ตอน 3
ELIN POV:
ฉันเดินโซซัดโซเซกลับเข้าไปในบ้านอัลฟ่า สถานที่ที่ฉันเคยเรียกว่าบ้าน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของเขา กลิ่นสนและพายุฝน แต่ตอนนี้มันแปดเปื้อนไปแล้ว ผสมกับกลิ่นหวานเลี่ยนของลิตาและน้ำนมของลูกเธอ มันทำให้ท้องไส้ของฉันปั่นป่วน
ฉันทนไม่ไหว
ด้วยพลังเฮือกสุดท้ายที่สิ้นหวัง ฉันเริ่มเก็บกวาดห้อง เสื้อผ้าของเขา หนังสือของเขา อะไรก็ตามที่มีกลิ่นของเขา ฉันคว้ามันมาทีละกำมือ แล้วโยนออกไปนอกประตูหน้าบ้าน บนสนามหญ้าที่ตกแต่งอย่างสวยงาม ฉันไม่สนว่าใครจะเห็น
ขณะที่ฉันโยนเสื้อแจ็กเก็ตหนังตัวโปรดของเขาลงบนกองที่สูงขึ้นเรื่อยๆ รถเก๋งสีดำเงาวับคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาในถนนรถแล่น
ธาม
เขาลงจากรถ เดินอ้อมไปทางฝั่งผู้โดยสาร และเปิดประตูให้ลิตาด้วยความอ่อนโยนที่ทำให้ฉันจุกในลำคอ เขาอุ้มลูกหมาป่าที่กำลังหลับอยู่จากอ้อมแขนของเธออย่างระมัดระวัง ท่าทางของเขาอ่อนโยนและชำนาญ
“เธอพักได้แล้วนะ” ฉันได้ยินเขาพึมพำกับเธอ “นี่คือบ้านของเธอ”
นักรบสูงวัยคนหนึ่ง หนึ่งในผู้อาวุโสที่น่าเคารพของฝูง กำลังเดินผ่าน เขาเห็นภาพนั้นและรอยยิ้มกว้างก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาเดินเข้าไปหาพวกเขา ก้มศีรษะลงเล็กน้อย
“อนาคตลูน่า” หมาป่าเฒ่าพูด เสียงของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่นอย่างแท้จริงขณะที่มองไปที่ลิตา “ขอแสดงความยินดีด้วยที่มอบทายาทที่แข็งแกร่งให้กับอัลฟ่าของเรา”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ นี่แหละ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น คำโกหกที่พูดซ้ำๆ บ่อยพอจะกลายเป็นความจริง
ธามไม่ได้แก้ต่างให้ฉัน เขาไม่แม้แต่จะสะดุ้ง แต่เขากลับโอบแขนรอบไหล่ของลิตา ดึงเธอเข้ามาใกล้ขึ้น และเพียงแค่พยักหน้า เขายอมรับตำแหน่งนั้นให้เธอ เขายอมรับคำโกหก
ในสายตาของฝูงเขา ฉันได้จากไปแล้ว
ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นฉัน ยืนอยู่ตรงประตูท่ามกลางความโกลาหลที่ฉันสร้างขึ้น เขาขมวดคิ้ว ความรำคาญใจฉายวาบในดวงตาของเขา
“เอลิน” เขาพูด เสียงของเขาเคร่งขรึม เขาเดินมาทางฉัน ทิ้งลิตาไว้ข้างรถ “ฉันเป็นห่วง ทำไมเธอไม่รอฉันล่ะ”
“ทำไมนายไม่บอกความจริงกับเขาล่ะ” ฉันถาม เสียงของฉันเรียบเฉย ไร้อารมณ์ “ทำไมนายปล่อยให้เขาเรียกเธอว่าลูน่าของนาย”
“มันก็แค่ตำแหน่งน่า เอลิน อย่าสร้างเรื่องเลย” เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ ความอดทนของเขาเริ่มจะหมดลงอย่างเห็นได้ชัด
ลูกหมาป่าในอ้อมแขนของเขาเริ่มงอแง ร้องออกมาเบาๆ ความสนใจของธามกลับไปที่มันทันที
“เห็นไหม ลูกหมาป่าอารมณ์ไม่ดี” เขาพูด น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเด็ดขาด “ลิตากับลูกจะอยู่ที่นี่นับจากนี้ไป ถ้าเธอรับไม่ได้ เธอก็ย้ายไปอยู่ที่พักของพวกโอเมก้าได้เลย”
ที่พักของพวกโอเมก้า เขาจะส่งคู่แท้ที่กำลังตั้งท้องของเขาไปอยู่กับสมาชิกระดับต่ำสุดของฝูง
ประกายความหวังสุดท้ายในตัวฉันดับวูบลง
คุณอาจชอบ
