไปด้วยสิ"

    "ใช่ ๆ พวกเราขอไปกับลุงบ็อบได้ไหมอ่ะ" เพื่อนอีกสองคนอ้อนขอ

    "พวกเธอจะบ้ารึ บ้านฉันมันไปคนละทาง เธอจะเรียกแท็กซี่กลับมาอีกรอบรึยังไงล่ะ" เมเด้นตอบ

    "ก็ให้ลุงสุดหล่อของเธอวนกลับมาส่งไง แล้วฉันจะลากเค้าเข้าบ้านซะเลยฮิ ๆ" เพื่อนอีกคนเอ่ย

    ฮ่า! ๆ ๆ เพื่อนสาวสองคนหัวเราะตาม

    "แหวะ พวกแกนี่ ร่านเกิ๊น" เมเด้นหยอกเพื่อนแรง

    ตุ๊บ! ๆ ๆ เธอวิ่งหนีหลังจากว่าเพื่อน

    แก! ยัยเม! หยุดนะ! เพื่อนๆวิ่งไล่เมเด้นกันใหญ่ 

    ผมที่หนีบผมของเมเด้นหลุดร่วง ผมยาวสลวยของเธอปลิวว่อนโบกสะบัด กระเป๋าสะพายสีชมพูของเธอแกว่งไปมา 

     เอี๊ยด! ๆ ๆ รถสปอร์ตหรูแบบสองประตูสีดำวิ่งมาจอดสลักหน้าของเมเด้น

     ป๊าบ! ๆ ๆ โอ๊ย! เพื่อนๆที่วิ่งตามมาทันเอามือฟาดตูดของเธอจนร้องเจ็บ

    หนุ่มตัวสูงขาวเดินลงมาจากรถแล้วยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เมเด้นเงยหน้ามองลุงที่ตัวสูงกว่าเธอมาก

    "สวัสดีค่ะคุณลุง" เพื่อนๆสามคนยกมือไหว้อย่างงดงามแบบสุดๆ พวกเธอยืนบิดเมื่อเห็นหนุ่มลูกครึ่งที่หล่อเฟี้ยวอยู่ตรงหน้า

    ลุงบ็อบไว้ผมทรงรากไซรและเจาะหู เขาดูร้ายๆยังกะพระเอกในหนังซีรี่ย์

    จมูกของเขาโด่งเฟี้ยวปากแดงและตาดุ คิ้วของเขาดกเข้มหนาแทบจะชนกัน แขนของเขาล่ำใหญ่จนเสื้อสูทที่ใส่แทบจะแตกระเบิดออกมาเพราะมัดกล้าม

    "สวัสดีครับสาวๆ" ลุงบ็อบก้มหัวคำนับตอบและยิ้มยิงฟัน เขามีลักยิ้มบุ๋มๆและมีเขี้ยวสเน่ห์แหลมๆละลายใจสาวๆ

    "ฮือ! สวัสดีค่ะ ๆ ๆ " เพื่อนๆเมเด้นถึงกับครางตอบและสวัสดีซ้ำ พวกเธอยืนจิกมือจิกแขนตัวเองด้วยความเขินอายจนเกร็ง

    ทว่าเมเด้นกลับไม่ชอบเลย เธอเกลียดสายตาหื่นๆของลุงที่โปรยปรายใส่พวกเธอ แถมเขายังเล่นหูเล่นตากับเพื่อนๆ สำหรับฉลาดอย่างเมเด้นแล้วเธอรู้เลยว่าเขาเป็นคนยังไง

    "หิวแล้วอยากกลับบ้าน" เมเด้นบ่นแล้วเดินมาขึ้นรถ

    "บ๊ายบาย ๆ " ลุงบ็อบยืนโบกมือให้เพื่อนๆ

    "อร๊าย! บ๊ายบายค่ะ บายๆ" เพื่อนๆโบกมือจูบส่งลาให้ลุงกันใหญ่

    "แหวะ หล่อตายละ" เมเด้นมองออกมาจากกระจกข้างแล้วบ่น เธอเบ้ปากสีชมพูเรียวเล็กได้น่ารักน่าชัง

     ปั่ง! ลุงขึ้นมานั่งรถแล้วปิดประตู เขาหันมามองใบหน้าสวยๆของเมเด้นแล้วยิ้มหวานใส่

    "ทำไมไม่ไปล่ะ" เมเด้นบ่น

    หิ! ๆ ลุงบ็อบยักคิ้วข้างนึง เขาเอนตัวมาหาเมเด้นและโอบตัวเธอไว้

    ยี้! เมเด้นหลับตาปี๋ เธอเอาสองมือยันหน้าหล่อๆของลุงแล้วถอยหน้าหนี

   ฟุ่บ! ท้ายทอยของเธอชนเบาะนั่งจนขยับไปไหนไม่ได้ เนื้อตัวบางๆของเธอโดนแขนท่อนใหญ่ที่ทรงพลังของลุงโอบไว้จนไร้ทางหนี

    เมเด้นหัวใจสั่นระรัว ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของลุงพวยพ่นใส่หน้าของเธอจนร้อนรุ่ม

    ยี้! เมเด้นเก็บเม้มริมผีปาก เธอหลับตาปี๋จนหน้าหยี สิ่งที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด วันนี้เธอโดนเขาลวนลามจนได้ 

    เมเด้นรู้สึกว่าผมหน้าของลุงชนกับผมหน้าม้าของเธอ เธอขนลุกซู่เนื้อตัวสั้นสะท้านไปหมด ในใจเสียวหวามๆทั้งตัวร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก

    มือสองมือของเธอที่ยันหน้าลุงมันเจ็บแปล๊บๆราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เธอเสียวจนเกร็ง เกร็งจนเอาเล็บมือจิกหน้าของลุง

    หิ! ๆ ๆ ลุงตัวดีหัวเราะชอบใจ เขาโน้มตัวมาจนอกชนเสื้อของเมเด้น เธอเสียวแว๊บจนขนลุกเมื่อหัวนมโดนบดบี้ด้วยหน้าอกล่ำๆที่แข็งราวกับหินผาของลุงบ็อบ

    เมเด้นได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นดังตูม ๆ ราวกับลูกระเบิดในสงครามที่ดังกึกก้องไปทั่วโสตประสาท

    แกร๊ก! เมเด้นสะดุ้งโหยงมือได้ยินเสียงเข็มขัดนิภัยถูกเสียบเข้ากับที่นั่ง

    เธอลืมตามองก็พบว่าลุงหน้าหล่อเอื้อมมาดึงเข็มขัดรัดให้เธอแล้วเสียบเข้าที่ เล่นเอาสาวน้อยใจหายใจคว่ำ

    เธอรู้สึกชัดเจนเลยว่าที่หว่างขาร้อนวูบวาบ

    แค่โดนโอบตัวไว้ไม่ถึงนาทีร่องสาวของเธอก็เปียกแฉะ มันเป็นอารมณ์ที่สับสนมาก

    เธอไม่ชอบลุงบ็อบเลย แต่ทำไมเธอถึงหวั่นไหวได้ถึงเพียงนี้ ราวกับร่างกายของเธอทรยศจิตใจ 

    เนื้อตัวของเธอสั่นระทวยจนอ่อนแรงได้แรงสู้ ทั้งๆที่ใจเธอไม่ชอบเวลาเขาหื่นใส่

    หรือว่าเมเด้นไม่ชอบให้ลุงทำแบบนี้กับใคร เธอจึงไม่ชอบเวลาที่เขาทำกับเธอ?

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

    ตอน ย้ายบ้านมาอยู่ด้วย

    แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนสีชมพู

    จิ๊บ! ๆ ๆ นกน้อยสองตัวบินมาเกาะขอบหน้าต่าง พวกมันส่งเสียงร้องแจ๋วๆ

    กระรอกน้อยวิ่งอยู่บนต้นไม้นอกหน้าต่าง มันชะเง้อมองเข้ามาในห้องนอนแล้ววิ่งหายไปบนยอดไม้

    บ้านหลังใหญ่นี้มีถึงสามชั้น แถมยังมีรั้วที่กว้างขวางมีพื้นที่ใหญ่โต ในบ้านมีกันห้าคนคือ เมเด้น พ่อ แม่ น้องชายและก็พี่สาวของเธอ

    เมเด้นนอนกอดหมอนข้างแน่น เธอหลับปุ๋ยอย่างสบายใจที่สุดในวันหยุดสุดสบาย

    ปั่ง! ๆ ๆ "กินข้าวลูก" แม่เคาะประตูเรียกเมเด้น

    ค่ะ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งไปกลิ้งมาแล้วเอาหมอนปิดหน้า

    กว่าจะลุกก็ตอนที่พี่สาววัยทำงานของเธอมาเคาะประตู

    "ยัยเม แดกข้าว" พี่สาวสุดโหดร้องเรียก

    เออ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งขวับๆมาที่ข้างเตียง

    ตุ๊บ! เธอปล่อยให้ตัวหล่นลงมาบนพื้นแล้วจึงลุกยืน

    "อาบน้ำยัง" ไอย่าพี่สาวถามเมเด้น

    "อาบแล้วสิ" เมเด้นตอบ

    "โกหก น้ำลายยังติดปากอยู่เลย" โนอาน้องชายทัก

    "ฮ่า! ๆ ๆ ซกมก" คุณพ่อหัวเราะชอบใจ ท่านพาทุกคนหัวเราะเยาะเมเด้นไปกันหมด

    ชิ! เมเด้นเชิ่ดหน้าแล้วหยิบขนมปังมากินแบบไม่สนโลก

    ซู๊ด! ๆ ๆ เธอหยิบแก้วกาแฟของคุณพ่อมายกซดหน้าตาเฉย

    แม่ถือถาดอาหารเช้าเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร

    "เอ่อ คุณลุงจะมาอยู่กับเราซักเดือนนึงนะ" แม่บอก

    แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักกาแฟพุ่งออกมาเต็มโต๊ะ

    แหวะ! น้องชายอุทาน

    ยัยนี่! พี่สาวกระโจนหนี

    "ไอ้ลุงบ็อบเหรอคะ" เมเด้นถามย้ำ

    "เรียกดีๆสิลูก นั่นเพื่อนพ่อนะ" พ่อดุเบาๆ

    "ไม่เอาด้วยหรอกญาติก็ไม่ใช่ จะให้เขามาอยู่ทำไม" เมเด้นบ่นขณะที่พี่น้องคนอื่นกลับเฉยๆ ลุงบ็อบมาเที่ยวบ้านทุกวันจนคนทั้งบ้านชินไปหมดแล้ว

    "ก็เขาเป็นหุ้นส่วนเรานะ" แม่แย้ง

    " พอดีเขาซ่อมบ้านที่เพิ่งซื้อน่ะลูกเอ้ย" พ่อเสริม

    "เออ ๆ ๆ ตามใจคุณพ่อคุณแม่เลยละกันค่ะ" เมเด้นตอบแล้วหอบจานสเต็กไปนั่งกินที่โซฟาหน้าทีวีตรงห้องนั่งเล่นหน้าบ้าน

    บรืนนน! ๆ ๆ ลุงบ็อบขับรถเข้ามาในบ้าน เขาไม่กดกริ่งไม่เรียกใครเลย วันนี้เขาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาเด็ปดูเท่ห์เหมือนพระเอกหนังบู๊

    หน้าของเขาขาวลพมุนจมูกโด่งแบบลูกครึ่ง หูของเขาแดงปากแดงคิ้วดกเข้มหล่อเบอร์แรง 

    เขาเจาะหูใส่ตุ้มลายไม้กางเขน เขาดูหนุ่มกว่าคุณพ่อของเมเด้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

    บ็อบเดินเข้ามาหน้าบ้านเจอเมเด้นนั่งดูการ์ตูนอยู่ 

    ฟุ่บ! "อรุณสวัสดิ์" ลุงบ็อบนั่งลงข้างๆเมเด้นและทักเธอเหมือนเพื่อน เขานั่งเบียดเธอจนแขนติดกัน 

    เมเด้นขนลุกซู่ เธอรีบกระเถิบหนีแล้วทักตอบ

    "ดี" 

    "ดูเรื่องอะไรเนี่ย" ลุงบ็อบถามแล้วถอดแว่นตากันแดดออก

    "ซุปเปอร์เซย่า" เมเด้นตอบแล้วเอามือหยิบกินสเต็กแบบไม่ใข้ช้อนใช้ส้อม

    ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบหมูชิ้นใหญ่กัดกินและตามองที่จอแบบไม่สนลุง

    "ซุปอะไรนะ" ลุงบ็อบถาม เขาโตที่เมืองนอกมาตลอดเพิ่งกลับมาไทย

    "ซุปเปอร์เซย่า ไปอยู่โลกไหนมาเนี่ย" เมเด้นประชดประชัน เธอยิ้มอย่างสะอกสะใจที่ได้หาเรื่องบ็อบเพราะปกติแล้วมีแต่เขาที่แกล้งเธอ

    "ไม่เห็นสนุกเลย" ลุงบ็อบบ่นแล้วหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่อง

    "เห้ย อย่าเปลี่ยนสิ" เมเด้นแย่งยื้อรีโมทในมือของบ็อบ

    "เอามานะ หนูจะดูการ์ตูน" เมเด้นบ่น

    ปั่ก! บ็อบปล่อยมือจนรีโมทกระแทกหน้าผากเมเด้นแดงช้ำ

    โอ๊ย! เธอร้องลั่น

    ฮือ! เมเด้นเอามือกุมหน้าผากน้ำตาปริ เธอหันหน้าหนีบ็อบและกัดฟันดังกร่อด ๆ

    ฮ่า! ๆ ๆ บ็อบถอดเสื้อยืดออก เขาเอาเสื้อมาขยำอังตรงปากแล้วพ่นลมร้อนออกมา

    แป๊ะ! เขาเอาเสื้อที่มีไอร้อนแปะตรงหน้าผากของเมเด้น เขาขยับตัวมาแล้วโอบเธอที่หันหน้าหนีเพื่อจะจับหน้าผาก

    เมเด้นตัวแข็งทื่อเหมือนโดนไฟช๊อต เธอลืมหายใจเมื่อลุงบ็อบก้มหน้าลงมามองตาของเธอ

     กลิ่นกายของเขาและกลิ่นน้ำหอมฟุ้งเข้าจมูกของเมเด้น 

    "เจ็บไหม" บ็อบถาม

    "ไม่ต้องมาแกล้งทำดีเลย เปลี่ยนช่องเดี๋ยวนี้" เมเด้นหันมาถลึงตาโตๆใส่

    บ็อบกดเปลี่ยนช่องแล้วนั่งกอดอกดูการ์ตูน

    เมเด้นนั่งหลังตรงเชิ่ดอกยิ้มย่อง เธอไขว่ห้างและเอาเท้ามาทางบ็อบ เธอแกว่งเท้าดุ๊กดิ๊กๆตามองที่ทีวี

    "อยู่บ้านท่านอย่านึ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น ฮิ ๆ" เมเด้นเอ่ยลอยๆแล้วหัวเราะชอบใจ

    ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบเนื้อคำโตมากัดกินและหัวเราะไปด้วย

    แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักเนื้อคำโตในปาก เธอหน้าแดงหายใจหายคอไม่ออก

    ลุงบ็อบหันมาแล้วเอาสองมือทาบแก้มขาวๆที่นุ่มนิ่ม

    เขาก้มหน้าประกบปากจูบเมเด้นอย่างรวดเร็วชนิดที่เธอไม่ได้ตั้งตัว

    จุ๊บ! ๆ ๆ อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นตาเหลือกตาค้าง เธอร้องไม่ออกเมื่อโดนบ็อบดูดปากดูดคอ 

   เขาเลื่อนหน้าออกแล้วเอานิ้วล้วงปากของเธอ 

   จุ๊บ! ๆ ๆ เขาประกบปากเธออีกครั้งแล้วสอดลิ้นเข้ามาลึกในลำคอ

   อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นสะบัดหน้าแต่ดิ้นไม่หลุด มือใหญ่ๆของเขาประกบหน้าเรียวเล็กของเธอจนหมด

    จมูกโด่งๆของบ็อบบดแก้มของเมเด้นจนแดงช้ำ ยิ่งเธอดิ้นหนีแก้มของเธอยิ่งโดนจมูกของเขาบี้

    ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขาพ่นใส่หน้าของเธอขนร้อนรุ่ม เลือดสาวของเธอฉีดพล่านขณะที่เธอหายใจไม่ออกเพราะว่าสเต็กจุกอยู่ที่คอ

   จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบดูดกลืนกินน้ำลายของเมเด้น 

    อุ๊ปส์! ๆ ๆ เธอร้องอยู่ในลำคอ สองมือของเธอยันกล้ามท้องซิกแพคของเขาไว้

   จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เขาคว้านลิ้นวนๆในปากของเมเด้นแล้วจูบดูดปากของเธอแรงขึ้น

   เมเด้นเสียวจนมือเกร็ง เล็บมือยาวๆสองข้างของเธอจิกกรีดกล้ามท้องของบ็อบจนแดงเป็นรอยขวั่นยาวๆ

    ผลุบ! เนื้อคำโตที่ติดคอของเธอหลุดเข้ามาในปากของเขาจนได้

    แฮ่ก! ๆ ๆ เมเด้นหายใจแรงเมื่อเขาดึงหน้าออก เธอไม่รู้จะขอบคุณหรือจะด่าเขาดี

    ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เมเด้นลุกยืนแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ เธอคว้าน้ำยาบ้วนปากมากลั้วปากแล้วพ่นทิ้ง

    เมเด้นล้างปากล้างคอเป็นสิบๆรอบ รสจูบที่เสียวซาบซ่านของลุงไม่อาจหายไปจากใจเธอได้เลย

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

    ตอน จูบซ้ำจูบซ้อน

    ลุงบ็อบนั่งคุยกับพ่อและแม่ของเมเด้นอยู่นาน แม่จัดห้องนอนของใหม่ไว้ให้ลุงซึ่งเป็นห้องที่ติดกับห้องของเมเด้นและพี่สาว

    "ไอย่า ไปซื้อของให้แม่ได้แล้ว" แม่บอกพี่สาว

    "หนูไปด้วย ๆ " เมเด้นวิ่งออกมาจากห้องน้ำ เธอใส่ชุดเดรสสีฟ้าสวย เนื้อตัวของเธอขาวโพลน

    "เอ่อ ลุงไปด้วยได้ไหมไอย่า พอดีว่าลุงต้องเอานาฬิกาไปซ่อมน่ะ" ลุงบ็อบเอ่ยถาม

    "อื้อ ไปสิคะ" ไอย่า พี่สาวคนโตพยักหน้ายิ้มแฉ่ง

    "ผมไปด้วยครับ ๆ" โนอาน้องชายวิ่งมากระโดดเกาะแขนลุงบ็อบอย่างสนิทสนม ราวกับว่าเขาเป็นคนในบ้าน

    เมเด้นแอบหันหน้าหนีแล้วเบะปาก เธอคิดเข้าข้าวตัวเองว่าบ็อบหาเรื่องไปเพราะอยากอยู่ใกล้เธอ

    พอเดินมาถึงรถโนอาก็วิ่งมานั่งเบาะหน้า ไอย่านั่งเบาะคนขับส่วนลุงบ็อบนั่งข้างหลัง

    "ลงมานะโนอา พี่จะนั่งหน้า" เมเด้นดุน้องชาย

    "ไม่เอา ผมจะนั่งข้างหน้า" โนอาเถียง

    "แกจะแย่งน้องทำไมห๊ะ" ไอย่า พี่สาววัยทำงานดุเมเด้น

    หิ! ๆ ๆ บ็อบยิ้มแฉ่งเมื่อเมเด้นเปิดประตูหลังแล้วลงมานั่งข้างๆเขา

    เขาแกล้งมองทางและเลื่อนตัวมานั่งตรงกลางจนแขนเบียดกับเมเด้น

    เมเด้นนั่งเกร็งหนีบขา เธอขนลุกซู่เมื่อแขนของบ็อบโดนแขนเธอ

    "ลุงบ็อบเลี้ยงพิซซ่าพวกเราได้ไหมครับ" โนอาหันมาถาม

    "ได้อยู่แล้ว" บ็อบตอบ

    ไอย่าชวนลุงบ็อบคุยเรื่องงาน เขาก็คุยตอบตาของเขามองที่กระจกหน้าแต่ตัวของเขานั่งแนบชิดกับเมเด้น

    น้องชายก็ชวนลุงคุยเรื่องสิงห์สาราสัตว์สลับกับพี่สาว ไม่มีใครคุยกับเมเด้นเลย 

    หิ! ๆ ลุงบ็อบหันมายิ้มให้เมเด้นที่นั่งสงบเสงี่ยม

    เมเด้นสะบัดหน้าหนีมามองกระจกข้างเธออายที่โดนเขาจูบจนไม่กล้าสู้หน้า เธอทั้งโกรธทั้งอายเขาจนสับสนไปหมด

    หมับ! บ็อบเสยผมยาวสลวยเหน็บหูให้เมเด้น

    ตุ๊บ! อุ๊! เธอกระทืบเท้าเหยียบเท้าของบ็อบแรง เขาเจ็บแต่กลั้นเสียงร้องเอาไว้ ใบหน้าหล่อๆของเขาแดงไปหมด

    ฮิ! ๆ ๆ เมเด้นหัวเราะชอบใจ เธอเอาสะโพกเบียดเอวลุงจนเขาต้องกระเถิบหนีมานั่งชิดริมประตู

    พอมาถึงในห้างลุงบ็อบเอาโนอาขี่คอแล้วเดินนำหน้าส่วนไอย่ากับเมเด้นเดินตามหลัง

    "เขาสูงขนาดนี้เลยรึ" เมเด้นมองตามหลังบ็อบและพึมพำ เขาตัวขาวสูงเด่นจนสาวๆในห้างหันมองเป็นตาเดียว

    "มีดีแค่หน้าตา นิสัยหื่น" เมเด้นบ่น เธอไม่ชอบสายตาที่สาวๆมองบ็อบเลย

    "นี่เธอเป็นบ้าอะไรพูดคนเดียวเนี่ย" พี่สาวถาม

    "ปล๊าว! ๆ ไม่มีอะไร" เมเด้นตอบแล้ววิ่งนำหน้า เธอลากรถเข็นมาเข็นแล้วพี่ไอย่าก็เลือกสินค้าอาหารแห้งใส่รถ

    "ของมันเยอะนี่ แยกกันหาละกัน" ไอย่าบอกเมื่อก้มอ่านโพยของใช้ที่แม่เขียนให้

    แคว่ก! ๆ ๆ เธอฉีกกระดาษแล้วยื่นให้เมเด้นครึ่งนึง

    ตุบ! ๆ ๆ เมเด้นเดินออกมาหาของตามชั้นวางสินค้าอีกแถวนึง โนอาเดินตามพี่ไอย่าที่ใจดีและชอบซื้อขนมให้ เขาอ้อนขอซื้อหุ่นยนต์ได้มาหนึ่งตัว 

    บ็อบเดินย่องตามมาข้างหลังเมเด้น เขายืนเท้าสะเอวดูสาวน้อยที่สวยที่สุดในบ้านกำลังหยิบของ

    เมเด้นหยิบนมกล่องสองยี่ห้อมาอ่าน เธอเอียงหน้าเรียวสวยไปมาเพื่อเปรียบเทียบความคุ้มค่า

    ท่าทางและกริยาของเธอช่างน่ารัก เธออ่านฉลากออกเสียงเบาๆไปด้วยโดยที่ไม่รู้ว่าบ็อบยืนอยู่ข้างหลัง

    "สองอันนี้แพงไปนะ ฮี่! ๆ" เมเด้นพึมพำ

    อึ๊บ! ๆ ๆ เธอยืนเขย่งเท้าเอื้อมมือหยิบนมชั้นบนแต่หยิบไม่ถึง มันอยู่สูงมาก

    หมับ! บ็อบเดินมาชิดจนอกชนหลังของเมเด้น เขาเอื้อมมือหยิบนมให้เธอและก้มหน้าหล่อๆกระซิบที่หู

    "เอาอันนี้เหรอ " บ็อบถาม

    หน้าของเขาชิดอยู่กับแก้มของเมเด้นเลย ริมฝีปากของเขารูดใบหูของเธอจนเสียวแว๊บในตอนที่กระซิบถาม

    ลมหายใจที่ร้อนผ่าวรดต้นคอขาวๆของเมเด้น ลมปากของเขากระแทกใบหูของเธอจนเสียวสยิวตัวเกร็ง

    อร๊าย! เมเด้นสะดุ้งตกใจ เธอถอยหนีทว่ากลับยิ่งกระแทกหลังชนอกของบ็อบ

    ตูดงอนๆของเธออัดเข้าเต็มเป้ากางเกงของเขา มันมีอะไรแข็งๆดันร่องก้นจนเธอเสียววาบ

    เธอรู้ชัดเลยว่าไม่ใช่กางเกงของลุงบ็อบแน่ มันใหญ่และแข็งแถมยังชี้โด่

    ลุงบ็อบยังยืนโอบและถือนมยื่นไว้ตรงหน้าของเมเด้น เธอเดินไปข้างหน้าก็ติดแขน ถอยหลังก็ตูดชนเป้ากางเกงของเขา เธอไร้ทางหนี

    "ปล่อยนะ ไม่งั้นหนูจะกรี๊ด" เมเด้นขู่

    "ก็รับไปซี่ คิดอะไรเนี่ย หิ! ๆ" ลุงบอกแล้วหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์

    เมเด้นเพิ่งจะเห็นว่ามีนมจ่ออยู่ตรงหน้า เธอรับมันถือแล้วลุงบ็อบก็ถอยออกห่าง

    เมเด้นไม่รู้แล้วว่าบ็อบตั้งใจช่วยหยิบหรือมาฉวยโอกาสโดนตัวเธอ แต่ไอ้ที่ดันตูดของเธอเมื่อกี้มันต้องใช่แน่ๆเธอรู้เลย

    ของรักของหวงผู้ชาย!

    "ไหนว่ามาซ่อมนาฬิกา" เมเด้นหันมาถามเสียงดุ

    "อื้ม พอดีว่าลืมเอามา" ลุงบ็อบตอบ เขาส่งยิ้มสเน่ห์กระแทกหน้าเมเด้น

    "โกหกตกนรก" เมเด้นดุบ็อบ

    เธอหันกลับมาที่ชั้นวางสินค้าแล้วหยิบนมมั่วๆหลายแพคยัดมือของเขา

    อุ้ย! ๆ ๆ บ็อบอุทานเมื่อเขาอุ้มนมถึงสี่แพค 

    ตุ๊บ! ๆ ๆ เขาวิ่งหนีไปหารถเข็นของไอย่าเสียแล้ว

    "สมน้ำหน้า ฮ่า! ๆ ๆ " เมเด้นหัวเราะอย่างสะอกสะใจ เธออารมณ์ดีจนหายโกรธเรื่องโดนจูบไปแบบไม่รู้ตัว เหลือเพียงความเสียวซ่านที่ยังตราจตรึงอยู่ในใจ

    พอซื้อของเสร็จแล้วลุงบ็อบก็พาทุกคนมากินพิซซ่าจนอิ่มหนำ ขากลับบ้านเมเด้นพิงเบาะหลับ

    รถในเมืองก็ติดหนักในวันหยุด เมเด้นเอนไปเอนมาจนหัวฟุบลงมาพิงไหล่ของลุงบ็อบสุดหล่อ

    หิ! ๆ ๆ บ็อบหันมายิ้มและปล่อยให้เมเด้นนั่งพิง เขาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและนั่งยิ้ม

    คร่อก! เมเด้นนั่งอ้าปากและกอดอกตัวเองหลับสนิท

    ฮ่า! ๆ ๆ โนอาหันมาหัวเราะเมื่อเห็นพี่สาวคนสวยอ้าปากหว๋อ

    "ถ่ายไว้ ๆ ฮ้า! ๆ ๆ " พี่ไอย่าบอกและส่งมือถือให้โนอาถ่ายรูปเมเด้น

    แช๊ะ! ๆ ๆ 

    ลุงบ็อบชูสองนิ้วยิ้มแฉ่ง 

    ไอย่าเลี้ยวเข้ามาเติมน้ำมันในปั๊มแล้วจอดรถหน้าห้องน้ำ

    "ขอเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ" 

    "ผมก็ปวดฉี่" โนอาวิ่งตามพี่สาวคนโตลงรถ

    บ็อบหันมาหาใบหน้าเรียวสวยที่พิงแขนเขาอยู่

    หมับ! ๆ ๆ เขาเอาหลังมือถูแก้มที่อิ่มอูมนุ่มใหญ่ของเมเด้นเบาๆ

    สายตาของเขากวาดมองลูบไล้ไปทั่วใบหน้าขาวๆของเมเด้น เธอสวยจับใจเขาจริงๆเธอคือรักแรกพบ

    อือ! เมเด้นครางเบาๆเมื่อบ็อบจับคางของเธอ เธอลืมตาตื่นและนั่งตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นดวงตาของบ็อบจ้องมอง

    เขาก้มหน้าหล่อลงมาชิดใกล้เธอจนหายใจรดกัน ปลายจมูกโด่งๆของเขาบดชนจมูกขาวๆที่จิ้มลิ้มของเมเด้นจนบี้

    เมเด้นยังงัวเงียไม่ได้สติดี เธอเผลอมองสบตากับลุงบ็อบและเหม่อลอย

    ราวกับโดนสะกดด้วยเวทย์มนต์ เธอลืมหายใจและลืมดิ้นหนี เธอมองตาของบ็อบจนหลุดเข้าไปในดวงตาคู่นั้น

    แววตาของเขาให้ความรู้สึกซาบซ่านลงลึกในใจ เขาดูหล่อเหลาเหลือเกินมนุษย์มนาไปมากแล้ว

    จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบก้มลงมาและเอาปากแดงๆบดจูบปากสีชมพูเรียวเล็ก

    อือ! ๆ ๆ เมเด้นร้องครางและได้สติกลับมา

    อ๊าย! ๆ ๆ เธอส่ายหน้าหนีและเอาสองมือยันอกล่ำๆของลุงบ็อบ ทว่าเขายิ่งรุกจูบเธอร้อนแรงขึ้น

    จุ๊บ! ๆ ๆ ริมฝีปากของเขาช่างหนานุ่ม เมเด้นเม้มปากตอบอย่างลืมตัวทั้งๆที่กำลังส่ายหน้าหนีไปมา

    สองมือของเธอจิกคอเสื้อของบ็อบเมื่อเขาสอดลิ้นเข้ามาชนฟันของเธอ เธอไม่ยอมให้เขาแลกลิ้น

    อ๊าย! ๆ เมเด้นดิ้นส่ายเอว ทว่าเต้านมน้อยของเธอกลับบดสีหน้าอกล่ำๆของบ็อบจนเสียวสยิว

    เธอนั่งตัวเกร็งจนลืมหายใจ มือไม้สั่นเทาไปหมด

    จุ๊บ! ๆ ๆ ลุงบ็อบสอดลิ้นเข้ามาพันวนๆในปากของเมเด้นจนได้ ลิ้นสากๆของเขาแตะรูดลิ้นของเธอจนเสียวสะท้านไปทั่วกาย

    ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกร้อนรุ่มดั่งถูกไฟเผา ขนของเธอลุกซู่ๆ หน้ามืดราวกับจะเป็นลม

    เมเด้นคิดหาทางรอดขณะที่กำลังโดนจูบปากแบบแลกลิ้น

    อื้อ! ๆ ๆ เธอร้องครางและชี้นิ้วไปข้างหน้ารถ

    ขวับ! ลุงบ็อบรีบหันกลับแล้วนั่งตัวตรงเพราะนึกว่าไอย่ากับโนอามา

    เพี๊ยะ! เมเด้นฟาดมือตบหน้าลุงบ็อบจนแดงฉาน เธอเผลอทำไปโดยอัติโนมัติทั้งที่ตัวเองยังไม่รู้ว่าโกรธหรือไม่โกรธเขา

. 

    ลุงบ็อบกลับนั่งเฉยไม่สะทกสะท้าน เป็นเมเด้นเองที่เจ็บมือจนร้อง โอย

    หมับ! "เป็นอะไรไหม" บ็อบจับมือน้อยๆของเมเด้นบีบนวดในทันใด

    "ทำอะไรหนู หนูจะฟ้องคุณพ่อ" เมเด้นขู่และปล่อยให้เขาจับมือ

    เธอทำหน้าจะร้องไห้แล้ว

    "เมื่อกี้หนูหลับน้ำลายเยิ้มเลอะปาก ไอก็เลยดูดออกให้" ลุงบ็อบตอบ

    "โกหก คนนิสัยไม่ดี" เมเด้นดุเสียงดัง

    "เอ้า จริงนะ ไม่เชื่อขอดูรูปที่โนอา เมเด้นอ้าปากหว๋อเลย" ลุงบ็อบตอบ

    "ถ้าไม่จริงฟ้องพ่อเลย ยังไงๆไอก็ตายถ้าโกหก" ลุงบ็อบท้า

    เขาบีบมือน้อยๆของเมเด้นแล้วจับมือของเธอกลับมาวางที่ตักของเธอ

    เมเด้นกระเถิบหนีและนั่งเงียบไม่พูดไม่จา สักพักพี่สาวกับน้องชายก็กลับมา 

    พอทุกคนถึงบ้านก็ช่วยกันยกของลงรถ เมเด้นรอให้ลุงบ็อบกับพี่ไอย่าเข้าบ้าน 

    เธอสะกิดขอดูรูปถ่ายในมือถือพี่สาวที่อยู่กับโนอา เธอเห็นตัวเองนั่งพิงแขนใหญ่ๆของลุงบ็อบและอ้าปากหว๋อ

   มีน้ำลายไหลยืดลงมาจากปาก 

   "น่าอายจริงๆ ฮือ" เมเด้นบ่น เธอรู้สึกผิดเอามากๆที่ตบหน้าลุงบ็อบ และเธอก็อายจนไม่กล้าจะแกล้งเขาแล้ว

    หิ! ๆ ๆ ลุงบ็อบกลับนั่งยิ้มคนเดียว เขาได้จูบเมเด้นถึงสองครั้งสองคราในวันเดียว 

    เขาดูภูมิใจยิ่งกว่าตอนจีบนางแบบติดเมื่อก่อนอีกด้วยซ้ำ 

    จูบฟรีของเมเด้นช่างซาบซ่านตรึงใจ ทั้งๆที่เขาจะใช้มือเช็ดน้ำลายให้เธอก็ได้แต่กลับไม่ทำ