ตอน 3
บทที่ 2. สิ้นสุดสถานะสมรส
เมษาไม่มีความอยากอาหารเลยสักนิด แต่เป็นเพราะเห็นแก่เด็กที่อยู่ในท้อง เธอเลยต้องหาอะไรกินรองท้องไว้บ้าง บ้านที่เป็นเรือนหอของเธอ อยู่ถัดจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของครอบครัวเดชดำเกิง คงเพราะไม่ต้องการให้ทุกสายตาคอยสอดส่อง คีรินเลยเสนอเรื่องแยกบ้าน หลังงานวิวาห์จบลงสามเดือน
ความจริงรสนิยมของเธอกับคีรินค่อนข้างคล้ายกัน
เรื่องการตบแต่งภายใน ชายผู้นั้นจึงมอบหน้าที่นั้นให้กับเธอ
หากไม่นับเรื่อง ‘ความรัก’ เธอกับคีรินก็ถือว่าเป็นคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบคู่หนึ่ง เธอพยายามเป็นภรรยาที่ดี เพื่อประคองชีวิตคู่ให้อยู่รอด เมษาแน่ใจเธอทำหน้าที่ได้ดีเชียวแหละ
แต่ทำไมชีวิตคู่ของเธอ ถึงยังง่อนแง่นเช่นนี้
ทีวีในห้องนั่งเล่นถูกเปิดเอาไว้…
เมษากอดหมอนนั่งเหม่ออยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องรับรองแขก เธอเหลือบมองเวลาที่นาฬิกาบนผนังห้องบ่อยๆ ความจริงเธอกำลังมีเรื่องกังวลหลายอย่าง ไม่ได้ดูรายการทีวีเลยสักนิด
เธอพยามแล้วที่จะไม่คิดมาก แต่เวลาที่เคลื่อนที่ไปช้าๆ ก็ช่วยเพิ่มความวุ่นวายในใจให้กับเมษามากขึ้น ถึงคีรินจะงานยุ่งมากแค่ไหน ช่วงหลังๆ มานี่ เขากลับบ้านตรงเวลามากกว่าเดิม เขามักจะกลับมาถึงก่อนมื้อค่ำของทุกวัน บางวันนวลอนงค์มารดาของเขา ก็แวะมารับประทานมื้อค่ำด้วย เวลาส่วนใหญ่หลังมื้อค่ำ คือความสุขภายในห้องนอน
เธอไม่ได้คิดไปเอง หลังๆ มานี่ คีรินเต็มใจที่จะเริงรักกับเธอมากขึ้น เขาไม่ได้พยายามปิดบังความสุขเต็มเปี่ยมที่ได้รับจากเธอหลังหลับนอนด้วยกัน เหมือนกับครั้งแรกๆ ที่เขาตักตวงความสุขบนเรือนร่างของเธอเพียงแค่อย่างเดียว
เขาชื่นชมเธอ และแสดงออกถึงความพอใจ
“เห้อ!!” เมษาเผลอตัวถอนหายใจแรงๆ ออกมา
สี่ทุ่มแล้ว…ยังไม่เห็นแม้แต่เงาสามี
เมษาเพลียแล้วก็หลับไปโดยไม่รู้ตัวบนโซฟาตัวนั้น นั่นเอง
ช่วงจังหวะที่กำลังเคลิ้มนั่น เธอรู้สึกว่าตัวเบา ราวกับว่ากำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ เธอปรือเปลือกตาขึ้นมองแล้วก็พึมพำ “คุณกลับดึกจังเลยค่ะ”
“อือ”
“คุณดื่มมาเหรอคะ?”
“อือ ดื่มมานิดหน่อย ทำไมเหรอ เธอไม่ชอบหรือไง?” คีรินถามกลับเสียงแผ่วหวิว
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ” เมษาตื่นเต็มตา หลังเขาหย่อนเธอไว้ที่เตียงนอน เมษาก็ทรงตัวนั่ง มองคีรินด้วยแววตาปนคำถาม
“ขออาบน้ำก่อนนะ เหนียวตัวจะแย่”
เสียงอาบน้ำดังมาจากในห้องน้ำ เมษาเม้มปากนั่งนิ่งๆ
สามีหลบตาเธอ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
เขาไม่ชอบเธอ ข้อนั้นเมษารู้ดี แต่หลายปีมานี่ความกระด้างนั่นลดลงอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้เขาไม่รักเธอเลย ความผูกพันหลายปีมานี่ ย่อมมีความหมายอย่างแน่นอน
คีรินทิ้งตัวนั่งด้านข้าง กลิ่นสบู่โชยเข้าจมูก เมษาขยับตัว เธอมองสบตาเขา
“มีอะไรจะบอกเมมั้ยคะ?” เมษาตัดสินใจถามตรงๆ
มือที่ขยี้ผมเปียกๆ บนศีรษะหยุดชะงัก เขารั้งผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาคล้องไว้ที่คอแทน แล้วก็มองสบตาเมษาเช่นกัน “ไว้ค่อยพูดกันพรุ่งนี้เถอะ”
เมษาแค่นยิ้มมุมปาก เธอเอนตัวลงนอน แล้วก็หลับสนิทไปในเวลาต่อมา
เธอตื่นแต่เช้าตรู่ ด้านข้างตัวเธอก็ไม่ได้มีความอุ่นเหลือแต่อย่างใด มีเพียงผ้าปูที่นอนที่ยับเล็กน้อยเท่านั้นที่พิสูจน์ได้ว่า สามีของเธอลุกจากที่นอนออกไปนานแล้ว
เธอพยายามลดความฟุ้งซ่านลง
ความจริงเมษาเตรียมใจไว้ตั้งแต่วันแรกๆ ที่จดปลายปากกาลงบนทะเบียนสมรสแล้ว วันนี้อาจเกิดขึ้นในอนาคตได้ ความจริงเธอควรสงบได้มากกว่านี้ หากเธอไม่ ‘ท้อง’
หลังจากที่อาบน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอก็เดินลงไปที่ห้องครัว เสียงท้องร้องโครกคราก ทำให้เมษาอารมณ์ดี ‘ลูก’ ของเธอน่าจะเป็นเด็กที่ชอบกิน ทันทีที่รู้ตัวว่ามีเขา เธอก็หิวบ่อยขึ้น
อาหารเช้าง่ายๆ ที่เธอจัดเตียมเอาไว้
หลังทอดไข่ใบสุดท้ายเสร็จ เมษาก็ถอดผ้ากันเปื้อน ยกจานอาหารไปวางไว้ที่โต๊ะอาหารเช้า
คุณอาจชอบ
