ตอน 3
ภายในบ้านหรู...
เธอเตรียมมื้อเย็นไว้รอต้อนรับสาวสวยที่ลูกชายอ้างว่าเป็นแฟนสาวอย่างตั้งใจ และคิดเพียงแค่ว่าทุกอย่างต้องเกิดขึ้นจริงอย่างที่เธอคุยโม้ไว้กับคุณหญิงคุณนายพวกนั้น
“ถึงไม่ใช่ ฉันก็จะทำให้มันใช่...”
เธอพูดด้วยสีหน้ามั่นใจว่าจะจัดการทุกอย่างได้ และถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นเพียงเรื่องโกหกจากลูกชาย เธอก็พร้อมจะทำให้มันกลายเป็นเรื่องจริง...
“คุณแม่ครับ”
“อ้าวมากันแล้วเหรอ”
“สวัสดีค่ะ” ณชายกมือขึ้นไหว้ทักทายหญิงสาวสูงศักดิ์เจ้าของบ้าน
“แม่ให้คนเตรียมอาหารเย็นไว้แล้ว ไม่รู้ว่าหนูณชาจะชอบหรือเปล่า?” เธอพูดบอกสาวสวยว่าที่ลูกสะใภ้ท่าทางใจดี
“หนูทานอะไรก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
“งั้นเราทานข้าวกันเลยดีกว่าเนอะ แม่มีเรื่องจะถามหนูเยอะเลย...”
“ค่ะ...” ขอโทษที่ต้องโกหกนะคะคุณนาย แต่ว่าหนูต้องหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องจริงๆ
เธอพูดขอโทษแม่ของนายจ้างในใจ เพราะไม่อยากรู้สึกผิดที่ทำเช่นนี้แต่ก็ไม่อยากเลือกงาน เพราะรู้ว่าเธอไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว หรือถ้ามีก็ไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไหร่ เธอเลยต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้เพราะไม่งั้นคงต้องปล่อยทิ้งคอนโดที่ซื้อไว้ที่กรุงเทพ และหอบความฝันที่มีหนีกลับไปซบอกพ่อแม่ที่ลำปาง ซึ่งเธอยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นไม่ได้...
“หนูณชารู้จักกับตาเจเลอร์ได้ยังไงเหรอ เล่าให้แม่ฟังหน่อยสิ”
“เธอเป็นลูกค้าประจำที่ร้านน่ะครับคุณแม่...” เจเลอร์พูดตอบคำถามนั้นแทนณชาตามบทที่ทั้งสองคุยกันที่ร้านในก่อนหน้า
“แล้วใครจีบใครก่อนเหรอ?” เธอยิงคำถามต่อทันที เพราะยังคางแคลงใจอยู่
“หนูค่ะ..หนูเป็นคนจีบพี่เจเลอร์ก่อน” เธอแสร้งทำเขินอายเมื่อพูดคำนั้น
“แม่ว่าแล้วไง..ถ้าหนูบอกว่าตาเจเลอร์จีบก่อน แม่คงคิดว่าหนูโกหก เพราะแม่รู้ว่าลูกชายแม่จีบสาวไม่เป็น”
“คุณแม่ครับ~”
“อายเหรอ ก็เรื่องจริงหนิ กว่าจะยอมมีแฟนให้แม่ ปล่อยให้คนอื่นนินทาแม่ไปถึงไหนต่อไหนแล้ว” เธอพูดตัดพ้อลูกชาย และดูมีท่าทีจะเชื่อเรื่องที่ทั้งคู่บอกว่าเป็นแฟนกัน
“ผมอยากจะให้แน่ใจก่อนหนิครับ แล้วค่อยพาเธอมาเจอคุณแม่”
“แล้วคบกันนานหรือยังจ๊ะ”
“กะ เกือบปีแล้วครับ”
“งั้นก็แต่งได้แล้วสิ”
“คะ แคร่กๆ ขอโทษค่ะ” ใจเย็นก่อนค่ะคุณนาย...
“เป็นอะไรไหมครับ” เจเลอร์ถามสาวสวยท่าทางเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าเธอสำลักข้าวที่ทานเข้าไป
“อ๋อ ไม่ค่ะที่รัก”
“เรื่องนั้นผมว่ารออีกหน่อยดีกว่านะครับ”
“ใช่ค่ะ เราคบกันจริงๆ แค่ห้าหกเดือนเองค่ะ แต่ว่ารู้จักกันประมาณเกือบๆ ปี”
“ใช่ครับคุณแม่”
“แม่กับพ่อลูกคบกันแค่สามเดือนแม่ก็ท้องแล้วนะ...” เธอพูดท่าทางน้อยใจลูกชาย เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยังไม่ได้คิดเรื่องแต่งงานหรือสร้างครอบครัว
“แม่อยากมีหลาน...”
“คือ..คุณแม่ครับ”
“ก็จริงหนิ แม่อยากมีหลาน คนอื่นเขามีกันหมดแล้ว แม่ไม่มีเหมือนเขา” เธอพูดท่าทางงอแงเหมือนเด็กเพราะเป็นวิธีกดดันลูกชายในแบบฉบับของเธอที่ทำอยู่ประจำ
“รออีกหน่อยนะครับคุณแม่...”
“ให้รอถึงเมื่อไหร่ บอกมาสิ” เธอนิ่งเพื่อรอฟังคำตอบจากลูกชาย “เห็นไหม ลูกก็ตอบแม่ไม่ได้”
“ถ้าคุณแม่เหงา ผมซื้อหมาให้เลี้ยงเอาไหมครับ...”
“ไม่เอาหมา แม่จะเอาหลาน หลาน...” เธอพูดเน้นคำว่าหลานเพื่อให้ลูกชายเข้าใจในสิ่งที่เธอต้องการ
“เข้าใจแล้วค่ะคุณแม่ ไว้หนูขอปรึกษาเรื่องนี้กับที่บ้านหนูก่อนนะคะ” เธอพูดเอาใจคุณหญิงจิตตาเพื่อแก้ไขสถานะการณ์เฉพาะหน้าเวลานั้น
“จริงนะหนูณชา~” เธอแสดงท่าทางดีใจเมื่อความฝันของเธอเริ่มเห็นความเป็นไปได้มากขึ้น “น่ารักจังเลยลูก แม่รอฟังข่าวดีนะ^^”
ผมไม่ชอบพูดโกหกเลยจริงๆ แต่เหมือนว่านั่นจะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมยื้อเวลาจากเรื่องนั้นไปได้ และไม่ทำให้แม่ของผมพาผู้หญิงแปลกหน้ามาเสนอให้ผมถึงที่ร้านอีก เพราะหากเป็นแบบนั้นผมคงต้องแต่งกับใครสักคนที่คุณแม่พามาให้รู้จัก...
“อ๋อจริงสิ พรุ่งนี้หนูณชาว่างไหมลูก”
“พรุ่งนี้เหรอคะ” ถ้าตอบว่าว่างคงได้ใจคุณนายแน่ “ว่างค่ะคุณแม่ พรุ่งนี้ณชาว่างทั้งวันเลยมีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ดีเลย งั้นพรุ่งนี้ไปออกงานเป็นเพื่อนแม่หน่อยสิ แม่ไม่อยากไปคนเดียว...”
“ออกงานเหรอครับ”
“ใช่ งานแต่งลูกชายคุณนุช ที่แม่ชวนลูกไปไง”
“เอ่อแต่...”
“แต่อะไร..หนูณชาบอกแม่แล้วว่าว่าง ถ้าว่างก็ไปได้สิจริงไหมลูก” เธอหันมาถามณชาอย่างตั้งตารอคำตอบ
เอาแล้วไง ปัญหาเกิดแล้วยัยณชา... “เอ่อ...”
“เหอะ ไม่เป็นไร แม่ไปคนเดียวก็ได้”
“ณชาไปได้ค่ะ..แต่กำลังคิดอยู่ว่าพี่เจเลอร์จะว่างไปด้วยหรือเปล่า” เธอรอคำตอบจากเจเลอร์เพราะไม่กล้าที่จะไปกับแม่ของเขาตามลำพัง กลัวว่าจะหลุดโป๊ะความจริงกลางงานสังคม คงได้อับอายขายขี้หน้าแน่ๆ
“เอ่อ...”
“ไปด้วยกันนะคะที่รัก ให้คุณแม่ไปคนเดียวคงเหงาแย่”
เธอทำหน้าตาอ้อนเจเลอร์เพื่อบอกให้เขาทำตามสิ่งที่เธอแนะนำ เพราะเธอรู้จุดประสงค์ของคุณแม่ว่าท่านต้องการพาเธอที่เป็นแฟนลูกชายไปออกงาน เพื่อประกาศให้คนอื่นรู้ว่าลูกชายของเธอไม่ได้เป็นเกย์ และมันก็น่าจะดีถ้าเธอพาเจเลอร์ไปออกงานด้วยกันได้ ทุกอย่างน่าจะจบ…
“ทำไมหนูน่ารักจังเลยลูก^^” ฉันรู้สึกจะชอบเด็กคนนี้แล้วสิ ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่เป็น ชั่งเอาอกเอาใจซะเหลือเกิน
“ก็ได้ครับ ผมไปด้วยก็ได้” เหมือนว่าคุณณชาจะมีแผนอาไรบางอย่าง ซึ่งผมก็อยากจะลองเชื่อเธอดูเผื่อว่านั่นจะเป็นทางออกที่ดี
“จริงนะ งั้นคืนนี้หนูณชานอนที่นี่นะลูก..”
“อะไรนะคะ?!”
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]
[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]
คุณอาจชอบ
