หลังขอหย่าก็แพ้ท้อง อดีตสามีผู้เป็นเจ้านายก็ตามจีบแทบบ้า

เมื่อหลินซิหยูสบตากับดวงตาที่ลึกล้ำของเสิ่นซิเหนียน เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมา แต่ภายนอกเธอยังคงแสร้งตื่นตระหนกและพูดออกมาว่า “คุณ...“ แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้...

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว หลิน ซิหยูก็รีบหยิบชุดที่เธอเพิ่งถอดออกไป สวมลงไปอย่างไม่ตั้งใจ และเตรียมตัวจะออกไป

แต่ทันทีที่เธอลุกจากเตียง ชายหน้าบึ้งก็ดึงแขนเธอจากด้านหลัง “เดี๋ยวก่อน“

น้ำเสียงทุ้มลึกของเสิ่นซิเนียนแฝงไปด้วยความสงสัย： “เมื่อคืนคุณช่วยฉันไว้หรือเปล่า？“

หลิน ซิหยู ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในใจ ดูเหมือนว่าเธอจะเดิมพันถูกต้องแล้ว

เฉินซิเนียนไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งมีความสัมพันธ์ด้วยเมื่อคืนนี้คือใคร！

จากนั้น หลิน ซิหยูก็เงยหน้าขึ้นมองเสิ่น ซิเหนียน พยักหน้าด้วยสีหน้าน่าสงสารและเสียใจ และกล่าวว่า “ใช่...“

เสิ่นซิเอียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาถูกคู่แข่งทางธุรกิจหลอกเมื่อคืนนี้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ไม่ว่าจะเกิดสถานการณ์ใดก็ควรให้คำอธิบายแก่อีกฝ่าย

เขาปล่อยแขนของหลินซิหยูและพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ตั้งแต่คุณช่วยฉันไว้ ฉันจะให้สิ่งชดเชยที่คุณสมควรได้รับ“

หลิน ซิหยูคิดกับตัวเองว่า เสิ่น ซิเหนียน คงเคยเห็นผู้หญิงมาทุกประเภทแล้ว และวิธีเดียวที่จะสร้างความประทับใจที่ดีให้กับเขาได้ก็คือการทำให้ตัวเธอโดดเด่นกว่าคนอื่นๆ

นางพยายามอย่างเต็มที่ที่จะระงับความตื่นเต้นของตน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตา และนางปฏิเสธด้วยความเย่อหยิ่งแบบเสแสร้ง โดยกล่าวว่า “ไม่จำเป็น ข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยให้ท่านเรียกร้องค่าชดเชยแต่อย่างใด“

จากนั้น เฉินซิเนียนก็มองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าเขา และเมื่อเขาเห็นคราบเลือดสีแดงสดที่เปื้อนอยู่บนเตียง เขาก็อดรู้สึกผิดเล็กน้อยไม่ได้

เขาพูดอย่างหนักแน่นว่า “ฉันบอกว่าฉันจะชดเชยให้คุณ และฉันจะไม่ผิดคำพูดเด็ดขาด”

-

เช้าวันต่อมา

เจียงหนิงเพิ่งตื่นนอน เธอมักจะดูเวลาในโทรศัพท์เป็นประจำ แต่กลับสนใจแต่ข่าวที่กำลังเป็นกระแสอยู่

ตระกูล Shen ที่ร่ำรวยกำลังลงทุนหลายสิบล้านเพื่อโปรโมตดาวรุ่ง Lin Siyu！ -

[จากนักแสดงระดับสามสู่ดาราดังเพียงชั่วข้ามคืน： ความลับที่ไม่เคยเปิดเผยระหว่างวงการบันเทิงและเศรษฐี]

เจียงหนิงคุ้นเคยกับการนินทาเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับเสิ่นซื่อเหนียนอยู่แล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาฟุ่มเฟือยขนาดนี้ เธออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เขาใจกว้างมาก เหมือนจะเจอรักแท้แล้ว“

เธอส่งยิ้มเยาะเย้ยถากถาง โยนโทรศัพท์ทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้า

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงหนิงขับรถไปที่ลานจอดรถของบริษัท

เธอจอดรถแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์ ประตูยังเปิดอยู่ และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นชายร่างสูงหล่อเหลายืนอยู่ข้างใน

เฉินซื่อเหนียน！

เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง？

เจียงหนิงอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง

การเผชิญหน้าอันเร่าร้อนที่เธอมีกับเสิ่นซิเนียนในห้องส่วนตัวเมื่อคืนนี้กลับมาผุดขึ้นมาในใจเธออีกครั้ง...

ไม่เข้ามาเหรอ？ เฉินซิเนียนจ้องมองเจียงหนิงอย่างเย็นชา คิ้วของเขาขมวดมุ่นและน้ำเสียงของเขาหงุดหงิด แต่เขาวางมืออย่างสุภาพบุรุษไว้ข้างหน้าลิฟต์เพื่อป้องกันไม่ให้ประตูปิด

“โอ้ ขอบคุณ” เจียงหนิงถอนหายใจด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่รู้จักเธอ และเดินเข้าไปในลิฟต์อย่างใจเย็น

ประตูลิฟต์ปิดลงอย่างช้าๆ และในพื้นที่ปิด ทั้งสองยืนอยู่คนละฝั่งโดยไม่พูดอะไรเลย ราวกับว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้ากันจริงๆ

โดยไม่คาดคิด ลิฟต์ขึ้นไปได้เพียงไม่กี่ชั้นก็หยุดกะทันหันพร้อมกับเสียงดังปัง และไฟก็ดับลง

เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน เจียงหนิงยังคงสงบ ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กดปุ่มลิฟต์ทั้งหมด จากนั้นจึงกดปุ่มเรียกฉุกเฉิน

แต่ในความมืดมิด คิ้วของ Shen Sinian ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาซีด และมีเหงื่อเย็นสองสามเม็ดปรากฏบนหน้าผากของเขา

ลิฟต์เงียบสงัด ทั้งเจียงหนิงและเฉินซื่อเหนียนต่างก็ไม่ได้พูดอะไร

ทันใดนั้นลิฟต์ก็ร่วงลงมาอย่างกะทันหัน

เจียงหนิงขมวดคิ้ว แต่เธอก็ยังคงสงบ พิงผนังลิฟต์ ไม่ขยับเขยื้อนเหมือนภูเขา

ความรู้สึกที่ตกลงมาอย่างกะทันหันทำให้ Shen Sinian เกิดความตื่นตระหนก และอาการวิงเวียนศีรษะและกดดันทำให้เขาพยุงร่างกายตัวเองได้ยาก

วินาทีถัดมา เฉินซิเนียนก็ล้มลงทับเจียงหนิงอย่างควบคุมไม่ได้

เจียงหนิงตกใจและถูกกดทับโดยน้ำหนักของผู้ชายคนหนึ่ง ทำให้เธอต้องกัดฟันและใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อทรงตัว

ในที่สุดลิฟต์ก็หยุดเคลื่อนที่

เจียงหนิงสาปแช่งชายคนนั้นในใจเพราะเธอไร้ประโยชน์ในขณะที่พยายามผลักเขาออกไป

แต่ทันทีที่เธอวางมือบนหน้าอกของ Shen Sinian เธอก็สังเกตเห็นว่าร่างกายของเขากำลังสั่นเทา

เจียงหนิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอจึงรีบใช้มือข้างที่ว่างเปิดไฟฉายบนโทรศัพท์ของเธอ

ใบหน้าของเสิ่นซื่อเหนียนซีดเผือด คิ้วขมวดมุ่น หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ เขามีกิริยาท่าทางที่เย็นชาและเหนือกว่าคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเขา เจียงหนิงก็รู้สึกกลัวเล็กน้อยและรีบถามว่า “เกิดอะไรขึ้น？“

“ฉันมี…… อาการกลัวที่แคบ… เสิ่นซิเหนียนอธิบายด้วยความยากลำบาก

เจียงหนิงตกใจมากและไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เธอยังกลัวว่าอาจมีอะไรเกิดขึ้นกับเสิ่นซื่อเหนียนก่อนที่ความช่วยเหลือจะมาถึง

“ที่……“ เธอมองไปรอบๆ แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่ามีขวดน้ำแร่ขวดเล็กอยู่ในกระเป๋า ด้วยความตกใจ เธอหยิบน้ำขึ้นมาสาดใส่หน้าของเสิ่นซื่อเหนียน

“ให้ฉันช่วยคุณตื่นเถอะ！“

น้ำเย็นจัดสาดเข้าใส่หัวเขา เสิ่นซื่อเหนียนถึงกับตกตะลึง สติของเขาไม่กลับมาเป็นปกติอยู่นาน ชั่วขณะหนึ่งเขาลืมความกลัวไปเสียสนิท

ในไม่ช้า เจ้าหน้าที่บำรุงรักษาลิฟต์ก็มาถึงและช่วยเหลือเฉินซิเนียนและเจียงหนิง

สายตาของเสิ่นซื่อเหนียนกว้างขึ้น อาการทางกายของเขาดีขึ้นทันที เขามองหญิงสาวผู้สงบนิ่งตรงหน้าอย่างสงบเสงี่ยม ก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้าและกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนะ“

ใบหน้าของชายคนนั้นและเส้นผมที่ร่วงหล่นบนหน้าผากของเขาเปียก และเสื้อสูทของเขาก็เปียกเช่นกัน ทำให้เขาดูยุ่งเหยิงมาก

เมื่อเห็นเช่นนี้ เจียงหนิงก็อดหัวเราะไม่ได้ “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่คิดว่าการสาดน้ำใส่หน้าเธอจะได้ผล”

บางทีการแสดงออกเยาะเย้ยของเจียงหนิงอาจชัดเจนเกินไป เพราะใบหน้าของเสิ่นซิเนียนดูมืดมนลงทันที

ผู้หญิงคนนี้กล้ามาก

เจียงหนิงรู้ว่าเมื่อไหร่ควรหยุด จึงกลับไปมีท่าทีสุภาพและห่างเหินตามปกติ และกล่าวว่า “ฉันต้องไปทำงาน ฉันจะไปแล้ว“

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้วเธอก็หันหลังแล้วออกไปโดยไม่รอฟังปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

เฉินซิเนียนมองดูร่างของเจียงหนิงที่กำลังถอยหนี ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และรอยยิ้มขี้เล่นก็ปรากฏบนริมฝีปากของเขา

-

บริษัท เอ็มเค จิวเวลรี่

“วันนี้บอสใหญ่ที่จะมาเทคโอเวอร์บริษัทเราจะมาค่ะ ตื่นเต้นมากเลยค่ะ...”

เพื่อนร่วมงานหญิงในสำนักงานเลขานุการต่างก็พูดถึงบอสใหญ่ลึกลับที่ได้ซื้อบริษัทของพวกเขาไป

แม้แต่เจียงหนิง ซึ่งปกติไม่ชอบนินทา ก็ยังอดอยากรู้ไม่ได้ว่าเจ้านายคนใหม่จะเป็นใคร

ความคิดนั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าอันวุ่นวายหลายเสียงเข้ามาจากไม่ไกล

เจียงหนิงเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวและเห็นผู้นำระดับสูงหลายคนล้อมรอบชายหนุ่มคนหนึ่งขณะที่พวกเขาเดินเข้ามา โดยโค้งคำนับและแนะนำตัวเขา： “นี่คือสำนักงานเลขาธิการ“

เพื่อนร่วมงานหญิงหลายคนที่ยืนอยู่บริเวณใกล้เคียงลุกขึ้นยืนทันทีและทักทายหัวหน้าใหญ่ด้วยความตื่นเต้นและกังวล

มีเพียงเจียงหนิงเท่านั้นที่ยังคงตกตะลึง ไม่สามารถตอบสนองได้แม้แต่วินาทีเดียว

ปรากฎว่าบริษัทถูกซื้อโดย Shen Sinian ใช่หรือไม่？

เธอคิดว่ามันไร้สาระพอที่จะมีเซ็กส์กับอดีตสามีที่กำลังจะหย่าร้าง แต่ตอนนี้อดีตสามีคนนั้นกลายมาเป็นเจ้านายของเธอ และเธอก็แค่ราดน้ำใส่เขาในลิฟต์

แค่คิดถึงเรื่องนั้น เจียงหนิงก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลังและเหงื่อแตกพลั่ก

เสิ่นซิเนียนหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความขบขันเล็กน้อยขณะที่เขาถามว่า “คุณชื่ออะไร“

เจียงหนิงรู้สึกตัวและรีบยืนขึ้นเพื่อตอบว่า “เจียงหนิง“

“เจียงหนิง？” เสิ่นซิเนียนขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกเลือนลางว่าชื่อนี้คุ้นๆ อยู่บ้าง

“ใช่.“ เจียงหนิงพยักหน้า แต่ก็อดรู้สึกประหม่าเล็กน้อยไม่ได้ เสิ่นซื่อเหนียนจำเธอได้ไหมนะ

เฉินซิเนียนคิดอยู่สองสามวินาที จากนั้นคิ้วของเขาก็ผ่อนคลายลง “ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว ตอนที่เจ้านายเก่าของคุณเซ็นสัญญากับฉัน เขาบอกว่าในบรรดาเลขาทั้งหมด คุณมีความสามารถในการทำงานที่ดีที่สุด”

“เจ้านายใจดีเกินไป” เจียงหนิงยิ้มอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจเช่นกัน

ดูเหมือนเธอจะคิดมากไป เธอเคยคิดว่าหลังจากแต่งงานกันมาสองปี เสิ่นซื่อเหนียนก็น่าจะรู้จักชื่อของเธอ แม้เขาจะไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนก็ตาม แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเสิ่นซื่อเหนียนกลับต่อต้านการแต่งงานมากกว่าที่เธอคิด

เฉินซิเนียนต้องการดูว่าความสามารถของเจียงหนิงเป็นอย่างไรจริงๆ จึงจัดการว่า “คุณจะเป็นผู้รับผิดชอบในการเป็นประธานการประชุมในภายหลัง“

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เพื่อนร่วมงานของเธอทุกคนก็มองเจียงหนิงด้วยความอิจฉา

เจียงหนิงไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่เธอจะทำอย่างไรได้ เมื่ออีกฝ่ายเป็นเจ้านายของเธอ？ เขาทำได้เพียงยิ้มและเห็นด้วย “โอเค คุณเฉิน”

ยี่สิบนาทีต่อมา กลุ่มดังกล่าวก็นั่งลงในห้องประชุม

เจียงหนิงยืนอยู่หน้าจออธิบายเนื้อหาบน PPT ในลักษณะเป็นระเบียบ

เธอสวยและมีรูปร่างที่ยอดเยี่ยม ความสูงเกือบ 1.7 เมตรของเธอทำให้เธอมีออร่าที่หาไม่ได้ในผู้หญิงคนอื่น

ทุกสายตาในห้องประชุมจับจ้องไปที่เจียงหนิง

เสิ่นซื่อเหนียนนั่งลงบนเก้าอี้หลัก มองเจียงหนิงที่กำลังจริงจังและจดจ่ออยู่กับงาน เขาอดนึกถึงฉากที่ทั้งคู่พบกันในลิฟต์ไม่ได้ ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย แววตาแฝงความสงสัยปรากฏขึ้นในแววตา

เขาคิดเสมอว่าผู้หญิงคนนี้มีความรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ

แม้การประชุมจะจบลงแล้ว แต่เสิ่นซื่อเหนียนก็ยังไม่เข้าใจว่าความรู้สึกคุ้นเคยนี้มาจากไหน อย่างไรก็ตาม เขาสนใจผู้หญิงคนนี้มาก จึงกล่าวว่า “คุณจะเป็นเลขาส่วนตัวของผม พาทีมงานเดิมของคุณมาดูแลเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในสำนักงานของท่านประธานาธิบดี“

เจียงหนิงรู้สึกตกใจจริงๆ

หลังจากบริษัทถูกซื้อกิจการ พวกเขาก็เริ่มปลดพนักงานจำนวนมาก เธอคิดว่าสำนักงานเลขานุการของเธอจะต้องเป็นแห่งแรกๆ ที่ถูกปลด แต่เธอก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอย่างไม่คาดคิด

ก่อนที่เจียงหนิงจะทันได้ตอบ เสิ่นซื่อเหนียนก็พูดต่อว่า “คนอื่นๆ โปรดออกไป เจียงหนิง โปรดอยู่ต่อ”

ทุกคนออกไปตามคำสั่ง เหลือเพียงเสิ่นซิอานและเจียงหนิงในห้องประชุม